Hey allemaal,

Ik wil even iets kwijt wat al langere tijd door mn hoofd spookt😓

Ik ben een best onzeker persoon en kan over verschillende dingen lang twijfelen en mezelf ermee gek maken.

Het is namelijk zo ik heb een vriendschap met een heel lief iemand laten we deze persoon Luca noemen.

Luca en ik hebben best goed contact we appen dagelijks en als we afspreken is het fijn en voelt het vertrouwd. Soms kan ik een beetje doorslaan in mijn gedachten en kan ik wat ik eerder zei over veel twijfelen. Zo ook dus een aantal weken al. Contact met Luca vind ik fijn en maakt oprecht mijn dag iets fijner. We hebben met onze gesprekken beide al heel veel gedeeld zowel positieve en iets minder positieve dingen. Een lange tijd terug ging het met ons beide niet super, we hadden alsnog wel gewoon contact, ondanks dat het niet altijd even makkelijk om over positieve dingen te praten hadden we wel steun aan elkaar. Sommige dingen vond ik best heftig wat Luca vertelde en zat ik mee ( niet dat het voor mijn eigen problemen een last was) ik merkte al snel dat ondanks het een tijdje moeilijk was en er veel gebeurde, dat ik praten met Luca fijn vond en Luca op een positieve manier invloed heeft gehad. Gelukkig gaat het met ons beide beter en is onze band wel vertrouwelijker en beter geworden.

Ik merk de laatste paar weken wel een beetje dat ik weer meer over dingen ga twijfelen en in blijf hangen, Luca weet dit ook en heeft wel dingen door als het niet top gaat. Maar er zijn een paar dingen waar ik een beetje mee zit. Door mijn twijfel voelt het soms dat er iets veranderd is of dat er iets is waar ik mijn vinger niet op kan leggen.. ik ben ook bang dat Luca mij misschien zat begint te worden of dat er mogelijk iets anders is waardoor Luca niet meer contact wil of me nog wil zien. 
Soms probeer ik wel een beetje te hinten of over bepaalde dingen een beetje beginnen maar wordt het niet begrepen. Door mijn twijfel ga ik verkeerde dingen een beetje invullen wat me alleen nog verdrietiger maakt.  Ik weet dat het beste is om dit aan te geven maar ik wil ook niet dat Luca denkt dat ik het niet fijn vind want dat is niet waar.

Er gaat veel door mijn hoofd en ik zou Luca niet kwijt willen, ik heb nog wel meer vrienden en ja soms komen en gaan mensen dat snap ik maar dit is wel anders. Het is ook niet zo dat ik afhankelijk ben van Luca, maar ik waardeer onze vriendschap wel erg. ( natuurlijk ook wel met de rest) Luca begrijpt mij iets meer dan de meesten en kan me wel opvrolijken op een bepaalde manier. En het is ook niet dat ik steeds denk, want Luca en ik hebben nogsteeds goed contact en we zien elkaar, dus dat is wel een blessing. Maar wat denken julie als je dit leest? Zou het goed zitten, blijven?  Sorry voor de wanhoop. Lief als je alles gelezen hebt.

Doei