Wat goed dat je dit verteld!

Misschien is het fijn en leuk om verhalen over ze te schrijven, in de form van een brief/dagboek/hun verhaal. Dit kan misschien opluchten of ook wel heel leuk en fijn zijn om te doen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Groetjes

Hi,

Wat jij verteld over het dagdromen klinkt als Maladaptive Daydreaming. Op Reddit is er een grote en heel actieve community met meer dan 100.000 mensen waar anderen over hun ervaringen praten en tips geven hoe ze er van af kunnen komen als het negatieve invloed heeft op hun dagelijks leven. *Tekst aangepast door Kindertelefoon door forumregel 6*

Ikzelf dagdroom ook best vaak, maar dan op mindere mate vergeleken met hoe jij het beschrijft. Voor mij is het begonnen rond mijn twaalfde. Toen was ik heel veel bezig met verhalen schrijven en tekenen waarbij ik veel van mijn eigen personages bedacht. Omdat ik niet altijd pen en papier bij me had, ging ik maar dagdromen inplaats van mijn verhalen op te schrijven en vaak als ik schreef vond ik mijn verhaal toch net niet goed genoeg, waardoor ik toch ging dromen over een beter verhaallijn. In mijn dagdromen speel ikzelf een van mijn personages en wissel ik soms ook af tussen mn personages. Vaak ging ik voor het slapen dagdromen, wat soms tot sterke emoties leidde waardoor ik niet heb geslapen.

Wat mij hielp om minder te dagdromen was om de verhalen en de personages op te schrijven en misschien ook tekenen als je dat leuk vindt, wat zorgt dat die dromen uit je hoofd kunnen komen waardoor je dr minder aan hoeft te denken.

Als je het wil, sta ik er open voor om hierover te praten.

Groetjes van mij