Maandenlang ga ik al niet naar school. Ik heb geen vrienden, omdat mijn vorige vriendengroep mij begonnen te pesten en uit te sluiten zonder enig iets tegen mij te zeggen, terwijl ze constant logen tegen mijn leraren over de hele situatie. Je zou kunnen raden wie mijn mentor uiteindelijk geloofde. Heel leuk.

Ik was altijd erg stil, dus het feit dat ik nooit echt close was met mijn vorige vrienden was alleen onvermijdbaar. Dan kwam deze project, waar deze personen dus eigenlijk niks met mij discussieerden en daarna verwachtten dat ik op zou dagen naar een afspraak waar ik niet eens wist waar ik moest zijn. Ze wisten heus goed dat ik moeite had met praten. Ik kreeg een beetje het gevoel dat zij vrijwel niks om mij gaven, dat ik het lekker zelf uit kon vogelen. Ja en daar werd ik dus erg boos over, dus ik ging niet.
Ik snapte daarna dat mijn acties toen niet het beste of slimste waren. Het is begrijpbaar als mijn keuze leidt dat zij ook boos op mij werden. 

Maar toch, je gaat er iemand toch niet voor pesten? Je gaat toch niet praten over hoe cringe deze socially awkward persoon, terwijl een socially awkward persoon recht naast je staat (ik hoop dat ik niet hoef uit te leggen dat ze mij probeerden te raken)? Je gaat toch niet lachen en giechelen terwijl je stiekem foto’s van iemand maakt? Je gaat toch niet iemands stoel aan schoppen? Je gaat toch niet racistisch tegen mij doen? Als ze een probleem met mij hadden, is het niet best om erover te praten in plaats van zo lafaard te doen? Ben ik fucking gek? Ze zeggen dat het erger had kunnen zijn, dat het fysiek geweld had kunnen zijn, maar jonge ik word toch veel liever in elkaar geslagen dan dit?

Maar het maakt toch niet uit wat ik zei. Het maakt niet uit wie het is op deze kutschool. Somehow, op de een van de andere manier, denkt iedereen dat de reden waarom ik niet naar school is omdat ik niet kan socialiseren en geen vrienden heb, en NIET omdat ik fucking word gepest door meer dan de helft van mijn klas. HEEL LEUK HOOR. Ik snap niet hoe ze dit verhaal verzonnen hadden. Nou ja, ze moesten wel een manier vinden om mijn onschuldige klasgenootjes te verdedigen toch???
“Mensen geloven niet feiten, ze geloven mensen”, wanneer ik dit lees, denk ik dat het hier wel goed past. Ben ik gek voor het vinden dat dit gewoon onacceptabel is van die volwassenen op mijn school? Of is het echt mijn schuld? Ben ik de rare persoon hier? 

Ik weet het niet. Ik weet het niet. Ik weet het niet meer. Ik heb het gevoel alsof ik gek in mijn hoofd ben, maar ik snap niet eens wat ik verkeerd heb gedaan. Ik snap niet waarom mensen de kant nemen van de pesters, dit is toch overduidelijk het tegenovergestelde van wat een leraar zou moeten doen?? Ben ik crazy??

Ik wil gewoon huilen. Ik ben zo in de war. Ik wil gewoon dood. Ik heb hier geen zin meer in.
weet je. Ik snap ook niet wat het nut is van deze post. Ik weet zelf dat ik echt ga breken als mensen dit lezen en dan zeggen dat het ja, mijn schuld is. Misschien is het makkelijk om te zeggen dat ik zoek voor validatie...