Hoi,
In een ander topic ging het er een beetje over dat mijn ouders niet helemaal naar mij luisteren en mij niet echt begrijpen. Ik wil hier graag even de situatie wat uitleggen, dat lucht ook een beetje op.
De relatie tussen mijn ouders en mij is helemaal niet slecht. Mijn ouders zijn erg lief en ik heb veel respect voor hen.Ā
Ik heb 5 broers en 2 zussen, dus de aandacht moet sowieso wat verdeeld worden. ;)Ā
Maar mijn vader is ook depressief. Mijn moeder kan het allemaal alleen niet echt meer aan. Mijn oudste broer heeft een tijdje drugsproblemen gehad (mijn oudste broers zijn een tweeling, ze zijn nu 17) en mijn andere broer is 6 jaar geleden heel ziek geweest. Geloof me, dat heeft vandaag nog steeds invloed op ons gezin, vooral voor mijn moeder en hijzelf. Mijn andere broers gaan mee in het leven en zijn gehoorzaam, maar ik heb een vermoeden dat bij hen ook niet alles perfect gaat. Mijn ene zusje is 8 en ik kan best goed met haar overweg. Mijn andere zusje is 2 en zij heeft natuurlijk ook nog veel aandacht nodig.Ā
Mijn ouders hebben het dus heel druk. Mijn vader werkt bijna niet meer, dusĀ mijn moeder moet voor het hele gezin kunnen zorgen.Ā
Dat zorgt ervoor dat als ik het heb over mijn problemen, ze ongeveer genegeerd worden en soms heb ik zelfs het gevoel dat ik gewoon volledig genegeerd word.
Daarom āvergetenā mijn ouders het heel snel als ik zeg dat ik naar de huisarts zou willen en daarom zijn ze niet super bezorgd om mij. Mijn ouders hebben wel genoeg dingen om zich druk over te maken.
*Dat maakt het voor mij natuurlijk ook erg gemakkelijk om maaltijden over te slaan. Meestal heeft mijn moeder geen tijd om echt te koken, dus maak ik of mijn broer iets en dan zetten we dat in de koelkast met een briefje.Ā
Ā
Liefs, Salaam