Hey lieve ​@LampenKap,

Klinkt allemaal best heftig zeg echt niet leuk dat je zoveel spanningen ervaart.. Ik heb niet echt tips voor je helaas, maar ik hoop echt dat je de juiste hulp gaat krijgen voor je depressie en ik gun je echt het allerbeste toe. Hopelijk gaat het gauw wat beter met je en als je weer wat kwijt wilt ben je hier natuurlijk altijd welkom!💖

Sterkte!🍀

Liefs, ItsJustMe <3

​@ItsJustMe dankjewel :)

Gelukkig ga ik nu eindelijk hulp krijgen. Ik zit ook aan de medicatie. Quetiapine neem ik nu, dat is anti psychotica. Ik mag met anti depressiva als ik therapie begin of betere ondersteuning krijg op de groep. De huisarts zegt ook dat het zo snel mogelijk geregeld moet worden. De spanning is er nog maar ik heb er wat meer hoop bij dat het idd snel wat beter gaat komen. 

​@LampenKap 
Wat fijn! Misschien kan je eens aan de huisarts vragen wat er waarschijnlijk gaat gebeuren?

​@TeslaFan 

Ik zag ook al jouwn reactie op dat andere topic. Maar dat is wel goed ja. Op 15 januari heb ik weer een nieuwe afspraak dus dan ga ik zeker vragen over hoe verder

Bedankt!

Ik denk dat het wel gepast is om een update te plaatsen:

Op de 31ste kreeg ik quetiapine voorgescheven door de huisarts en ik moest eigenlijk beloven mijn moeder te bellen als ik me erg suïcidaal voelde. Ik neem de medicatie en trip hem helemaal rond half 1 op 1 januari. Maar de medicatie heeft niks meer gedaan sindsdien. 

Ik begin me elke dag zelfs slechter en slechter te voelen. Ik feite ik trek aan alle alarm bellen bij mijn groep, de gemeente en mijn persoonlijke begeleider (apart vd groep) dat ik echt instort en ik niet weet hoe ik verder moet. Maar die noodkreet wordt genegeerd of besproken maar verder niks 

Deze week maandag was een evaluatie waarin de gemeente en m'n groep de opdracht kregen om te kijken naar een andere plek om te wonen en ondersteuning op mn huidige plek voor het korte termijn. Maar verder kon niemand veel meer doen. De dag erna een school gesprek. Ik moet al mijn toetsen doen, geen korter rooster, er word wel na de toetsweek gekeken hoe goed of slecht mijn cijfers zijn. Want nu zijn mijn cijfers in iedergeval "goed genoeg". Terwijl ik me dan afvraag: als ik amper uit bed kom, waarom kan ik dan wel leren voor een toets (volgens school)?

Maar woensdag werd ik helemaal gek. Ik mocht niet meer in mijn kantoortje zitten in de pauzes en ik trekte het niet meer. Ik had me ziekgemeld, ben naar de groep gegaan en heb daarna jongerenraad gehad. Na de jongerenraad weer terug op de groep, wat eten en naar boven. Ik app met mijn moeder en ineens val ik weg. Ik heb ergens tussen 20:00 en 22:00 besloten om een zm poging te doen en zat eigenlijk alles voor te bereiden. Ik was niet helder en herriner me er niks van, naast veel op en neer lopen. Om 22:00 klopt leiding aan om mij die medicatie te geven en ik besluit dat ik maar, net zoals beloofd, moet praten met leiding. 

Na veel gepraat wordt het besluit gemaakt dat ik niet alleen de avond door mag, ik moet op de bank slapen zodat leiding toezicht heeft. 

Dag erna heb ik om 4 uur smiddags een gesprek met de gedragswetenschapper, die zegt dat ze wilt dat ik opschiet omdat ze andere dingen te doen heeft. Ik leg de situatie uit en we bellen de huisartsenpost, ik mag komen. Ik en mijn mentor zitten in dat kantoortje en de dokter zegt dat ie niks voor mij wilt doen en dat de crisis dienst echt niet voor mij zou komen. Ik moet de huisarts in de ochtend bellen. 

Vrijdag rond 9 uur bel ik de huisarts en zij belt terug rond 11:30. Ze gaat de gemeente bellen. Rond 1500, nadat de gemeente gebeld heeft met mijn oude ggz, belt de huisarts opnieuw terug. Mijn ggz zegt dat m'n dossier wordt her opent en dat ik met spoed naar de psychiater mag voor anti depressiva. De psychiater mag ik maandag of dinsdag al zien. Ook ga ik op de wachtlijst voor een psycholoog. En ik moet perdirect met quetiapine stoppen, want het maakte mijn gedachtes juist erger. 

Zaterdag, vandaag voor mij, ging ik naar mijn zusje en moeders verjaardag. Ik had moeite met het sombere gevoel van me afzetten maar vandaag wat de eerste keer dat ik kon lachen om domme dingen, dus dat was wel fijn. Ik heb wat afleiding kunnen vinden en dat was juist wat ik nodig had. 

Maar ja, das m'n update. Ik had gehoopt dat ik na de huisarts me veel beter zou voelen, maar niet dus. Ik voel heel weinig en denk veelste veel. Maar ik heb wel een beetje hoop dat volgende week meer duidelijkheid gaat creëren in de verdere hulp die ik ga krijgen. 

