Passie voor scheikunde en (gevaarlijke) experimenten willen doen

Ik vind scheikunde zóóóooo leuk en interessant.

Zelfs als klein jongetje vond ik scheikunde interessant. Ik mengde altijd schoonmaakmiddelen en make-up om te zien wat er gebeurde en kookte het op een hete pan of stopte het in de vriezer. Natuurlijk weet ik nu dat dat levensgevaarlijk was, en dat je nooit zomaar stoffen moet mengen maar dat was mijn eerste ontmoeting met de wetten van de natuur, en het was net magie. 

Ik wil nu ook met chemicaliën experimenteren, maar helaas zijn de experimenten dat ik wil doen heel gevaarlijk dus ik ga ze niet doen. Ik vind het gewoon saai om de hele dag boeken te lezenover scheikunde en zelf niks doen.

Hebben jullie dit ook? Een bijna oncontroleer bare drang om te experimenteren en theorie toe te passen? Als je wiskunde op school heel leuk vindt, vind je het dan nog leuker om in een situatie te komen waar je de tanges van een hellingshoek moet uitrekenen? Of als Nederlands je favoriete vak is een formele bericht schrijven?