Hoi @NoahLovesYou ,

is goed. Kijk maar en als je iets gepost heb krijg ik er wel een mailtje van en anderen willen misschien ook mee doen, dus die mag je ook de beurt geven.

Ik lees het wel 😉

Doei,

@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer

Hiiii! Ja laten we het in die topic doen die ik heb aan gemaakt. Wie wil er beginnen?

Ps: Ik ben echt vet lang niet online geweest😅

@Natuurlijk_anoniem@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer 

Deel 1 komt zo online.

Liefs @NoahLovesYou 

‘ja nou… ik wou even met je praten.’ zei stefan. ‘oja waarover.’ ‘nou uhm hoe ga ik dit zeggen… ken je olivia.’  ‘olivia dat meisje van de derde?’ zeg ik terug. ‘ja ja die ja’ zegt stefan.’ ja die ken ik hoezo wat is daarmee dan?’

‘nou kijk dani, ik denk dat ik haar leuk vindt’ zegt stefan. oh, ja tof’ zeg ik terug met een teleurgesteld gevoel.

wat is er dani je klonk teleurgetseld… wacht ik zie het al wacht wacht jij vind haar ook leuk? nee toch. 

nee stefan ik vind haar niet leuk. en we keken elkaar aan voor drie stille seconde. ‘ik moet maar weer eens gaan’ zeg ik terug en loop weg terweil ik achter me hoor, 'maar dani wou je niet…

sorry voor de plottwist voor degene die het niet zo leuk vonden… maar ik kijk uit naar wat de volgende ervan gaat maken… tot kijk doeiiiiiiii

groetjes @anoniemgast3000 

@anoniemgast3000 

Dit topic is eigenlijk al af.

Misschien kun je meehelpen in dit topic?

Liefs @NoahLovesYou 

Hoi @anoniemgast3000  en @NoahLovesYou ,

je hebt zeker talent en humor en een volgend stukje zou kunnen zijn:

--

'Wat zei Stefan nou net? Dat ie Olivia leuk vindt? Hoezo leuk, wat bedoelt hij er precies mee?

Ik draai me nog eens om in bed en ik weet echt niet of ik dit nu net gedroomd heb of dat Stefan dit gisterenavond op dat feestje tegen mij zei,

Ik probeer na te denken, maar voor ik het weer in slaap. Ik was echt veel te laat gaan slapen…….

--

was dit het einde van het verhaal of toch niet?

Doei,

@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer 

@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer 

Ik denk eigenlijk dat het verhaal al af is. Want in de toekomst zijn ze samen en gaan ze samenwonen.

Liefs @NoahLovesYou 

Gaat iemand nog het verhaal afmaken of niet want ik ben zo super mega nieuwschierig, ik heb zelf geen inspiratie dus daarom kan ik het zelf niet doen

​Hoihoi, ik weet dat je niet meer online bent, maar in dit topic komt een vervolgverhaal online.

Groetjes ​@Wolkje 

Hoi allemaal, ik heb hier even het originele verhaal van de serie, zodat je niet alles hoeft terug te scrollen.

1. (Ik, ​@Wolkje)

Hallo, ik ben Daniël. En ik wil graag het verhaal vertellen hoe ik mijn vriendje Stefan leerde kennen.

Het begon op een zaterdagochtend.

'Dani? Kom je naar beneden? Ik heb een klusje voor je.'

Ja mam ik kom. Zei ik. Ik liep naar beneden en m'n moeder gaf me de tas oud-papier. 

'Breng dit maar naar de papierbak.' Zei m'n moeder.

Ja, mam. Zei ik.

Ik liep naar buiten en ik zach iets wat m'n complete leven veranderde.

Er botste een fiets tegen de stoeprand..

2. (@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer)

Ik hoorde de fiets vallen en iemand riep ‘au’. Ik schrok er van.

Ik gooide de tas oud-papier bij ons in de voortuin en rende naar de fiets om te kijken of ik kon helpen.

Het was een jongen en hij had bloed. Ik vroeg of hij kon opstaan en  zei dat ik vlakbij woonde en hij bij mij thuis wel een pleister kon krijgen. Hij deed zijn arm om mijn schouder en samen liepen we naar mijn huis.

