Oke dus ik heb vorig jaar mijn haar tot net onder mijn schouders laten knippen (dat was het kortste dat mocht van mijn moeder)

Zoals jullie weten ben ik een demigirl en ga ik met she/they (niemand weet dat want ik word toch niet geaccepteerd)

Mijn haar is al weer wat gegroeid en ik voel me niet comfortabel met de lengte. Het voelt niet als mezelf. Ik ben laatst weer naar de kapper geweest, maar van mn moeder mocht er geen extra lengte vanaf.

Het voelt alsof ik niet mezelf kan/mag zijn met mn haar en het voelt alsof ik stik in mn eigen haar

Ik zou het zelf kunnen knippen, maar dan word ik waarschijnlijk vermoord:/

Ik wil echt heel heel heel graag mn haar onder mn schouders hebben, maar het mag waarschijnlijk toch niet!
Ik zou wel de kans kunnen grijpen om het voor mn verjaardag te vragen, maar er is een grote kans dat dat niet mag.. Zal ik het gewoon vragen of zelf doen? Of gewoon mn mond houden en wachten tot er weer wat af mag bij de kapper?

Verder nog iemand tips om ermee om te gaan dat ik geen mensen heb die mij zullen accepteren?
Alvast bedankt lieverds❤

(Ik wist niet of ik het onder emotionele problemen en gevoelens moest plaatsen of onder gender en seksuele identiteit)