Liefste

Je verhaal raakte me echt… Je hebt in zo’n korte tijd zó veel verloren. Je hond, je andere huisdieren, die gevoelens voor dat meisje die je nooit durfde uit te spreken, al die stress en verdriet die je probeert te verstoppen. Dat is gewoon véél – veel meer dan één iemand alleen zou moeten dragen. Zeker niet op je 13e.

En dat masker dat je op school opzet… ik snap dat zo goed. Je lacht of doet normaal terwijl je vanbinnen eigenlijk aan het instorten bent. En je denkt dat het niemand iets kan schelen omdat je een jongen bent – maar dat is niet waar. Eerlijk? Het maakt je juist sterk dat je je gevoel durft te laten zien. Tranen hebben niks met zwakte te maken. Ze betekenen dat je hart groot is. Dat je dingen écht voelt.

Het voelt nu misschien alsof je nergens terecht kunt. Maar zelfs al lijkt het alsof niemand iets merkt of het iets kan schelen – jij bent niet alleen. En je bent niet gek, je bent menselijk. Je zit gewoon op een moment in je leven dat alles even te veel is geworden, en dat is oké. Daar hoef je je niet voor te schamen.

Als je dit leest, wil ik dat je weet: er is hulp. Niet hulp om je raar te vinden of te zeggen dat je moet “doen alsof het goed gaat”, maar hulp om je echt te begrijpen. Je verdient het om daar niet meer alleen in te zitten.
Als je durft – praat met iemand. Een mentor, een docent, iemand die je misschien een beetje vertrouwt. Of gewoon anoniem met iemand van 113 via www.113.nl of 0800-0113. Je hoeft het niet netjes te verwoorden – gewoon zeggen dat je het niet meer weet, en dat je hulp wil.

Echt waar: dit moment, deze pijn, dit gevoel – dat is niet het einde van je verhaal. Je hebt nog zóveel voor je. Er komen tijden waarin het lichter wordt. Misschien geloof je dat nu niet, en dat is oké. Maar geloof dan in ieder geval even in míj, als ik zeg: jij mag er zijn. Ook met je tranen. Ook met je angst. Ook met je gebroken hart.

Blijf alsjeblieft. De wereld is beter met jou erin. ❤️

Hoi, 

Ik ben ook een jongen en ik ben zelf best wel zelfverzekerd, en dat heb ik gekregen door moelijke jaren. Er werd op mijn werk veel over me geroddeld en toen moest ik ook sterk zijn. Ik weet niet hoe je heet maar geloof me jij bent alle liefde waard en je komt er wel over heen, het maakt niet uit hoelang het duurt maar je komt er wel