Hai ik woon zelf in een vrij grote stad, ik zie echt geen verschil tussen een dorps en stads meisje dus donut 🍩 🍩 worie 🙃

Maak je geen zorgen

Groetjes Sterre 

Tekst aangepast door De Kindertelefoon ivm anonimiteit. Zie ook forumregel 3: plaats op het forum geen persoonsgegevens.

Hey! Ik woon in een middelgrote stad en ik ken best wat mensen uit dorpen in de buurt. Het verschilt vlgs mij eerder per persoon dan per stad of dorp. Hoewel ik wel merk dat de '"dorpskinderen"  niet zo snel klagen over afstanden en ook niet over een beetje modder aan de broek bij een buitenactiviteit bijv. Maar verder is het denk ik meer een persoonlijke eigenschap hoe ze tegen dingen aankijken. Een van de meisjes waar ik bv gewoon in rokje kon/kan lopen en die me hielp bij make up en zulke dingen kwam uit een dorp in de buurt. Het is er zeker wel rustiger en als mensen bij mij komen en we gaan dan naar het oude centrum dan vinden ze dat wel bijzonder en heel groot. Terwijl ik dan ( om maar wat te noemen) een Utrecht of Amsterdam weer veel groter ervaar. Maar idd het kan wel verschillen door wat je gewend bent hoe je een  stad of dorp vind. Ik zou zelf best in een dorp vlakbij mijn stad kunnen wonen denk ik.  Of zoals Tartan15 helemaal achteraf met een dorp zelfs nog op afstand. Lijkt me bijzonder. Leuk onderwerp! 

Liefs Tover xxx

​@Tover01 het gaat eigenlijk niet zozeer om het feit dat er in de stad meer en grotere gebouwen staan maar eigenlijk meer over de mentaliteit en de omgangsvormen.  Ik heb de indruk dat leeftijdsgenoten in de stad een vlottere babbel hebben en altijd weten wat ze moeten zeggen, meer van de wereld weten, meer kennen van het leven, zich sneller aanpassen aan alles, met iedereen om kunnen gaan.  Ik weet zo goed hoe ik daarop moet reageren en het duurt altijd een tijdje voor ik me op mijn gemak voel.  Dat is natuurlijk gemakkelijker in een dorp, waar je iedereen al je hele leven kent.

Ook spreek ik de taal van de stad niet zo.  Wij spreken bij ons thuis bijzonder keurig en in de stad valt dat vaak op: daar is het ofwel nogal ruig of zwaar bekakt.  

Of overdrijf ik de verschillen nu en heb ik vooral de clichés in mijn hoofd?  

Wij wonen in een groter dorp en dat is ook prima.

maar later een huisje in bet bos en dan een appartement ofzo in een stad zodat je heen en weer kan wisselen: perfect!

We wonnen buiten het dorp best wel grote dorp en een grote stad is met 40 min zijn we daar 

Salute, Ik woon zelf in een klein dorp en merk ook idd zeker het verschil met de mensen in de stad waar ik studeer en gewoon het dorp. Mensen zijn veel botter en brutaler in de stad in mijn ervaring, vindt het zelf wel moeilijk soms. Heb al beetje problemen met aanpassen maar dit helpt niet. Verkies daarbij ook zeker het dorps leven over het stads leven.

heyy ik woon zelf in een dorp maar dan wel het grootste dorp van de omstreekse en nee er is geen verschil tussen mij en mensen die in hele klijne dorpjes wonen het enige verscheel is dat er in mijn dorpje veel youtubers zitten waar ik vrienden mee ben maar meer is er eigk niets bijzonder (als je niet buitenkomt want als je buitenkomt is alles bijzonder )

Wat jij beschrijft is heel herkenbaar voor veel mensen die uit een dorp komen. Ik kom zelf ook uit een dorp. In een dorp gaat het leven vaak rustiger, je kent de meeste mensen wel, en er zijn minder prikkels. In een grote stad is het tempo hoger, mensen zijn directer en lijken soms “zelfverzekerder” (of ze doen alsof). Dat kan best intimiderend voelen als je dat niet gewend bent.

Maar “cool” zijn is eigenlijk gewoon jezelf comfortabel voelen in je omgeving. In de stad hebben jongeren gewoon andere gewoontes, net zoals dorpsjongeren dat hebben. Jij mist dus niks, je hebt gewoon een andere achtergrond.

Sommige mensen voelen zich meer thuis in de stad vanwege de energie, de anonimiteit en het grote aanbod aan dingen om te doen. Anderen kiezen juist voor een dorp vanwege de rust, de ruimte en de hechte gemeenschap. Het is meer een kwestie van smaak dan van goed of fout.

