Aangezien het vakantie is zijn de scholen vrij. =) Ik en mijn best friend forever  (L genaamd) hangen graag buiten rond. Wij doen geen rare dingen zoals hangjongeren hoor. Wij doen gewoon leuke onschuldige dingen. We voeren vaak eenden want die zijn gewoon leuk. Het is bekend dat brood "slecht" is voor eenden, maar het is ook bewezen dat een eend die brood eet, net zo lang kan leven als een eend die geen brood eet. Bovendien geef ik ze ook watervogelkorrel. En het gaat prima met ze. Vandaag voerden L en ik dus ook eenden. Op een gegeven moment kwam er een man aan, die mijn vader en ik al twee keer eerder hebben gezien. Die twee keer had hij gezegd: "Ik hoop dat jullie ervan op de hoogte zijn dat brood ontzettend slecht voor eenden is." Deze keer zei hij dezelfde zin. Ik zei: "Dat heb je al twee keer eerder gezegd, maar dat is niet waar." Vervolgens bleef hij staan, L aaide een eend wat waarschijnlijk ook niet verstandig was op dat moment, en ik gooide een beetje brood naar de eenden. En toen zei hij: "Oh! Je gaat gewoon door met die eenden vergiftigen? Ze gaan dood aan al dat brood!" Ik was niet van plan mijn zin daarvoor te herhalen, en negeerde die man gewoon. En ging er gewoon mee door. Toen begon hij te schreeuwen dat ik hem aan moest kijken als hij wat zei. Meerdere malen. Ik vond het erg bedreigend en intimiderend dat hij stond te schreeuwen. Bovendien kan hij mij niet dwingen oogcontact te maken. Toen begon hij te schelden. Hard ook. Hij noemde me dom, stom, een rotkind. Het was ook aan L gericht, volgens mij. Maar vooral "dom rotkind" zei hij vaak. Ik trok het niet meer, en gescheld doet ook pijn al weet ik dat het niet waar is wat die man schreeuwt. Ik liep heel gauw weg, een paar meter dan, en L leek nou ja verstijfd ofzo. Terwijl die man wegliep, schelde hij nog met Kut en zo. L Heeft alles verteld aan een vrouw van de gemeente, die een paar minuten later toevallig langsliep. Ook hebben we het allebei aan onze ouders gezegd. Beide onze vaders zeiden dat we als het nogmaals gebeurt gelijk naar hun toe moeten. (Typisch vaders :)) Ook staat het genoteerd, mijn vader is van plan de man ermee te confronteren zodra we hem weer zien. Al maak ik me daar wel wat zorgen om. Mijn moeder zegt dat je tegenwoordig moet uitkijken als je ruzie maakt en dat mensen zo een mes kunnen trekken en je voor je het weet een mes tussen je ribben hebt. Ook al is het voorbij, ik voel me toch naar erover. Ik vind dit heel onbeschoft van die man. 

Heeft iemand misschien tips? Dankjewel voor het lezen. 😊

Liefs Yusa 😘