Heyy ​@Cool.cat29,

Het klinkt echt alsof je midden in een flinke heimwee-golf zit, en dat is zo ontzettend normaal. Verhuizen naar het buitenland is vaak niet het avontuur waar mensen het over hebben in films, het is vaak eenzaam, verwarrend, en vooral voelt het alsof je alles wat veilig en bekend was ineens bent kwijtgeraakt. Je mist je vriendinnen, je oude leven, de simpele dingen zoals even appen en vijf minuten later samen zijn. Dat gevoel dat je onderdeel was van iets, een groep, een plek, een taal, dat mis je nu.

En dan die blikken als je Nederlands praat met je moeder... ja, dat snijdt diep. Je wil je gewoon normaal voelen, thuis voelen, en nu lijkt alles wat jou ‘jij’ maakt ineens raar of anders in de ogen van anderen. Geen wonder dat je terugverlangt naar vroeger, naar vertrouwdheid, naar hoe het was.

Was er maar zo’n tijdmachine hè? Dan zou je zo even terug kunnen springen naar een dag dat alles klopte. En misschien komt die dag ook weer terug, op een andere manier, in een nieuwe vorm. Voor nu mag je dit missen, mag je verdrietig zijn, mag je zeggen: "ik haat dit even." Maar vergeet niet: dit gevoel zegt niet dat jij zwak bent, het zegt dat je diep verbonden bent met wat je achterliet. En die connecties, die maken jou juist krachtig.💛

Tot die tijd? Blijf contact houden met je vriendinnen, probeer ergens een plek te vinden waar je jezelf mag zijn (misschien een Nederlands groepje, online community of zo?), en onthoud: het wordt ooit weer lichter. Misschien niet met een tijdmachine, maar wel met kleine stapjes vooruit.

xx liefs Wolf 🐺