Hoi,

Ik heb het de laatste tijd moeilijk.

Vorige zomer, toen ik op kamp was met mijn beste vriend, heb ik een meisje leren kennen. We kwamen goed overeen, totdat zij ruzie begon te veroorzaken tussen mij en mijn beste vriend. Ze heeft ons uit elkaar gedreven – en toen zijn de problemen begonnen.

Ik was al een tijdje aan het worstelen met mijn genderidentiteit, en de problemen tussen mij en mijn beste vriend kon ik er echt niet bij hebben. Op dat moment wist ik nog helemaal niet dat zij die ruzie tussen ons had veroorzaakt. Ik ben toen dom geweest en heb haar verteld wie ik écht was: dat ik uit een extreemrechtse familie kwam en dat ik een meisje wilde zijn.

Ze begon mij uit te lachen. Ze dacht dat het een grapje was, en zonder dat ik het wist, is ze alles tegen mijn beste vriend gaan vertellen. Daarna heb ik haar gezegd dat ik haar nooit meer wilde zien, en dat ze uit mijn leven moest blijven.

Een maand later, aan het begin van het nieuwe schooljaar, dook ze opeens op mijn school op. Sindsdien heeft ze me vijf maanden lang gepest en me afgeschilderd als “de jongen die haar had verkracht”.

(Alle duidelijkheid: ik heb haar nooit verkracht – ik val niet eens op vrouwen.)

Ik had maar één oplossing: ik moest voor mezelf opkomen. Dus ging ik op zoek naar bewijs dat ik nodig had. Ik ben uiteindelijk twee weken van school geschorst, en toen ik terugkwam, waren het alleen de leerkrachten die respect voor mij toonden.

Ik had eigenlijk gepland om uit de kast te komen, maar blijkbaar was dat mij niet gegund. Toch hoop ik dat er ooit een dag komt waarop ik mezelf kan zijn – en aan iedereen kan laten zien dat ik gewoon iemand ben die opkwam voor iets waar niemand anders voor durfde op te komen.

Groetjes,

S