Skip to main content
Vraag

wat zouden jullie doen

  • August 14, 2025
  • 1 reactie
  • 49 Bekeken

Forum|alt.badge.img

Hoi hoi, hoe gaat ie?

Ik had n vraagje, inzit in n bijzondere situatie, zal m zo uitleggen, nu is mn vraag, wat kan ik nu doen, heeft er iem tips, wat zou je doen in mijn situatie. 

Hier komt bijna mn hele levens verhaal, basis dingen, ben geboren met kale plek op mn hoofd, dat eig, haha.

Stuk een, t begon n beetje in gtoep acht, de jongens begonnen me te treiteren enzo, dus aarbei op mn stoel leggen zodat dr n vlek jn komt, stoel oneer me weg trekken, nare opmerkjngen maken, dat soort shit, de docent was ook kut, deed nergensiets aan, nam dan vier knikkers mee twerwijl we een klas van achtentwintig hadden en gaf de vier knikkers dan voor in de klas aan de kinderen, en n keer dacht ze dat ik kauwgom in mn mond had en pakte ze mn mond fysiek vast en trok z open om erin te kijken, dat, en toen had k eig ook n kut kamp, mr goed, eerste klas, met de eerste ontmietings dag voor de zimervakantie was ik er niet bij wnt was op kamp, toen de allereerste schooldag had k n jurk aan en dat was blijkbaar onacceptabwl, ik ging ook perongeluk naast een jongen met lang haar zitten, datvwas n min punt, en ze vinden me gwn raar, had ook vampier taneen, toen zagen ze mn kale plek, werd er gezegd dat ik kkr heb en aan de chemo zit enzo, ook had k echt beef mt n jongen en trapte hij me alleen mr tijdens nderlands enzo, ze vonden me ren pedo omd k snel jongens leuk vind, en zs ginegn de hele tijd mn computer door zoeken in de hoop om prn te vinden, en t hielp nirt dat k drie keer vk had gevraagd dat shooljaar aan jongens en drie keer nee heb gehoord, en n meisje heeft n keer zeer bewust mn haar afgeknipt, mr k mort dr wel altijd helpen met dr presentaties voor n cijfer, wmt anders, en mn mentor deed ook geen ene kut.

Dat was een, nu twee, k zat dus met niem uitmn klas in de klas, had niet zo veel contact met oude klasgenoten en vriendinne wnt bijna niem ging nr mij op school, dus t contact was n beetje gezakt, en k had bijna geen vrienden in mn nieuwe klas, dus alles voelde beetje depresief, ook kmd met t sporten had k eindelijk weer n clubje en ied had vaste tweetallen, alleen mijn tweetal kwam bijna niet en dan was ik n soort van aan t third wheeln met die andere teee meisjes, okk met t fietsen met zn drieen, k fiets ALTIJD alleen, dus dat werd beetje depresief dat mn sociaal coontact minder werd.  

Das twee nu komt drie, nu mn ouders, ze waren al een paar jaar aan t kibbelen, en telkens als ik of mn zusje vroeg gaan jullie scheiden zeiden ze met de grootste glimlach nee hoor geen zoregn, toen kwamen ze dit jaar drie dagen na oud en nieuw met het nieuws, we gaan scheiden, nou gelukkig nieuwjaar voor ons, de eerte paar maanden ging ales nog zoals normaal, papa had al n nieuw huis en was al aan t klussen, toen begon mama zich meer te ergeren en begonnen kleine ruzies wat groter te worden, nu slaapt mn vader in n andere kamer en moppert mn moeder alleen mr over m tegen mij, en mn vader zit alleen mr op mn schermtijd te letten en t te verkleinen en strenger t maken, en ik zat meer op mn tel om me terug te trekken dus ik en mn ouders hebben bijna elke dag ruzie over van alles en nog wat.

