Heyy, 

Een tijdje geleden was ik op een verjaardag. Er was hier een jongen en we maakten heel de tijd oogcontact en lachten om elkaar en er was iets van een vibe. Ik vond hem best leuk, maar durfde niet om zijn nummer te vragen. Een paar dagen later had ik dat alsnog gekregen via mijn moeder en begonnen we te chatten en te snappen. Laatst vroeg hij of ik wou afspreken met hem en nou, zo gezegd zo gedaan.

Vandaag was ik met hem de stad in gegaan (hij woont ver weg dus hij was een uur met de trein gekomen!). Ik zag er echt heeeel erg tegenop, ik weet niet zo goed waarom, maar ik kreeg er veel stress van en wou hem helemaal niet zien. Ik vond hem niet meer ‘leuk’ en kreeg een beetje de ick van hem over chat. Heel raar, want ik vond hem juist leuk in het begin. 

In ieder geval, ik ging alsnog vandaag omdat ik het anders heel gemeen vond en gelukkig viel het reuze mee. Ik vond het zelfs leuk! Hij is een redelijk knappe jongen, gezellig aardig en grappig. Maar ik voelde niet echt die ‘spark’ meer. En ik weet nu niet zo goed wat ik ermee moet. Want ik ben vrij zeker dat hij mij wel leuk vindt, maar ik heb geen idee wat ik nou voor hem voel. In het begin vond ik hem heel leuk, gewoon een crush. Toen over chat begon ik een beetje een afkeer van hem te krijgen (ik weet het, heel raar) en toen we afspraken vond ik het heel leuk maar volgens mij niet op een romantische manier. 

Ik heb geen idee wat ik voel en wat hij nu verwacht van ‘ons’. 

Weten jullie miss hoe dit komt? Want ik snap er helemaal niets meer van 🙃