Hoi ik wil mijn verhaal delen om te weten of ik me zechmaar aan stel want of niet. Mijn broertje van 7 heeft een zware vorm van adhd en agressie problem dus hij word heel snel boos en gaat dan ook met messen enzo en echt best gevaarlijk worden dus mijn ouders hebben daar veel zorg aan. Maar ik word nu ook eindelijk getest op dyslexie en adhd ben ondertussen al 14 want ik strugel ook heel lang met iets en wist nooit wat maar mij ouders boeide het eigk nooit bij mij maar dit dus wel bij mijn broertje. Mijn ouders hebben eigenlijk nooit echt om mij geboeid heb ik soms het gevoel en alles wat ik doe is fout en dan worden ze best boos op mij en wordt ik heelemaal uitgescholden en geslagen enzo. En ik ben ook de laatste tijd gwn bang om thuis te praten want ik kan geen zin meer af maken zonder dat ik onderbroken word door harde schreeuwende stemen of dat ze me zo aankijken dat als ik nog 1 word zou zeggen dat ze me in elkaar slaan. En ik was daar opzich al aan gewend want het was altijd al zo maar ik begin nu te zien dat mijn broertje eigk echt 10 zo vervelend tegen hun doet en ze bijna nooit boos worde op hun. Ik probeerde mijn ouders zo veel mogelijk te ontlopen om gwn altijd buiten te zijn maar ze hebben nu ineens een regel dat ik 9 uur thuis moet zij omdat ze me zogenaamd willen zien maar als ik dan thuis ben kreig ik aleen mar gezeik en vooral savond want dan hebben ze ook al gedronken . mn pa die word daar altijd nog agressiever van en ik vind hem altijd zo eng soms heb ik echt gevoel dat ik liever dakloos zo zijn dan hier nog langer wonen. Maar dan ineens hebben ze een paar dagen dat het beter gaat soms zelfs dagen dat ze niet drinken en dan kunnen ze echt aardig zijn en lijkt het echt alsof ze hun best doen maar dan ineens random vinden ze weer iets in mn toon of gwn hoe ik er uit zie of loop ofzo en dan mag ik weer dood maar omdat het dan even goed ging voel ik me weer schuldig alsof het wel aan mij licht. Ik kreig ook het gevoel dat mn moeder iets van narcistisch of empathisch is want zij snapt echt niet andere mensen hun gevoelens en kan tegen mij iets zegen om mij boos te kreigen en dan ineens tegen mn pa iets heel anders zegge of dan is het gwn heel gezellig en heeft ze te weinig aandacht ofzo en gaat ze ineens hulen of ineens boos. Ook kan zij niks fout en en als er iets mis gaat in haar leven zoals een baan ofzo verliezen is dat iemand anders schuld en probleem en als we in een ruzie zitten ofzo gaat ze ook gwn in de keuken staan en eerst een beetje mompelen en dan als ik geen aandacht geef gaat ze met shit gooien.