Hoi, ik zal jullie even een beetje voor informatie geven. Ik ben een meisje van 14 en ik zit op het vwo. Ik woon in een redelijk klein dorp en op mijn school kent iedereen elkaar. Ik heb een paar vriendinnen, ik ken al mijn vrienden eigenlijk door de middelbare school. 

Ongeveer 6 maanden geleden ging het bij mij de slechte kant op, ook 2 van mijn vriendinnen gingen achteruit. Hier zijn we samen weer boven opgekomen en we kregen er ook een betere band van. Het ging een best lange tijd goed maar toen ging alles weer achteruit. Mijn beste vriendin had sh gedaan, en ik voelde me heel rot omdat ik probeerde haar te helpen maar ze voor mijn gevoel het als een grap zag (ik heb dit nooit tegen haar gezegd). Nu krijg ik het zelf ook moeilijk met thuis dingen en dat soort dingen en ben ik (helaas) ook sh gaan doen. Toen mijn beste vriendin er achter kwam (we waren aan het logeren) toen begon ze me haar eigen sh te laten zien. Ik wou dit niet zien omdat echt een trigger was voor mij maar ik durfde niks te zeggen. Ik ging steeds meer achteruit en voelde me heel alleen. Mijn vriendinnen gingen langzaam sh normaliseren en het elkaar laten zien als 'flex’. Ik vond dit heel moeilijk maar ik durfde er niks van te zeggen. 

Nu struggle ik nog steeds met sh maar is mijn beste vriendin mij eigenlijk gewoon aan het negeren, ze ziet hoe slecht het met me gaat maar ze zet me steeds meer van haar af. Elke week check ik of ze zich goed voelt maar het boeit haar niet echt meer hoe ik het doe. Ze is de hele tijd bezig met hoe het met haar gaat, ze stuurt me filmpjes van hoe haar sh healt, en dat vind ik niet zo fijn. Niet dat ik niet trots op haar ben alleen ik hoef dat niet te zien. Ik heb haar een berichtje gestuurd dat ongeveer ging: "Hey, ik vind het super goed dat het goed gaat maar zou je mijn geen filmpjes meer van je sh willen sturen? Ik vind het niet fijn omdat te zien. ” En dan zegt ze iets van ja hoor.

Nu vind ik dit heel moeilijk want ik wil haar niet kwijt raken maar ik heb niet meer het gevoel dat ik bij haar kan praten. Zij was eigenlijk de enige waar ik normaal tegen praatte, want mijn andere vriendinnen snapte me niet zo echt en mijn ouders vinden depressie en selfharm niks. Ik zou heel graag nog wel met iemand willen praten, weet iemand waar ik dat kan doen? En heeft iemand tips voor mij hoe ik mijn relatie met mijn vriendin(nen) toch nog goed kan houden? 

Fijne dag nog (En sorry als het niet helemaal perfect is, ik heb dit nog nooit zo gedaan. En als je meer vragen hebt stel ze maar.)