En dat is eigenlijk het enige wat ik wou

Hai lieve ​@LampenKap ,

wat erg ..😖

wat super slecht dat school je gewoon alles nog laat doen 🫤 kan de huisarts misschien helpen om bij school duidelijk te maken dat het echt niet lukt?

weet verder even niet goed wat ik moet zeggen sorry🫤 

liefs en knuffel 🫂

Hoi LampenKap,

Je zit in een nogal lastige situatie zien we. Onthoud dat je er niet alleen voor staat. Je kunt met De Kindertelefoon elke dag van 11:00 tot 21.00 uur bellen (0800-0432) of met ons chatten als je anoniem je verhaal wil delen of samen met de Kindertelefoon wil kijken hoe je je situatie kunt verbeteren. Ook kan je voor hulp of ondersteuning contact opnemen met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl.  Zij zijn 24 uur per dag bereikbaar via telefoon en chat. Heel goed van je dat je dit durft te vertellen!

Veel sterkte!

Cato (De Kindertelefoon) 

Update, want die is wel nodig. 

Ik had mijn intake bij de ggz op 27 januari. Ik werd een autisme onderzoek aangeboden terwijl ik voor depressie kwam. Ik dacht "oke prima, ik doe maar dat onderzoek" 

5 februari zit ik in crisis en besluit ik toch om een zelfmoord poging te doen. Die mislukt en ik lig 35 uur in het ziekenhuis opgenomen. Na veel uitgescholden te worden door dokters en verpleegkundigen dat ik nooit meer terug moet komen, maar overdrijf en een fout heb gemaakt, wordt ik ontslagen met een strikt veiligheidsplan. 

Al mijn spullen waar ik mijzelf pijn mee kan doen worden afgepakt.... mijn naalden en hobby scharen waren weg. Ik was woedend. Ik kon niet naaien, borduren, knutselen en mag niet meer op mijn eigen kamer. Ik word gek. En ik heb geen school dus de hele dag op de groep. 

Ik krijg allles terug en ben helemaal happy. Ik begin ook aan een nieuwe anti psychotica, aripiprazol. Die werkt niet en ik heb een te lage dosis

28 februari, het gaat heel slecht en ik wil de aripiprazol verhogen. Dat mag niet van begeleiding. Dat is alleen voor "crisis". Dus ik ga naar boven. Heb een dikke paniek aanval en besluit een poging te doen. Die faalt. 

Ik lig 19 uur opgenomen, spreek de crisisdienst. Wordt weer eens uitgescholden. Ik moet volgens de crisisdienst een toekomt perspectief hebben. 

Ik krijg een autisme diagnose en wordt psycho educatie aangeboden (leren over autisme eigenlijk). Ik zeg "is goed maar ik wil eerst opgenomen worden in een ggz kliniek". Dat wordt genegeerd. 

5 februari. Mijn aquarium wordt afgepakt. Ik zit al 7 dagen aan zelfmoord na te denken. Maar dat aquarium was de druppel. Ik doe alweer een poging. Die faalt 3 drubbel zo hard. Boze ambulance maar verder lieve dokters. 17 uur opgenomen. Ik spreek de crisis en die zegt "ga maar naar huis. Jij hebt vrijheid nodig. Vecht dit maar met je ggz uit". 

Dus nu hebben we vandaag 

Klasgenootje van me heb ik erover vertelt. Ze appte me kapot met "doe het niet weer, ik kan het niet aan". Ander schoolgenootje helemaal in shock en boos op me. Ik ga maar 2 dagen 1 ½ uur naar school dus ze zien me nooit. 

Mijn moeder is helemaal panisch dat ik het weer doe. Maar begeleiding is juist niet bezorgd en laat mij gewoon naar school gaan, heeft geen gesprekken met me en laat me koken en de was doen. Helemaal alleen.

En de ggz? Boos op me want ik wil opgenomen worden en ik moet maar stoppen met telkens tegen hun erover zeiken want hun gaan dat niet regelen voor mij. Ik moet maar naar de gemeente toe.

Heel veel gaande en ik moet vooral wachten om mensen die niks voor mij doen.  In DECEMEBER zei ik al "hey ik wil dood, help mij" 

En in april is er nogsteeds GEEN HULP. Echt wtf

En ik kan niks behalve vragen en vragen om opgenomen te worden. Want ik trek het niet op mijn groep. En ik wil ergens veilig en stabiel hulp kunnen krijgen. 

Ik verwacht geen tips want hoe geef je tips op dit? Maar ik wil gewoon ff zeiken over hoe fucked up het Nederlandse zorg systeem is. Ik verdrink helemaal. Met 3 uur school in de week, 3 pogingen in 2 maanden tijd, 0 hulp, dan vraag je je toch af, hoe zat ik nog niet eens een half jaar terug fulltime met gemak op school. 

Ik weet niet wat ik wil bereiken, ik wil gewoon m'n verhaal kwijt. Want ik baal enorm van het feit dat ik leef en dat dit gaande is. Dat ik zolang moet wachten. En ook dat ik niet de enige ben