Hiii,

Ik weet dus niet of ik Anorexia heb. Ik heb wel alle symptomen maar daar gaat het niet om. Ik vind mezelf veel te dik en ik gebruik bijvoorbeeld energy om te zorgen dat mn eetlust weg gaat. Er is een soort stem in mn hoofd die bepaald wanneer ik mag eten en wat ik mag eten. Als ik niet naar die stem luister, krijg ik het gevoel dat ik dood ga en wordt mn SH erger. Soms kan ik heel veel eten, maar ik kan dan ook niet stoppen met eten. Heel vaak eet ik op een dag alleen maar avondeten. 

Als ik eet heb ik het gevoel dat ik gejudged word door alles en iedereen. Ik heb al heel lang in het openbaar geen zwemkleding gedragen aangezien ik bang ben dat mensen mij gaan judgen en me uitlachen. Ik heb bijna geen vrienden en stel ik krijg bijna weer iemand om bevriend mee te raken, dan verpest ik het weer. Ik praat bijna nooit tegen mensen en stel ik praat tegen iemand dan kan ik niet stoppen met praten. In mn hoofd denk ik dan dingen als: STOP NOU MET PRATEN ZO KRIJG JE NOOIT VRIENDEN, en andere dingen. Maar ik kan dan niet stoppen met praten en uiteindelijk lopen ze weg. 

Als ik een vriendin heb dan hebben we het in de eerste  maanden heel  gezellig maar na een paar maanden raak ik soms geïrriteerd en dan zien we elkaar steeds minder vaak. Ik wil diegene wel blijven zien maar volgensmij vinden ze me dan ook heel irritand. 

Ik heb eens een keer tegen mn oude vriendengroep gezegd dat ik wss een eetprobleem heb en toen hebben ze me uitgelachen. Ook zeiden ze dat het internet wel meer dingen zegt en dat ik het niet moet geloven. Ze weten niet dat ik mezelf uithonger en soms flauw val aangezien ik dan niks heb gegeten. Ik ben bang dat ze dit aan de hele school gaan vertellen, want mijn moeder werkt ook op school. 

Heel veel avonden kan ik niet slapen en dan heb ik 2 uur geslapen. Ik weet niet of dit meespeelt. 

Als ik ongesteld ben dan bloed ik heel veel, maar ik raak niet elke maand ongesteld. Soms dan heb ik het 3 maanden niet, maar ik vermoord mezelf bijna dan. Andere maanden dan heb ik er 7 dagen last van en dan raakt alles nog erger. Ik verhonger mezelf dan en dan is mijn SH nog erger. 

Ik durf het niet aan mijn ouders te vertellen, want ze judgen mensen met een ED heel erg. Soms lachen ze die mensen uit. Ze zien het als iets waar je voor kiest. 

Sorry voor dit lange verhaal  maar ik moest dit echt kwijt en ik ben benieuwd of ik nou wel een ED heb of dat het ik het onbedoelt doe om aandacht te trekken. Soms heb ik namelijk het gevoel dat ik het allemaal speel en het niet heb. Dat ik het doe voor aandacht. Dat ik het doe voor het labeltje.