Hoi! ik ben 17 jaartjes, zit in de vijfde klas en heb een heleboel huiswerk. Daarnaast heb ik ook een bijbaan in de horeca, in een heel druk restaurantje. In totaal heb ik in de afgelopen maand 86 uur gewerkt. Vaak was dit zonder pauze, omdat ik tot 18.00 werkte en kortere shifts had. Thuis kwam ik helemaal moe aan en had ik geen energie meer om aan school te zitten. In de ochtend deed ik uiteraard mijn schoolwerk wel.

Als persoon zien naasten en kennissen mij als een erg sociaal en extravert persoon. Ik vind dat ik dit ook ben, maar op mijn werk voelt dit eigenlijk anders. Ik ben vaak ingeroosterd voor de bediening, en lever de drankjes voor de gasten. De bezoekers zien en vinden mij een ''lacherig'' en ''optimistisch'' persoon, wat heel aardig is! Doordat ik in een erg drukke restaurant werk, heb ik meestal weinig tot helemaal geen tijd om een klein praatje te maken met collega's en medewerkers. En ALS er een praatje met mij wordt gemaakt, is mijn antwoord op hen meestal maar een ''ja'', ''nee'' of ''i know''. Ik vind dit heel erg naar, want op een gegeven moment is mijn sociale batterij ook op, en dat merk ik helemaal niet als ik met gasten spreek, of überhaupt bedien. Maar zo'n praatje voelt voor mij al snel heel erg ongemakkelijk. Ik weet niet wat ik hier dan doe dat niet goed is. Ik ben niet ''socially awkward'' en heb ook geen angst om zo een gesprek te voeren, maar soms is het gewoon zo veel en voel ik me zo overprikkeld. Daardoor begin ik ook gerelateerde dingen over werk aan hen te zeggen, waaronder ''het is echt zo druk'', of ''ik ben heel erg moe'' of ''gaan we weer'' etc etc, om het gesprek een beetje te starten of gaande te houden, maar ik denk dat ik hierdoor juist meer kinderachtig ga klinken en wil dat niet.

Hoe kan ik meer sociaal worden met mijn collega's, vooral mijn manager? Ik heb het gevoel dat ze me als een raar persoon ziet, omdat ik altijd van zulke droge en sarcastische opmerkingen maak.

Ik weet dan ook niet wat ik fout doe, want ik doe mijn best met mijn werk en sociaal te blijven, maar soms is dat gewoon een beetje te veel en ik weet niet wat ik hieraan kan doen. Ik werk een maandje bij hen, en wil niet dat ze hierdoor een verkeerd beeld over mij krijgen, en dat ze denken dat ik ''raar'' ben of niet in hun plaatje pas.

(Mijn vriendinnen zeggen dat ik me niet zo druk moet maken over hen, en dat hun opmerkingen een reflectie is van hen als persoon, en niet de mijne. Ook zeggen ze dat de mensen op werk niet persee je vrienden hoeven te worden, zolang ze gewoon respectvol zijn en dat de samenwerking goed verloopt. Het maakt niet uit als je voor hun “kinderachtig” of wat dan ook overkomt. Want ik ben 17 en het is normaal om gewoon soms van die standaard sociale zinnen te zeggen. Ook zeggen ze dat ik me daar niet druk over hoef te maken en geen contact met hen moet forceren, en het allerbelangrijkste is dat ik gewoon een goede shift heb waar ik me niet drained voel.)

Maar ik ben weer zo een persoon die hier over blijft denken, en het blijft gewoon hangen in mezelf en denk ik er teveel over na. Zo ben ik eenmaal als persoon, maar ik heb het gevoel dat dit er juist voor zorgt dat ik bewust ben van mijn omgeving en van de mensen om me heen, en natuurlijk de '’off vibes'’. Kan iemand mij hiermee helpen? Zijn er mensen die hetzelfde hebben, of mensen die gewoon iets kwijt willen?

xx