Hoi, ik ben een jongen van 14. Ik vind mezelf al 7 jaar lang te dik en ik durf niet naar mijn ouders te gaan(die overigens wel aardig zijn). Sinds de middelbare school ben ik ook veel onzekerder geworden over mijzelf mede omdat ik werd/word geïrriteerd op school ik zou niet zeggen pesten maar het is soms wel erger dan plagen. Soms is er wel eens brood of tassen naar mij gegooid, daardoor is mijn zelfbeeld heel laag. Sinds 1.5 jaar eet ik ook minder of eigenlijk probeer ik minder te eten en als ik dan weer meer eet dan ik mag voel ik me schuldig. Ik heb geen weegschaal thuis maar anders zou ik er iedere dag wel veel op staan en ik denk dat mijn stemming ook wel veranderd als ik zwaarder ben dan ik wil. Ik weet niet of ik gezond ben qua gewichten want februari 2025 was ik 174cm en 62.5 kilo alleen nu 10 maanden later weet ik het niet. Ik ben best wel bang dat ik te veel weeg. Ik sla vaak ontbijt of lunch over en bij het avondeten zeg ik dat ik geen honger heb om minder te hoeven eten.  Ik ben ook de laaste tijd wat meer afwezig en meer bezig met mijn gewicht en hoe veel ik eet en alles. Ik voel me soms ook alleen omdat ik een jongen ben die zich te dik vind en dat hoor je(of ik in elk geval) niet zo vaak. Een paar van mijn vrienden zeggen dat ik een beginnende eetstoornis heb. Ik ben soms ook gewoon heel boos op mezelf en dan heb ik de neiging om mezelf hard te slaan met mijn vuist op plekken waar bot zit zoals mijn scheenbeen, maar vaak doe ik dat niet. Soms dan lijkt het alsof ik anorexia wil hebben alleen dan denk ik even helder na en denk ik: waarom wil je dat, maar het lijkt alsof soms gedachtes niet van mij zijn maar van iemand of iets anders en dan met name negatieve gedachtes. Of gedachtes die zeggen dat ik niets mag eten de komende 72 uur.

Ja ik wil dit gewoon even kwijt ergens.