hey ​@Ellen 

Misschien geef ik een simpel antwoord maar ik zou beginnen met meer contact te hebben met hem.

Mag ik vragen wat je moest bijhouden?

Heey ​@Grote dromen 

Helemaal niet simpel hoor, ik vind het eigenlijk een supergoeie tip 😉
Ik had eigenlijk al wel een beetje contact met hem, maar dat is eerder op een toevallige manier ontstaan. Tijdens een LO-les had hij z’n trui laten liggen, en ik had die per toeval opgeraapt en meegenomen naar de klas. De dag erna kwam hij naar me toe — een beetje onhandig — om te vragen of ik die misschien had gezien. Ik gaf hem z’n trui terug met een grapje, zo van: “Als je nog iets kwijt raakt, weet je me te vinden.” 

Vanaf dat moment is het precies een soort klein ‘dingetje’ tussen ons geworden. Hij vergat z’n trui daarna nog een paar keer (of dat deed hij alsof, wie weet 😏) en vroeg dan telkens of ik die weer bijhad of ergens had gezien. 
Elke keer als we daarover praten, voelt het luchtig maar toch met een beetje spanning erin, snap je? Het is maar een klein momentje, maar ik merk dat ik er stiekem altijd naar uitkijk.

Het blijft wel bij korte gesprekken, meestal met een grapje erin of wat plagerij, maar ik voel dat er wel iets meer in zit. Alleen heb ik nooit echt durven doorduwen of zelf een gesprek begonnen dat wat verder ging dan dat. Dus misschien heb je gelijk, misschien moet ik gewoon proberen wat vaker spontaan contact te zoeken, buiten dat trui-gedoe om.
Wie weet wat daaruit kan komen 

Ellen xx

Het is niet gek hoor.

Dat kent iedereen wel denk ik maar ja… eerst maar meer contacten dan valt ze miss supertegen of… de mysterious vonk slaat over

Maar je gaat het vast overleven