Mijn moeder heeft echt iets wat ik niet kan uitstaan.  Mijn gesprekken met haar beginnen niet met "Goede morgen" maar met gezeur over klusjes of anders ik ga niet zeggen dat ik een super super zwaar leven heb want ik ben dankbaar voor alles maar. Vanochtend vroeger mijn vader lief of ik een vuilniszak had vol met oude dingen zodat hij die weg kon gooien ik wist niet dat hij ook kleine vuilniszakjes bedoelde dus ik zei nee en mijn moeder begint ineens te schreeuwen "DAT HEB JE GEWOON WEL HOOR IK WAS LAATST NOG IN JE KAMER EN JE HAD EEN HELE ZAK MET SHIT" ik dacht echt zo van: "ook goeie morgen mama" daarna ging mijn vader weg en ik was met mijn zusjes aan het spelen ik geef me zusje een knuffel en we waren aan het doen alsof we aan elkaar vast zaten als lijm dat vinden wij altijd grappig om te doen en mijn moeder werd daarom boos en nadat ik Weg ging ging ze ineens heel lief praten tegen me zusjes en ik was klaar met mijn moeder en wou dus even weg terug naar me kamer en mijn zusje zegt "Onyx ik hou van je kom nog even spelen" ik zeg  "ik hou ook van jou (mijn zusjes naam) maar-" en toen onderbrak mijn moeder boos "Ja maar wat?!?" Dus ik werd pissig en ben weg gelopen. Ik snap echt niet wat haar probleem is want de ene paar dagen is ze poes lief en de andere kant ze me niet uitstaan terwijl ik niks verkeerds doen voor mij is dat altijd moeilijk want ik ben mentaal gewoon uitgeput en zwaar depressief maar ik snap ook dat mijn moeder een beetje gestrest is omdat we in een verbouwing zitten. Maar ja ik ben beetje klaar hiermee (sorry dat ik stopte met leestekens midden in ik had gwn geen zin meer)