hey ​@harrypotter Doglover , ik merk dat je je enorm hard inzet, zoals met die containerombouw, maar dat je moeder vooral alleen reageert als er iets even niet lukt en dat voelt als een onzichtbaarheid die pijn doet.

Je toont initiatief, doet dingen uit jezelf, en toch overheerst die kritiek zodra de ‘standaardklusjes’ zoals de vaatwasser even liggen. dat is heel begrijpelijk frustrerend en vermoeiend, zeker omdat je al vaker je best hebt gedaan zonder erkenning. Ongwlijkheid in huishoudelijke taken roept bij volwasswn vooral het gevoel van onrechtvaardighei op, wat zorgt voor stress en negatieve gedachten over jezelf en schoolprestaties.

wat je kunt doen is zorgen dat jouw moeder jouw inspanning hoort, bijvoorbeeld door een rustig moment te kiezen waarop je zegt: “Ikj voelde me trots dat ik die containerombouw heb afgemaakt als verrassing, maar toen kwam dat preek omdat de vaatwasser nog gdaan moest worden. dat deed pijn, omdat het leek alsof alleen iperfectie telt.” daarmee leg je uit hoe jij keuzess maakt én hoe de erkenning van je inzet jouw motivatie versterkt. Dat gesprk kun je inzetten door samen een overzicht te maken van wat er in huis moet gebeuren (denk aan container, vaatwasser, afval, enzovoorts) en vragen wat zij het meeste vind dat nu geregeld moet worden. door het visueel te maken, wordt duidelijk dat jouw beslissing ook iets toevoegt.

Hopelik helpt dit.

xx liefs Wolf 🐺