Heyyy ​@crispy roach, wat heftig allemaal. Hoe gaat het nu met je?

Op je eerste vraag: jaa, ik denk dat het een slim idee is om het met je coach te delen. Juist omdat zij er is om je te helpen en ze kan er dan voor zorgen dat je ouders het op een rustige en veilige manier horen. Dat hoeft dan niet alleen op jouw schouders te liggen.

En op je tweede vraag: meestal zal een coach niet boos of geschokt reageren, maar eerder bezorgd en serieus. Ze gaat waarschijnlijk heel rustig luisteren, misschien vragen stellen om beter te begrijpen hoe het voor jou is, en daarna samen met jou kijken hoe jullie dit kunnen aanpakken. En ja, waarschijnlijk gaat ze je ouders erbij betrekken, maar wel mét jou, zodat je er niet helemaal alleen in staat.

Het kan doodeng voelen om het te vertellen, maar vaak is de reactie van volwassenen veel meer steunend dan je verwacht. Ze willen meestal gewoon echt dat je veilig bent en dat je hulp krijgt.

xx liefs Wolf 🐺

Dankjewel ​@Wolf !

Ik hoop dat ik nu inderdaad al een beetje weet wat ik kan verwachten zodat het misschien iets makkelijker zal zijn om alles te vertellen.

En op dit moment kan ik niet zeggen dat het goed met me gaat, maar er veranderd niet veel dus het wordt misschien nog niet beter maar ook niet heel snel veel erger. over ongeveer 2 weken zie ik die coach, ik hoop vooral dat mijn ouders normaal reageren omdat dat wel heel erg zou beïnvloeden of het tegen die tijd beter of slechter met me gaat.

Hey, ik zou het zeker aanraden om dit te vertellen,

We ga ik eerlijk met je zijn, of je het nou aan een docent, een arts of een therapeut verteld, als je leven in gevaar is (dat is nu het geval aangezien je suïcidaal bent) dan gaan ze het vertellen tegen je ouders. Vaak in overleg. Maar dan kan je wel goede gerichte hulp krijgen. Ik raad je erg aan om het te vertellen

Heel veel sterkte ❤️‍🩹