Hoi. Ik heb dit vooral gemaakt omdat ik echt mijn gevoelens moet uiten maar niet durft te zeggen tegen mijn beste vriendin (wat ik wel morgen van plan ben, want ik ken haar al 12 jaar) ik ben dus een 15 jarige meisje dat in de 4de zit en heb al sinds ik 9 was problemen met mentale gezondheid. Het ging niet goed op school en ook niet in mijn gezin. Daar ga ik verder niet meer over praten. Ik had dus een vriend en ik had met hem voor bijna 2 maanden (wat voor andere misschien niet lang lijkt, maar hij was mijn eerste vriendje sinds ik nooit echt bezig was met jongens) Vandaag had ik het uitgemaakt omdat ik teveel aan me hoofd had en hem niet pijn wou doen door hem te negeren of dingen te zeggen dat ik niet meen. Ik dacht dat het me niet veel zou boeien dat het uit was, omdat hij me soms oncomfortabel zou maken door lustige dingen te zeggen wat dus niet bij mij past. Maar toen ik dus (voordat ik het uitmaakte) dat tegen hem zei, zei hij dat hij het begreep en dat niet meer zou doen. Maar ik had zoveel aan me kop dat ik zei dat ik het uit wou maken. Terwijl ik dat deed belde ik met mijn beste vriendin en toen moest ik zo hard huilen dat ik gewoon niet kon ademen en bijna ging overgeven. Dat is dus waardoor ik stress kreeg, omdat ik niet eens zeker wist of het een goed idee was om het uit te maken. Als het niet uit was zou ik tegen hem praten inplaats van hier. Want hij weet mijn verleden. Nou, nu naar de gedeelte waar ik eigenlijk over heb. Zonder te denken begon ik iets te pakken om mezelf pijn mee te doen (wat ik dus vroeger ook deed en in november en december ook van 2025. Maar daarvoor was ik bijna 2 jaar clean.) ik kon gelukkig mezelf stoppen voordat ik echt mezelf pijn deed en littekens achter zou laten, maar ik heb het gevoel alsof ik terug val en dat wil ik niet. Daarom ben ik morgen van plan om tegen mijn beste vriendin te vertellen daarover. Ik kreeg ook vorige jaar daar therapie voor (en andere dingen) maar zij denkt dat ik dat kreeg omdat ik vaak paniekaanvallen kreeg op school. Dat is gedeeltelijk waar, maar niet waar we het toen algemeen over hadden.  Nu is mijn vraag, hoe kan ik erover beginnen met mijn vriendin? Ik wil het niet uit het niets zeggen, en zij probeerde me ook weer terug naar mijn ex te koppelen (en ze vroeg daarvoor aan me of ik dat wou, en ik zei ja. Ik wou eerst een pauze maar hij snapte dat niet en zei ik dat ik het uit wou maken) maar hoe kan ik over het onderwerp beginnen? Gewoon beginnen met de reden waarom ik naar therapie ging? Of wat?