Skip to main content

mijn ouders nemen mijn trauma niet meer serieus en krijg geen aandacht meer

  • March 17, 2025
  • 2 reacties
  • 72 Bekeken

Hoi Ik ben anoniem

Ik heb even advies nodig pls help.

Mijn probleem is dat altijd alle aandacht naar mijn stiefmoeder en stief en halfbroertjes gaat ik leg het even uit ik heb twee stief en halfbroertjes een halfbroertje van zes die ADHD heeft en een stiefbroertje van 11 die autisme heeft en mijn stiefmoeder heeft depressie en zwaar autisme ze is ook meerdere keren opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en dan ik ik ben 13 jaarik zit in de eerste en ik heb meerdere trauma’s een daar van is mijn moeder is overleden  toen ik nog klein was waardoor ik dus een lange tijd niet emoties heb durven uiten wat ik nog steeds niet kan daar ging ik ook naar therapie voor.

nu wat mij dwars zit we kunnen  niet op vakantie we kunnen geen dagjes weg of uit eten en het excuus is altijd dat is teveel voor je moeder en broertje oke ik snap het toch blijf ik het jammer vinden en nu  heeft mijn stiefmoeder dus ook een of andere gesprekken waardoor ze nog overprikkelder word enzo daardoor moet mijn vader altijd bij mijn stiefmoeder zijn anders gaat alles mis blijkbaar vroeger ging ik weleens met mijn oma en opa op vakantie maar dat kan nu niet meer want nu mogen altijd mijn broertjes ze zeggen jij kan met vrienden dat kunnen zij nog niet maar het probleem is mijn vriendinnen zijn op vakantie

ik voel me dus altijd eigenlijk een beetje op de achtergrond alsof ik niet belangrijk ben ofzo omdat ik heb geen adhd of autisme of depressie heb dan zeggen mensen zo van het is ook waar zij hebben meer hulp nodig mijn ouders hebben mij van therapie voor traumaverwerking afgehaald omdat mijn broertje een tweede dag op therapie moest en twee keer therapie vonden ze te veel en ze zeiden dat ik het toch niet nodig had  eerlijk therapie was wel *scheldwoord* maar toch hielp het wel met mijn trauma verwerking ik kan zo nog veel meer dingen opnoemen maar dat wordt te lang

mijn vraag is dus wat zouden jullie doen in deze situatie?

pls antwoord Groetjes anoniem

2 reacties

Forum|alt.badge.img+8
  • Vaak actief
  • March 18, 2025

Hoi, ik vind het heel zielig dat jij je zo moet voelen. Jij verdient ook je plek en aandacht. Kun je er niet met ze over praten op een rustig moment? Of met een lerares of een oom of tante? En je kunt ook de Kindertelefoon bellen. En wat betreft vakantie. Je zou bij een club kunnen gaan waarmee je een weekje weg kunt bijvoorbeeld Scouting die hebben zomerkamp. Dan ben je heerlijk even weg. In een andere groep en sfeer. Zou dat wat zijn? ​@Tartan15  en ​@Tover01  weten er veel meer van. Maar ik hoop dat je met iemand hier over kunt praten en dat die je dan helpt! 

Groetjes Tjempie xxx


Wolf
Forum|alt.badge.img+19
  • Ster
  • August 4, 2025

Hey ​@Justagirl13, wat een zware situatie voor jou. Het voelt echt heel oneerlijk en pijnlijk dat jij je zo vaak op de achtergrond gezet voelt terwijl jij ook zoveel hebt meegemaakt en ook jouw eigen hulp en aandacht nodig hebt. Het is logisch dat je je hierdoor verdrietig, boos of gefrustreerd voelt.

Je verdient het om gezien te worden, en jouw gevoelens zijn net zo belangrijk als die van je broertjes en stiefmoeder, ook al hebben zij ook hun uitdagingen. Het is heel begrijpelijk dat het moeilijk is als jouw ouders zeggen dat jouw therapie stopt omdat zij het te druk vinden met je broertjes, vooral als je merkt dat die therapie je juist hielp.

Misschien kun je proberen een rustig moment te zoeken om eerlijk met je vader of moeder te praten, of iemand anders die je vertrouwt, en uitleggen hoe jij je voelt, zonder verwijten, maar vanuit jezelf. Bijvoorbeeld: "Ik begrijp dat jullie het druk hebben met de zorg voor mijn broertjes en stiefmoeder, maar ik voel me daardoor vaak alleen en heb het idee dat mijn gevoelens er niet toe doen. Ik zou graag hulp willen om met mijn trauma’s om te gaan, want dat is voor mij belangrijk." Als dat lastig is, kan een brief schrijven ook helpen.

Daarnaast zou je kunnen vragen of er een vertrouwenspersoon op school is, of een andere volwassene die je kan steunen en samen met jou kan kijken hoe je meer aandacht en hulp kunt krijgen. Weet dat je niet alleen bent en dat jouw gevoelens er mogen zijn. Het is oké om voor jezelf op te komen, ook al is dat moeilijk.

xx liefs Wolf 🐺