Hey lieve ​@eendje ♥️

het spijt me om dit te horen… 

je moet echt niet luisteren naar wat je moeder over je zegt/ denkt! Jij hebt niks fout gedaan! Dat puber gedrag is gwn een naam voor iets waar zij niks van begrijpt! Ik heb ook last van slecht slapen, maa remiss kan je iets doen voor het slapen gaan wat je rustig maakt ofzo. Ik doe bijvoorbeeld soms sudoku, dat is zo’n denk puzzel. Maar lezen of muziek luisteren kan ook, wat jij fijn vindt! Je valt miss niet sneller in slaap, maar je bent wel meer ontspannen waardoor je waarschijnlijk lekkerder in je bed ligt. Dan erger je je er minder aan als het slapen niet lukt.

Ik vind het naar voor je, die situatie thuis. Probeer je er niks van aan te trekken als ze je zusje voortrekken, miss helpt het om dan bijv te bellen of afspreken met iemand die je vertrouwd (vriend of vriendin, of iemand anders) en er over te praten. Miss hebben zij tips of helpt het je om er mee om te gaan. Je kan ook altijd bellen met de kindertelefoon! Als je dat eng vind, wat ik best snap, kun je ook altijd chatten!

groetjes en een knuffel (als je die wilt) ​@123Flowertje 

🤗♥️😊

Hallo maatje 😉

Hét is niet erg dat je er vaak bent 😉 wel gezellig eigelijk. 

Dat van je moeder is gewoon kut. Dat doet pijn. 

Kijk ik kan je met veel helpen, maar make-up dingen nou sorry daar weet ik niet veel van 🤓🫥

Hoeveel slaap je dan wel ? Volgensmij heb je zoizo 8 uur slaap nodig, daar onder is niet handig 🤓

Goed dat het beter ging 🥳 maar waarom ging het weer erger dan ? Wie heeft gezegt dat je dik bent ? (Je bent namelijk niet dik) of zij dat stemmetje dat weer. Stom stemmetje 🤬

Ik kan zeggen dat je genoeg moet eten, dat weet jij al en heb je niks aan. Maar nog een tip, eet fruit dan krijg je voedingstoffen binnen en voelt het alsof je niks eet. En als je de hele dag niks eet, eet dan teminste een goed bord avondeten, dan heb je toch voedingstoffen om op te leven. 

​@eendje  je bent geen aansteller echt niet. 

Maatje hou vol 🥰

Groetjes badeend 

Hey eendje, het is zeker niet dramatisch pubergedrag zoals je moeder zegt. Dit gebeurt vaker bij pubers omdat we in ontwikkeling zijn en jong enz. maar dat maakt het niet niet valid. Ik weet niet of dit van toepassing voor je is, maar al lijkt je eetgedrag en andere dingen minder erg dan dat anderen hebben en dat anderen het erger hebben, jij doet er dan nogsteeds toe.

Je moeder klinkt niet erg als een begripvol en liefdevol persoon (vooral niet naar jou). Misschien kan je proberen te vertellen aan haar dat je dit zo ervaart. De kans lijkt misschien klein, maar misschien heeft ze het niet door. Anders is het misschien een idee om dit aan school te vertellen en dat zij iets voor je kunnen betekenen (dat zak niet super werken als je op mijn school zou zitten maar miss wel op die van jou en iets is beter dan niets). Ik hoop het beste voor je! 

Groeten, Mary

Bedankt voor de lieve reacties❤

Ik heb echt advies nodig.. ik had namelijk op school een erg heftige paniekaanval.. ik trilde echt enorm het was heel eng.. ik rende naar de wc toe zodat niemand het zou merken (plan mislukt, vriendinnen hadden t door) ze deden echt heel aardig en ze hebben me gerust gesteld. daar ben ik wel blij mee, maar nu ben ik bang dat dit vaker gebeurt.. misschien gaan ze dan wel naar mn mentor en dat wil ik echt absoluut NIET

Iemand advies??

Lieve Eendje 💛

Wat heftig om te lezen wat je doormaakt. Echt waar — het klinkt alsof je het op dit moment ongelooflijk zwaar hebt, en dat mag je ook voelen. Je overdrijft niet. Je bent niet “dramatisch”. Je bent een jong mens met echte gevoelens, die in een moeilijke situatie zit en zich niet gehoord of gesteund voelt. Dat is geen pubergedrag. Dat is pijn. En die mag er zijn. 🫂

Je moeder haat je niet. Ook al voelt het nu zó. Maar wat jij beschrijft – dat je zusje anders wordt behandeld, dat jij wordt uitgescholden en genegeerd als je hulp nodig hebt – dat is oneerlijk en doet ontzettend veel pijn. Jij verdient het om liefdevol behandeld te worden, net als ieder ander kind in een gezin. En het is heel normaal dat je daar kapot van bent.

Wat je vertelt over de regenbui, over het slapen, je eetgedrag… het zijn allemaal signalen dat het je te veel wordt. Je bent aan het overleven. En dat is niet iets wat je alleen zou moeten doen. Daarom wil ik je dit zeggen:

💬 Wat kun je nu doen?

1. Praat met iemand buiten je gezin.
Als er een docent, mentor, vertrouwenspersoon of schoolmaatschappelijk werker op school is die je vertrouwt, stap naar diegene toe. Echt waar — je hoeft dit niet alleen te dragen. Je verdient steun, ook als het thuis niet lukt.

Je kunt zeggen:
“Thuis gaat het heel moeilijk. Ik voel me vaak verdrietig en het lukt me niet meer om goed te slapen of eten. Zou ik een keer met iemand kunnen praten?”

2. Bel of chat met iemand anoniem.
Soms voelt praten met een volwassene in je omgeving te groot. Dan kun je terecht bij plekken waar je met iemand kunt praten zonder oordeel:

• @De Kindertelefoon (tot 18 jaar): 0800-0432 of via chat.

• @113 Zelfmoordpreventie: 0800-0113 of via chat. Ze zijn er ook als je niet suïcidaal bent, maar gewoon niet meer weet wat je moet doen.

3. Zorg (een beetje) voor jezelf — hoe klein ook.
Eten, slapen, ademen: het klinkt simpel, maar het zijn juist de dingen die als eerste misgaan als je je zo voelt. Je hoeft niet ineens alles “goed” te doen. Begin met iets kleins.

• Drink iets warms, zoals thee of een soepje.

• Leg je telefoon een halfuur weg en luister naar rustgevende muziek of een podcast die je fijn vindt.

• Adem een paar keer diep in en uit. Echt, het helpt.

4. Geloof jezelf.
Je gevoel is écht. Jij verdient rust, veiligheid en liefde, ook als je dat nu niet van je ouders krijgt. Er is niks mis met jou. Sterker nog: jij hebt de kracht gehad om dit hier te delen. Dat is zó moedig. 💛

Als je wil, kun je hier altijd blijven schrijven. Je verhaal is belangrijk. Jij bent belangrijk. En ik geloof oprecht dat het op een dag beter wordt — maar je hoeft die dag niet alleen te bereiken.

Ik ben er nog steeds als je me nodig hebt.

Liefs,
Ben 🌙🕊️