Een handleiding zou de oplossing zijn inderdaad.

Hey!

Poeh hé, alles (echt alles) wat jij beschrijft zie ik terug in mezelf. Ik snap mijn leeftijdsgenoten ook niet. Het denken heb ik ook. Ik wordt ook als een beetje raar gezien. 

Je bent niet de enige, lieve Mary. Je bent zoals je bent, geniet er maar van, hoe lastig het ook is :)

(Vragen stellen mag:)

Hoi ​@Mary22 !

Ik wilde even reageren omdat ik me echt precies hetzelfde voel als jij. Wat je schrijft komt zó dichtbij. Ik heb ook al m’n hele leven het gevoel dat ik anders ben — alsof ik alles anders verwerk, meer nadenk, dieper voel… en ja, ik vind veel kinderen op mijn school zelfs gewoon echt achterlijk. Dat klinkt misschien lullig, maar dat is echt hoe het voelt.

Ik snap vaak niet waarom ze doen zoals ze doen. Ze lachen om de domste dingen, nemen niks serieus, en het lijkt alsof ze totaal niet nadenken over wat ze zeggen of doen. Terwijl ik dan blijf hangen in één opmerking of situatie, en daar urenlang over nadenk — wat had ik moeten zeggen? Waarom zei diegene dat? Was ik raar?

Ik voel me ook vaak mentaal ouder dan de rest. Dingen die anderen grappig vinden, vind ik kinderachtig. En met school: ik neem het serieus, maar dat lijkt ook weer “saai” of “nerdy” te zijn in hun ogen. Soms denk ik echt: Ben ik nou raar? Of zij?

Het helpt mij om te weten dat er anderen zijn die ook zo denken. Mensen zoals jij dus. Misschien horen we gewoon bij een soort “diepere denkers” of mensen met meer bewustzijn. Of misschien hebben we gewoon een ander soort hoofd. En dat is niet slecht — dat is gewoon anders.

Als jij je afvraagt: “Wat is er mis met mij?” dan zeg ik: er is niks mis met je. Je denkt gewoon verder dan veel mensen om je heen, en dat kan eenzaam voelen. Maar dat betekent niet dat je verkeerd bent. Misschien ben jij gewoon eerder in je ontwikkeling dan zij. En misschien komt jouw tijd nog — wanneer je mensen ontmoet die wél zo denken en voelen als jij.

Je bent dus niet alleen. Echt niet. Ik ben letterlijk precies hetzelfde. En ergens… is dat best geruststellend, toch?

Liefs,
Ben 🌌💭
(PS: What’s going on?! van Madilyn Mei is echt spot-on. Die snap jij meteen — veel anderen niet eens.)

Heel erg bedankt voor dit bericht, het helpt me heel erg. Het is fijn om te weten dat er nog meer mensen zijn zoals mij. Misschien zijn we in de minderheid, maar we zijn er wel! <3

Hoi hoi ​@Mary22,

Het gevoel dat je “anders” bent, meer nadenkt dan anderen, leeftijdsgenoten soms niet begrijpt en je mentaal ouder voelt, is helemaal niet raar. Het kan komen door je persoonlijkheid, omdat je gevoeliger, bedachtzamer of serieuzer bent, of doordat je jezelf sneller ontwikkelt dan anderen.

Daardoor lijkt pubergedrag soms vreemd en neem jij dingen zoals school misschien serieuzer, wat je het idee geeft dat je buiten de groep valt. Dit betekent niet dat er iets mis met je is, juist het feit dat je bewust nadenkt en je eigen mening vormt, is een kracht.

Het kan alleen lastig zijn als je daardoor minder aansluiting vindt. Probeer mensen te zoeken die jouw manier van denken of interesses delen, geef jezelf de ruimte om jezelf te zijn, en blijf openstaan voor nieuwe ervaringen.

Ook kan het helpen om minder vast te zitten in je hoofd tijdens gesprekken en meer te focussen op het moment zelf. Je bent niet alleen in dit gevoel, veel mensen herkennen het, maar praten er minder over. Dat jij het deelt, is al een belangrijke stap om je eigen “handleiding” voor het leven te maken.

xx liefs Wolf 🐺

ik voel me soms precies hetzelfde! het voelt soms een beetje raar, want ik lach altijd om de grappjes va volwassesen, en ik begrijp niet hoe meiden van mijn leeftijd de hele tijd de slappe lach hebben. en dat sommige er gewoon niks van begrijpen als ik gewoon even in een hoekje wil zitten. ik ben ook heel bang dat iedereen dingen veel minder serieus neemt als ik. ik loop nog dagen te denken over dingen te denken, en ik denk dat niemand in mijn omgeving dat ook doet.

xxmimi 💝