Als je in de stad minder zeker voelt, helpt het vaak om gewoon te observeren, te glimlachen en je eigen tempo aan te houden. Je hoeft je niet aan te passen om erbij te horen, dat zelfvertrouwen maakt je uiteindelijk juist “cooler” dan doen alsof.

xx liefs Wolf 🐺

Hi ​@Diana  zeer herkenbaar voor mij. Ik woon ook in een dorp waar alles vrij afgebakend is qua normen en leven. Ik denk dat dat de groep is die jij benoemt. Tot en met mijn groep acht was dat voor mij ook het hele bestaan. Duidelijk, begrensd en veilig. Voor mij ook precies wat logisch voelde. Ik als meisje groei op om een leuke deugdelijke jongen te trouwen en als vrouw dienend aan hem te zijn en zijn gezin te onderhouden en in de normen en tradities op te voeden. Werkelijk alle kinderen die ik tot dan kende in het dorp zaten in diezelfde sfeer en het was zoals het was. Theoretisch waren we gelijk voor de wet maar het praktische gedeelte was anders. Meisjes dragen een rok, jongens een (zomers korte) broek. Jongens gaan leren en werken, meisjes leren zolang het verplicht is om dan als vrouw in je rol gaan met misschien wat mooi en liefdevol vrijwilligerswerk. Jongens zijn stoer en sterk en meisjes lief en zorgzaam. Zelfs tot een half jaar geleden was ik daar zelf ook twijfelloos van overtuigd.  Ik denk dat zoiets alleen kan in een dorp. Had ik in een stad gewoond waar ik veel meer "andere" kinderen had ontmoet dan zou de twijfel over de vanzelfsprekendheid waarschijnlijk al veel eerder bij mij binnen gekomen zijn. Dat blijkt ook wel,  want sinds ik naar een school in de stad ga, en ik bijvoorbeeld op dit forum heel andere kinderen hun verhalen lees ( zeker ook de jongens) , zijn mijn inzichten wel wat veranderd. Nog steeds ben ik wel overtuigd van mijn geloof en draag ik alleen rokken/rokjes maar mijn visie op rolverdeling en die ongelijkheid zijn zeker veranderd. Dankzij verschil in dorpse beslotenheid en de (figuurlijke) ruimte van de stad denk ik. Trouwens wat betreft jou en mij. Ik vind het zeker mooi hoe verschillend wij zijn maar ook kliks voelen. Ik zou zeker vriendinnen willen zijn. Het prachtige aan jou vind ik de ruimte die je anderen laat. Bijvoorbeeld, je vond de rokjes van Tover heel mooi staan, terecht overigens, maar geeft tegelijk aan zelf never nooit een rokje te zullen dragen.  Mooi hoe je je eigen standaard niet projecteert. Voor mij was een jongen in een rokje een alien trick. Maar ik zag jou en anderen reageren en mijn inzicht trok bij. Het staat gewoon leuk, sexy. Zo verandert dat. En  ik zei het al in een ander gesprek, zoals ook over die straf van de jongens Tartan en Tover. Eerlijk gezegd vond ik ze beide in het eerste begin maar zwak, niet stoer en niet mannelijk vanwege hun gehoorzaamheid aan en ondergaan van een fikse vernedering door een vrouw *, maar door hoe jij en hun en andere meisjes dat weerlegden ben ik anders gaan denken.  En ook door wat ik zie, en ontdek dat ik veel meer zou kunnen dan alleen een lieve onderdanige vrouw voor een man worden,  merk ik dat ik onze dorps sfeer weliswaar nog steeds wel veilig vind maar eigenlijk ook wel veel te beperkt.  Het is dubbel. Ik blijf wie ik ben en ook in mijn uiterlijke verschijning maar in mijn hoofd wordt het ruimer. Mede dankzij de stad of in elk geval de stads sfeer denk ik. Dit verhaal werd langer dan ik eigenlijk wilde 🤭 

Groetjes xxxx

* waarvoor nogmaals excuses jongens 😘

​@Nngirl dank voor je lieve woorden.

Ik heb dit topic zo ongeveer een jaar geleden geopend en ik ben ondertussen toch veranderd. Nu ik over een paar manden eindexamen doe, begin ik te merken dat de wijdere wereld trekt.  Ik ga na de zomer op kamers en dan begint voor mij een nieuw leven.  Ik weet nog niet precies waar ik ga studeren (KMA Breda?) maar het zal zeker in een grotere stad zijn en dat lijkt me dan ook wel weer leuk.  Ik ben blij dat ik in ons dorp ben opgegroeid maar nu ben ik klaar voor iets anders, iets met meer afwisseling, met andere mensen. 

Iets meer cultuur ook; bij ons heb je de fanfare (niets mis mee, speel ik zelf ook soms in) en afschuwelijke uitvoering van de Mattäuspassion op Goede Vrijdag door het plaatselijk koor en optredens door Normaal-tributes.  Dat mag wel iets meer zijn.  Voor echte mooie dingen, zijn we toch altijd een tijdje onderweg en het zou fijn zijn om op de fiets naar de een concertzaal of een boeiend museum te kunnen gaan.  Denk nu niet dat ik in de Sahara woon, maar het is toch wel wat té rustig in ons dorp.  Als kind merk je dat niet zo maar nu begint het toch echt te jeuken om uit te kunnen vliegen.