Ik deed de deur open en riep gelijk 'mama er is een jongen gevallen met de fiets. Mama kwam naar de voordeur en zei 'kom maar even binnen, doet het zeer?’

3. (@Natuurlijk_anoniem)

Ja, zei de jongen, maar ik heb haast. Ik moet naar mijn oom om schoolspullen te kopen'. O, zei mijn moeder. Waar ga je naar school"? 'Het Edwards college.' Nou wat toevallig! Dani zit daar ook op school'! De jongen glimlachte naar mij. Ik vond hem meteen aardig. Na de vakantie was het tijd voor een nieuw school jaar. Ik ging nu naar mijn 2e jaar van het Edwards college en de klas was verandert omdat ik dit jaar mavo doe en geen havo. Als iedereen zit bij mentor les komt er tien minuten later een jongen binnen. De jongen die viel met de fiets!!! Hij gaat naast dani zitten en kijkt hem verlegen aan. Dani lacht terug. 

4. (​​​​​​@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer)

Stefan zegt ‘ik had me verslapen en toen had ik ook nog een lekke band en de bus was vlak voor mijn neus weggereden. Dus het begint niet zo lekker. Maar wat doe jij in mijn klas?' Ik vertel dat ik van havo naar mavo ben gegaan en dus verder niemand ken in de klas en blij ben hem te zien. Stefan geeft me een boks en lacht naar mij. Ik voel me al een stuk meer op mijn gemak in mijn nieuwe klas.

De mentor zegt 'Dani en Stefan, doen jullie ook even mee met de les. De vakantie is voorbij en als jullie alleen maar in elkaar geïnteresseerd zijn, bewaar dat dan even tot in de pauze graag.

De hele klas begint te lachen. Zouden zij nu al denken dat we iets met elkaar hebben en wat dan? Ik krijg een rood hoofd en iedereen gaat nog harder lachen.

Ik probeer me te concentreren op de les en Stefan soort van te negeren, maar elke keer als ik even naar hem kijk, trekt hij een raar gezicht en lacht naar me. Ik vind hem grappig, maar wil er de eerste les niet gelijk uit gestuurd worden.

5. (Ik, ​@Wolkje)

Als de les om is loopt Stefan naar me toe en vraagt of ik zin heb in een broodje. Ik zeg dat ik er wel zin in heb en we lopen richting de kantine. Eenmaal bij de kantine vraagt hij waar ik zin in heb. 'Ehh.. ik weet het niet zo goed, ik heb eigenlijk altijd m'n lunch van thuis bij me. Kies jij maar.' Zeg ik. '2 broodjes filet american alstublieft.' Zegt hij. Ik kan m'n ogen niet van hem afhouden. We lopen naar ons plekje en eten ons broodje op.

6. (@candentis)

Dani’s perspectief

BIEP BIEP!

Mijn telefoon trilde terwijl ik in bed lag, de vroege ochtend kwam.
De zon scheen door mijn crème-gekleurde gordijn heen, eigenlijk zei mijn hoofd tegen me: “Ga maar slapen, is toch niet belangrijk.”

Toen ik wat bewuster werd realiseerde ik me… wat als het Stefan was?

Uiteindelijk zag ik een raar maar uniek balkje op mijn telefoon: een bericht.
Ik tikte erop, ik zat rechtop toen ik me realiseerde…

Stefan: Kan je langskomen? Ik moet even met je praten. 

Het was inderdaad Stefan!

Het is al een tijdje geleden dat ik al mijn telefoonnummer gaf aan hem, ik vond het altijd eng om mijn telefoonnummer weg te geven… je weet maar nooit wat mensen er mee kunnen!

Met een diepe zucht vormde er een bal in mijn maag. Wat als? Nee, dat kan toch niet! Nee… laat maar. 

Dani is aan het typen…

Dani: Ik kom er zo snel mogelijk aan. 

7. (​@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer)

Ik heb me nog nooit zo snel aangekleed als vandaag, Stefan die mij vraagt om naar zijn huis te komen. Ik ben nog nooit bij hem thuis geweest, terwijl we op school echt matties zijn….. zo voelt het iig voor mij.

Wat zou er zijn. Dat er nu zo'n haast bij is?

