Hallo,

Dat klinkt als een heftig probleem. Ik kan me voorstellen dat het best heftig is om je ouders dit te vertellen, maar ik zou het toch doen. En als je echt niet durft zou ik met een mentor/zorgcoördinator op school praten, of anoniem bellen/chatten bij de kindertelefoon. 

Veel sterkte!

Ik heb dat ook wel een beetje, 

Geen tips van mij, maar weet dat je niet de enige bent 

Hoi ​@Noah, 

Wat ontzettend knap dat je dit durft te delen.  Het klinkt alsof je al een hele tijd met veel moeilijke gevoelens rondloopt. Maar weet dat je er niet alleen voor staat.

Je kunt elke dag van 11:00- 23:00 bellen met De Kindertelefoon via  (0800-0432) , of met ons chatten als je liever anoniem je verhaal deelt. We denken graag met je mee over hoe je verder kunt, op een manier die bij jou past.

Nogmaals heel goed van je dat je dit durft te vertellen!

Veel sterkte!

Claire (De Kindertelefoon) 

Hey Noah,

Wat je deelt is echt dapper. Het is moeilijk om toe te geven dat het niet goed gaat, vooral als je het gevoel hebt dat je altijd een masker moet dragen. Maar weet dit: je bent niet alleen, en wat je voelt is echt en belangrijk.

Dat je jezelf elke ochtend met angst wakker voelt worden, je hart voelt racen in de klas, en zelfs jezelf pijn hebt gedaan… dat zijn allemaal signalen dat je hulp nodig hebt en ook verdient. Niemand zou zich zo alleen moeten voelen met z’n verdriet.

Je zegt dat je het lastig vindt om het tegen je ouders te zeggen — dat snap ik heel goed. Misschien helpt het om het eerst op te schrijven in een brief of bericht aan hen? Je hoeft het niet perfect te verwoorden, als het maar uit je hart komt. Je zou ook kunnen beginnen met iemand op school die je vertrouwt, zoals een mentor of een zorgcoördinator. Die kunnen je helpen met de eerste stapjes.

Wat je nu voelt, hoeft niet voor altijd te zijn. Er zijn mensen die willen luisteren en die je kunnen helpen — maar je moet ze wel even de kans geven om jou te vinden. Je hoeft dit niet alleen te dragen. Dat masker dat je op school draagt beschermt je misschien, maar het houdt ook mensen tegen die je echt zouden kunnen helpen.

En hé, je pijn is niet zwak. Het is een teken dat je gevoelig bent, dat je veel meemaakt vanbinnen. Dat maakt je geen last, maar een mens. 💙

Als je durft, zet vandaag een klein stapje. Een gesprek. Een brief. Een appje. Iets kleins, maar echt.

Ik ben trots op je dat je dit hebt gedeeld. Hou vol, je hoeft dit niet alleen te doen.

Liefs,
Ben