Waarom leef ik?
Dat is de vraag die ik me al een tijdje af vraag.
iedereen irriteert zich aan me.. En nee, ik weet nu dat voelt niet fijn.
Niemand die me begroet of even me een knuffel geeft als het  moet.
Ik voel me alleen.. Alleen op deze wereld tussen miljoenen mensen.
Niemand kan ik vertellen hoe ik me voel.
Niemand gaat ooit snappen wat ik bedoel.
Ik word pijn gedaan van binnen en van buiten.
Als ik weer eens word uitgescholden loopt iedereen te juichen.
Ik weet ik ben anders.. En dat kan niet op deze wereld blijkbaar.
Als ik op school kijk ik naar iedereen die samen is en staar.
Ik ben dan zo jaloers op hun leven en wil zo graag dat ze me nog een kansje geven.
Maar dat gaat hem niet worden & dat weet ik al te goed.
Ze willen van me af,  ja dat had ik wel gedacht.
Me snijden helpt niet zo goed en weet niet precies hoe dat moet..
Op een dag snij ik me pols door & laat me pijn lijden en sterven.
Ik weet toch dat niemand dat zou merken.
Alleen me familie.. Maarja weetje die staan ook nooit voor me klaar?
Lopend naar een wolk laat god me door & verteld me je hebt het goed gedaan!
Zelfmoord is inderdaad een goede oplossing.. Voor mezelf en voor mijn haters.
Ben benieuwd naar alle praters als ik er niet meer ben..
Zonder mij dat is hun wens.
En die wens ja, die laat ik in vervulling komen.



- zal ik het doen?