Ik vind het leuk en spannend tegelijk. Ik glij van de trapleuning af en roep naar mama 'sorry, ik heb haast...ik ben naar Stefan’. Ik geef mama nog een kus en aai de hond terwijl ik een banaan van de fruitschaal pak,

Mama zegt 'veel plezier en ben je wel op tijd voor het eten terug vanavond'. Ik zeg 'jahaa, ben ik toch altijd’,

Ik struikel bijna over mijn eigen voeten, maar krijg het voor elkaar om binnen no-time op mijn fiets te zitten en ik verdwijn in de brandgang.

Op de fiets kan ik maar aan één ding denken en dat is Stefan 💕. 'Doe even rustig Dani,’ zeg ik in mezelf. 'Je gedraagt je als een verliefde puber'. Ik glimlach om mezelf.

Ik adem een paar keer diep en kom wat tot rust.

Best nog een eind fietsen en een banaan 'pellen’ op de fiets is ook niet echt handig…waarom heeft iedereen net nu besloten om voor mij te gaan fietsen en moeten ze ineens oversteken….

Volgens mij is het de volgende straat links en dan ben ik bij Stefan. Ik twijfel over het huisnummer, was het nou 7 of 17? Bij nummer 7 is de tuin een puinhoop en hangen er lakens voor de ramen en bij nummer 17 is alles keurig. Ik hoop dat ie op 17 woont. Dat zal toch wel, want Stefan ziet er op school altijd netjes uit en hij ruikt ook lekker. Ik kijk of ik hem al ergens zie….

8. (Ik, ​@Wolkje)

Ik druk op de bel. *PIEP* *KLIK* De deur gaat open en ik zie Stefan staan. 'Hey Dani! Kom je binnen?' Zegt Stefan. 'Ja hoor!' zeg ik. Hij begeleidt me naar z'n kamer. Als we er zijn kan ik m'n ogen niet geloven. De complete verdieping is zijn kamer! Er staat een minibar in, een koelkast, een imposante bank met imposante tv, een PS5, een Nintendo Switch, een pooltafel, een vortbaltafel en een groot 2persoons bed. Ik staar de ruimte door en zeg: 'WTF! Hoe kom je aan zo'n gigantische kamer! Ik heb nog niet eens de helft van de kamer! Je ouders zijn echt rich! Hij kijkt me bescheiden aan en zegt: 'Mijn vader vond dat ik deze ruimte voor mezelf moest krijgen. Hij zegt dat hij wil dat ik voel hoe het is om als een rijke moiboy word opgevoed. Vandaar.' 

9. (@candentis)

Ik keek met ongeloof om me heen, er waren ook wat schilderijen. Ik wist niet precies wat voor schilderijen het waren maar het maakte niks uit. 
 

“Hey… Stefan.” Ik slikte even, ik vond het moeilijk om te vragen wat dat bericht die hij mij vanochten stuurde inhoudt. Waarom wou hij praten? Waarom wou hij—

Stefan keek mij aan met een bezorgde blik. “Gaat het? Je ziet er misselijk uit.” We gingen allebei even zitten op de zachte bank.

”Wat uhh… bedoelde je met dat bericht wat je me vanochtend stuurde?” 

10. (@Natuurlijk_anoniem)

Nou eeeeeeh.... begint stefan.  Ik probeer hem aan te kijken maar in zijn kamer is zoooo veel te zien! Ik staar naar de Pooltafel. Stefan ziet het en glimlacht. 'Potje poolen? Vraagt stefan en we lopen naar de tafel. Terwijl we aan het spelen zijn vraag ik nog eens: 'wat was er nou dat ik zo snel moest komen?' Nou, ik wou je vertellen dat.... eeeeh... hij kijkt me verlegen aan. Eeeeh... na echt iets van 3 minuten eeeeh hebben gezegt zegt stefan: 'ik wou je mijn huis laten zien!' Ja, zeg ik. Het is echt een mooi huis. Ik hoop dat ik weet wat stefan eigenlijk wou zeggen. Ik hoop dat het meer is dan beste vrienden

11. (@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer)

Wat bedoelde je er precies mee Stefan. Je hebt alles zo lijkt het. De mooiste spullen. Ik kan er alleen maar van dromen. Waarom heb je me nooit eerder uitgenodigd. Dan hadden we samen kunnen gamen en chillen…en als ik dit weekend op zo’n groot scherm naar de Formule 1 in Miami zou kunnen kijken lijkt me dat echt super vet, zeker met jou. Samen op jouw bank en dan ben ik Max ‘vrooom vrooooom’ zeg ik en maak er van die stuurbewegingen bij als een jochie van 8 op een skelter. Stefan lacht en zegt ‘jij bent echt gek. Ik bedoel te gek…. leuk…. dat je me niet verkeerd begrijpt’.

