Hai ik ben  een 14 jarig meisje.

Ik struggel de laatste tijd met best veel en heb ook veel nare gedachten over z*lfm**rd etc. (Moet je daar sterretjes bij doen? Ik doe het maar gewoon)

Ik heb een vriendengroep van een aantal mensen waarvan 2 mensen mijn beste vriendinnen zijn, alleen heeft een van hun ook 3 andere beste vriendinen (daardoor voel ik niet echt speciaal en dat klinkt raar maar ik ben gewoon een beetje jaloers want ik ben ook vrienden met al haar besties) waaronder mijn andere beste vriendin,, waardoor op school en eigelijk altijd ik heel erg third wheeling ben wat heel vervelend is. Die ene vriendin-met die andere beste vrienden- die vertel ik alles, die weet ook over mijn struggles (dat heb ik een tijdje geleden vertelt maar daarna niet echt meer opgebracht ofzo). Alleen de laatste tijd lijkt het haar niks te boeien, ik vraag trw ook altijd hoe het met haar is, tis niet zo dat ik alleen maar over mezlef praat. Maar ze luistert niet en vind dingen niet interressant, ik kan gwn geen “leuk” gesprek meer met haar hebben en daar baal ik best van. Ik heb de laatste tijd namelijk veel meer moeite met “leven” en dat wil ik haar zeggen maar volgens mij boeit het haar gewoon niks,

Ondertussen ben ik ook nog eens verliefd, al 2 jaar op dezlefde jongen. Maar toen werd ik vorig jaar vrienden met iemand die vanaf de eerste dag dat ze hem kende een crush had op hem dus ikl heb t haar ook nooit verteld maar daar zit ik wel mee. Want ik vind hem heel leuk, maar zei vind hem ook heel leuk. 

Het komt erop neer dat ik veel moeite heb met “leven” alleen dat ik mijn ouders er niet mee wil belasten want die hebben al heel veel problemen en ik weet niet wat ik moet doen.  Heeftt iemand tips van wat ik kan doen?