Hi,

Het gaat gelukkig veel beter inmiddels, maar ik wil dit toch van me af schrijven omdat ik er soms nog wel over nadenk en misschien helpt dit anderen ook voor herkenning ❤

Het was 2024, het ging niet goed met mij. School was teveel, ik had veel stress, en voelde me kapot.  Er ontbrak controle over mijn leven. Die zocht ik dus en vond ik ook: in het eten. Het begon klein, ik wou gewoon ietsje afvallen,  en ik had een streefgewicht voor ogen.  Daarna zou ik stoppen,  want dan is het niet meer gezond.

Dat liep alleen wat anders. Dat streefgewicht bereek ik al heel snel. Op dat moment was ik blij, maar dat gevoel verdween eigenlijk gelijk. Ik voelde me weer super k*t en daardoor had ik opnieuw een gewicht  met mezelf afgesproken. 

Ook dat ging weer heel snel, ik voelde me weer heel slecht , en zo werd het steeds erger. Uiteindelijk zo erg dat ik elke week naar het ziekenhuis moest voor controle. Maar telkens reageerde er eigenlijk niet heel bezorgd op, alleen dat ik echt meer moest eten, afspraken moest maken qua eten etc.. ik denk dat ze daar wel een goede reden voor hadden maar in mijn hoofd was het "het valt allemaal nog mee, ik moet verder ". Dat was niet zo maar dat maakte ik (of nouja de ES) mezelf wijs. Voor mijn gevoel was het pas goed als het zo erg was dat ik direct opgenomen moest worden. Dat is gelukkig nooit nodig geweest maar ik stond wel op de wachtlijst voor een kliniek.

Dit was al het negatieve... Nadat ik een paar maanden op de wachtlijst stond, kwam ik op gesprek bij die kliniek.. Mijn arts had echt verwacht dat ze me daar konden helpen, maar dat was niet zo, omdat er ook wel veel dwang om heen zat toen. Vooral extreme smetvrees wat al heel moeilijk zou worden daar. 

Ik was op, er klaar mee, en ik kreeg extreme hunger door mijn ondergewicht.  Dat betekende bij mij dat ik in korte tijd echt extreem veel kon eten. In het begin had ik daar veel stress van maar uiteindelijk begon ik mezelf toe te laten om weer meer te gaan eten zonder schuldgevoel.  Inmiddels lukt het al een tijd om weer redelijk te eten, mijn gewicht is net voldoende en mijn energie is nog niet helemaal terug maar al veel beter dan het was. 

Ik wil vooral zeggen aan anderen dat je hier nooit aan moet beginnen,  hoe verleidelijk het misschien ook kan lijken,  het maakt je echt kapot. En wat als je denkt: ik heb het wel onder controle.. dat is niet zo. Ik las dat voor ik mijn ES kreeg ook en dacht, dat geldt niet voor mij,  maar dat was dus wel zo. Hetzelfde geldt voor mijn uiterlijk: mijn ouders, psycholopg etc zagen duidelijk verschil maar ik zelf oprecht niet. Voor mijn gevoel zag ik er precies zo uit als voordat ik ging afvallen,  maar dat was natuurlijk niet zo.. 

En voor de mensen die op dit moment met een eetstoornis zitten, je kunt het. Ik hoop dat dit een beetje moed geeft❤ De ES kant in je is een vreselijk persoon, jij verdient veel beter, ook al zal die kant je wijs maken van niet❤ Je bent sterker dan dat😘

Ik heb het zo proberen te schrijven dat er geen triggers in staan, maar dat verschilt een beetje als persoon, als er toch iets in staat wat mss triggerend kan zijn vooral aangeven❤ Hoop dat de KT het er dan uit haalt 🙂

Liefs❤