Tsja Dani, het is precies wat je zegt. Ik heb niks te klagen, ik heb alle spullen waar je van zou kunnen dromen…maar toch mis ik iets.

Andere kinderen zijn jaloers op alle spullen die ik heb en ik weet nooit of ze mij aardig vinden vanwege de spullen die ik heb of dat ze mij zelf ook aardig vinden.

Elke keer weer de teleurstelling om er achter te komen dat ze mijn spullen leuker vinden dan mij. Daarom heb ik ook al een tijdje niemand meer bij mij thuis uitgenodigd.

Maar jij bent anders Dani. Dat voel ik.

Natuurlijk vind jij al die spullen ook mooi, maar jij bent anders, voelt anders.

Jij was al aardig tegen mij zonder dat je wist van al mijn spullen. Toen ik gevallen was met mijn fiets hielp je me en nam me mee naar je huis. Ik voelde me speciaal en was jaloers op hoe lief jij en je moeder voor me waren en hoe jullie met elkaar dingen deden.

Daarom heb ik gevraagd of je wilde komen. Snap je wat ik wil zeggen, lieve Dani?

12. (Ik, ​@Wolkje)

Mijn hele gezicht word knalrood. Ik kijk hem in de ogen en ik zeg: 'Be-bedoel je dat je me leuk vind?' 'Ja Dani, ik vind je leuk. Jij mij ook?' Vraagt hij. 'Ja, Stefan ik vind jou ook leuk.' Zegt ik ongemakkelijk. Ik zag zijn ogen groot worden en aan zijn seintjes begreep ik dat hij het eerst niet echt kon geloven. Ik omhels hem.

13. (@candentis)

2 maanden later…

(Stefan’s perspectief)

“Dani en Stefan moeten jullie iets vertellen. Ik wil dat jullie in alle stilte luisteren.”

De stem van de lerares, het voelde alsof mijn schoenen zwaarder werden met elke stap… alsof wij naar voren worden getrokken als staal en een magneet. Maar het voelde goed…

Dani keek naar mij, ik kon in zijn ogen de vastberadenheid lezen. Ik giechelde zachtjes en hield Dani’s hand vast, ik fluisterde zachtjes als we vooraan staan voor het bord. “We kunnen dit, Dani… let’s go…”

Toen ik mijn keel schraapte was het even stil: “Ik wou even zeggen dat wij—“

Toen ik wou spreken vielen mijn ogen op een kleine rookwolk in de hoek van de klas, 1 van de jongens die daar zat zat overdreven te hoesten. Ik bedoel… het klonk alsof hij dood ging ofzo! Dat gehoest trok juist de aandacht van de leraar. Door dit brak de klas in lachen uit!

“Fabiënne! Die vape zal je nooit meer terugzien!”
Ah gelukkig… de leraar zei er iets van. Zij graaide de vape van haar en hield het geklemd vast. Even later na dat maakte ze een gebaar dat we verder mochten.

“Kijk hoe ze hun handjes vasthouden…” hoorde ik van diezelfde jongen die overdreven hoestte. 

Doe alsof… dit is gewoon een presentatie…

Ik schudde het van mij af en zei, ik liet Dani’s hand los en wist de woorden even niet mee—

“We zijn verliefd op elkaar.” 

Gewoon een presentatie…

14. ​(@SpiegeleierenOpMijnZeemanBoxer)

(Dani's perspectief)

Wat een leuke dag had moeten worden, dat Stefan en ik uit de kast kwamen op school, is niet leuk geweest.

Eigenlijk was het van het begin al niet leuk. Het was zo spannend voor ons om te doen en we hebben niet eens een eerlijke kans gekregen.

Toen eentje begon, was er niemand die er iets van zei,  nou ja, onze lerares probeerde het nog wel, maar ja….