​@Nngirl  wat mooi hoe je het verteld! Veel respect voor je. En geen zorgen ik neem je helemaal niets kwalijk ofzo hoor! 😘 Liefs, Tover xxxx

Hoi, naast het feit dat ik nog elke dag geniet van het buitenaf wonen, het eerste dorp is zelfs wat kilometers weg, ben ik toch ook wel benieuwd hoe het studentenleven zal zijn, in mijn geval in Wageningen of Enschede. We zijn al eens wezen kijken en vooral Enschede was verrassend groot,  stads en leuk.  Ik weet al wel dat ik daarna weer in onze groene rust terug kom maar een paar jaar het stadsleven en studentenwereld lonken enorm. Ik begrijp jou,  ​@Diana  dus zeker! 

Haha ​@Nngirl  niks aan het handje hoor 😉 in de context van toen , behalve van het straf krijgen van een vrouw begreep ik je verder zelfs wel een beetje hoor. Er waren toen wel meer meisjes met die reactie, immers ik gedroeg me daar destijds dom onbesuisd en stond er daarna in die hoek gestraft nou ook niet bepaald op mijn stoerst bij 😉😄en wat mooi hoe je jouw beleving zelf achteraf beschouwt en relativeert. Knap dat je zo je weg baant in je eigen overtuiging en dat wat jou veranderende inzichten geeft.  Ook ik zou vrienden met je kunnen zijn, evenals met ​@Diana  en o.a. ​@Tover01 , ​@Cantaloupe  en ​@Boterbloempjee . Ik zou met jullie  heel interessante gesprekken kunnen voeren bij een heerlijk kampvuur bijvoorbeeld! 🔥

Groetjes liefs Tartan X 

Hoi hoi, ik zelf woon in een stad. Technische gezien is het een dorp maar het lijkt en voelt als een rustige stad.

Ik ga elk jaar heel vaak naar een camping midden in het platteland met een klein dorpje in de buurt, en ik merk dat ik dat toch veel fijner ben. Ik ben daar veel meer buiten en je kent iedereen daar wel van gezicht. Uiteraard praat je niet met iedereen maar de meeste zijn wel herkenbaar. En het is ook fijn dat er niet van die "groepen stoere jongens" met fatbikes enzo zijn, waar ik veel last van heb. Ik vind het heerlijk om gewoon langs en door het platteland te lopen op een klein 'boeren' paadje haha. Soms word ik wel moe van de stad. Je hebt daar altijd het gevoel van 'loopt er iemand achter me? Worden mijn spullen niet gestolen? Gedraag ik me normaal?' en op de camping heb je dat niet, wat ik veel fijner vind. Als ik ga werken vind ik de vroege en drukke ochtendspits toch wel weer leuk. Iemand tijd bijna tegen een andere auto aan, dat soort drama. Ik weet niet waarom, maar ik vind het heerlijk om te ervaren. Maar toch zal ik altijd de camping/het platteland bovenop kiezen, sinds het toch mijn 2de thuis is en ik niet zonder kan. Ik ga daar later misschien wel een caravan kopen en daar wonen. Wie weet. Stukken goedkoper in deze woningnood

Groetjes Lupus

Leuk onderwerp! Ik woon in een vrij aardig dorp naast een grotere stad. Misschien wel de ideale combi 😉soms zie je wel verschillen. Voor ons zijn bepaalde feesten elk jaar weer een hoogtepunt, in de stad is er elk weekend wel iets. Wij zijn in onze vrije tijd gewend ook buiten te komen en een fietstochtje of wandeling is doodnormaal, de stads kinderen vinden het maar ver en vaak is het beeldscherm hun vriend. Ik generaliseer nu wel hoor.  Qua mensen op zich zijn er overal even verschillende en uiteenlopende mensen. Ik heb doordat ik er vlakbij woon geen bijzondere ambities om in een grote stad te gaan wonen maar het heeft beide iets. ​@Tartan16  heerlijk jouw groene rust.  Dat lijkt mij ook wel wat. Dorp in de buurt. Klikt goed! Lief wat je terecht zegt tegen ​@Nngirl  by the way. Mooie zelfreflectie haha. (Zo on-stoer is in de hoek staan als jongen denk ik trouwens ook weer niet hoor voor veel meisjes 😍 😉 kijk maar naar ​@Tover01  die er een top vriendin aan over hield) 🥰

Studeren in een stad lijkt mij overigens wel heel leuk maar een campus vind ik ook wel tof. Dan heb je volgens mij ook een soort mix. Je zit zo in het bruisende van de stad maar ook weer zo in de relatieve rust van de bubbel.  Gelukkig kan ik nog even nadenken wat ik zou willen :) 

Doby xxx