Hoi,  ik begrijp je helemaal. Nare herinneringen kunnen je nog best een tijd achtervolgen. Wat ik je uit eigen ervaring kan aanraden is er veel over praten! Met iemand die je kent en vertrouwt, of een vertrouwenspersoon. Of een psycholoog (via je huisarts). En het helpt ook om het van je af te schrijven, of op een andere manier soort van het letterlijk ' uit je handen ' te laten komen. Een keer bellen met de Kindertelefoon is ook een goede optie omdat zij je kunnen adviseren en de weg weten qua hulp en ondersteuning. In ieder geval zou ik je met liefde willen aanraden om er niet mee te blijven zitten, je uiten is heel belangrijk. En je helpt hier ook andere mensen, super is dat! Ook dat kan jou zelf helpen trouwens. Volgens mij ben je een fijn persoon en sociaal dus dat zit al goed 😉. Probeer een steuntje te zoeken en ik hoop dat je het een plek kunt geven.  

Groetjes liefs Tartan X