De volgende dagen waren er niet beter op. Na geroepen worden met gay en homo waren nog de minst erge dingen. Verder had iemand mijn band leeg laten lopen (weet ik niet zeker, want ik had het niet gezien, maar wel heel toevallig, toch? Dan van die stoere (NOT)  jongens die overdreven ons nadoen door hand in hand te gaan lopen, maar dat slaat nergens op. want zo doen wij helemaal niet,

Stefan en ik hebben er van moeten huilen, maar dat probeerden we op school niet te laten zien.

Op snap kregen we ook allemaal van die pest dingen en van die bewerkte foto's met stomme scheldwoorden.

Op school waren er wel een paar uit de klas die zeiden dat ze ons stoer vonden, omdat we het verteld hadden voor de klas, maar die durven het niet voor de hele klas te zeggen, omdat die nu ook al af en toe gepest worden.

Ik snap er niks van, waarom moeten ze ons pesten? We doen toch niks fout?

Mama had mij en Stefan een beetje moed ingepraat en ze vroeg of we wel eens van Stip-it hadden gehoord. Stefan had er wel eens van gehoord en ik niet echt. Stefan dacht dat het iets voor op de basisschool was, maar mama zei dat iedereen het kan gebruiken.

Mama liet een site zien https://www.zapp.nl/programmas/stip-it-de-pestbril en Stefan en ik moesten er van huilen. Wij zijn niet de enige die gepest worden en dat moet stoppen.

Op de site zagen we dat kinderen soms niet weten hoe het voelt voor als je gepest wordt. Sommige kinderen moesten er ook van huilen toen ze het verhaal hoorden van jongens en meisjes die gepest werden. Kijk die filmpjes maar op de site.

Ze dachten er niet bij na en deden gewoon maar mee met de rest van de klas.

Stefan zei 'weet je wat we gaan doen Dani?’ Ik haalde mijn schouders op en zei 'geen idee, naar een andere school of in bed blijven liggen tot het voorbij is'.

Dat kan ook, maar ik weet iets beters zei Stefan.

Stefan pakte mijn hand en tekende er 4 stippen op met een stift en zei  ‘nu moet jij dat ook bij mij doen'.

Ik deed wat hij zei, maar snapte niet wat dit dan op zou lossen.

Mama wenste ons sterkte en met die stippen op ons hand gingen we de volgende dag naar school.

Sommige kinderen deden toen ook stippen op hun hand en wat er toen gebeurde ga je niet geloven….

oh ja, dit liedje draaiden we in de pauzes in de kantine, heel hard, voor iedereen die niet begrijpt wat pesten met je doet  https://www.youtube.com/watch?v=_q4sN6MDQ18

15. (Ik, ​@Wolkje)

Namelijk, Emanuel en Michael van de 2e klas (Ik en en en Stefan zitten in de 4e) Kwamen in de pauze hand in hand naar voren. Michael schraapte z'n keel en zei: 'Hallo allemaal, ik wil graag vertellen dat het tussen Emanuel en mij al een tijdje speelt. We hebben verkering.' Alle kinderen met stippen begonnen te klappen.

16. (Slot, ​@Natuurlijk_anoniem)

Stefan en ik klapten hard mee. Toen stonden er ook twee meisjes op uit de 5de: Wij hebben al een jaar verkering maar dat durfde we niet te zeggen zegt 1 van de meisjes. Iedereen klapt. Sommige *coole* kinderen moeten lachen maar dat boeit niemand bijna iedereen durft het nu te zeggen en is niet meer bang. We hebben deze pauze een feestje gemaakt in de aula. Kinderen kunnen ons pesten maar we zijn wel samen! 

3 weken later 

School is niet meer zo erg als eerst. Veel kinderen kunnen nu zichzelf zijn en er staat op school op het plein een bankje met de kleuren van de regenboogvlag. Er word nog steeds wel eens het een en ander geroepen maar dat boeit ons niet. Stefan is zo lief. Op het schoolfeest hebben we samen gedanst. Het was zo romantisch! Veel keken ons raar aan maar nogmaals dat boeit niet. Ik hou van stefan en hij van mij en niets en niemand kan dat veranderen❤️

Dit is het complete eerste verhaal.

Groetjes ​@Wolkje