Da was drie nu vier, ondanks dat k veel sport vind k mezelf meestal toch nog te dik, en de laatste tijd eet jk niet zo veel, zoiezo geen ontbijt eet ik meer de lzatste maanden, mestal een kleien lunch omd t moet, en avindteen moet omd mn ouders er bjj zijn en k er nkrt onder uit kan komen, k betrao mezelf rrop dat ik mezelf alleen mr zkt te judgen in de spiegel enzo en over kritiek opheb, mn moeder zei ook je moet genoeg eten anders stuur ij je nr n domtrr wnt zoals je nu eet krijg je anorexia, mr k wil dus nie nr n psygholoog fz.

Da was vier vgm nu vinf, laatste neloofd, dus na mn hele uitgebreide levens vergaal tr horen weet je mn leven n beetjr, en vaak ben ik klaar met dkt leven, ik wil soms gwn dat t allemaal ophoud, zo ben iknerachter gekomen dat ik dood zou gaan als k van n hogebbrug afspring of van de grote kerk in breda, ook als je in n bloed ader snjjd jn je pols fz, dus waar de ader duidelijkeer ks, en dat je nietvoor de trein mag springen wat dat is associzal ook met de trein chaufeeur en alles, dus ik heb meerdere keren met n mes in mn hand gestaan alleen ik durf t niet, als ik geen nagst had was k nh al n paar maaneen dood. 

Dusssss, sry ook voor mn groffe gaal gebruik, alvast bedankt

Liefss

1 reactie

Wolf
Forum|alt.badge.img+19
  • Ster
  • August 15, 2025

Hoi ​@puckie,

Het klinkt alsof je al heel lang met veel pijn, eenzaamheid en moeilijke situaties te maken hebt, zowel op school als thuis en met jezelf. Je hebt te maken gehad met pesten, nare opmerkingen, fysieke grensoverschrijding, een thuissituatie die door de scheiding van je ouders steeds gespannener is geworden, het gevoel weinig of geen echte vrienden te hebben, onzekerheid over je lichaam, weinig eten, en periodes waarin je zo somber bent dat je denkt aan zelfmoord.

Dat is ongelooflijk zwaar om alleen te dragen en het is begrijpelijk dat je daar moe en wanhopig van wordt. Dat je dit zo uitgebreid opschrijft, laat zien dat je het wél wilt delen, en dat is belangrijk, want je hoeft hier niet alleen doorheen te gaan. De dingen die je voelt zijn niet iets wat je zomaar moet “wegstoppen” of zelf oplossen, en het is juist sterk dat je hier open over bent.

Ik wil heel duidelijk zeggen dat je belangrijk bent en dat je het verdient om gehoord, gesteund en beschermd te worden. De gedachten die je beschrijft over jezelf iets aandoen zijn heel serieus. Als je op dit moment het gevoel hebt dat je jezelf iets aan zou kunnen doen, is het belangrijk dat je nú met iemand praat die je direct kan helpen.

In Nederland kun je gratis en anoniem bellen of chatten met de Kindertelefoon of 113 Zelfmoordpreventie. Je kan ook altijd naar iemand die je vertrouwt stappen, zoals een mentor, schoolcounselor, familielid of andere volwassene, en zeggen wat er aan de hand is.

Je eetgedrag en hoe je naar jezelf kijkt klinken ook zorgelijk, en juist dat maakt het belangrijk om hulp te zoeken, want te weinig eten kan je gevoelens en energie nog verder onderuit halen. Het is niet jouw schuld dat je in deze situatie zit, en het betekent niet dat je zwak bent als je hulp nodig hebt.

Je hoeft nu niet alle problemen in één keer op te lossen. De eerste stap is dat je veilig bent en niet alleen met deze gevoelens blijft rondlopen. Deel dit met iemand in je omgeving en blijf praten, ook als het moeilijk is of je bang bent om te storen. Jij mag er zijn, precies zoals je bent, en je verdient een toekomst waarin je je veilig, gesteund en waardevol voelt.

xx liefs Wolf 🐺