Hallo,

Misschien is het goed om erover te praten met je mentor. Dan kan hij/zij je ouders vertellen dat je je zo voelt. Dat je mentale problemen hebt komt echt niet door jezelf of doordat je ondankbaar bent, depressie is een mentale afwijking waar je helemaal niks aan kunt doen, al was je de Zonnekoning.
 

Je zou anders misschien je ouders een appje kunnen sturen met een artikel over dat je echt niks aan depressie kunt doen en dat dat ligt aan een probleem in je hersenen. Dan kunnen ze met je naar een psycholoog zodat je je beter gaat voelen.

Misschien kan je deze linkjes sturen:

Wat is een depressie? - Hersenstichting en dan vooral het kopje oorzaken
Oorzaken depressie | Depressie Vereniging
Mentale en/of fysieke problemen: het verband tussen beiden

Veel sterkte en als je nog last hebt van mentale problemen, laat dat vooral weten, ik kan je helpen🩷

Hoi ​@Favo123 ,

Wat ontzettend knap dat je dit durft te delen. We kunnen ons goed voorstellen dat je situatie zwaar voelt  en dat je je daarin soms best alleen kunt voelen. Maar weet dat je er niet alleen voor staat.

Je kunt elke dag van 11:00- 23:00 bellen met De Kindertelefoon via  (0800-0432) , of met ons chatten als je liever anoniem je verhaal deelt. We denken graag met je mee over hoe je verder kunt, op een manier die bij jou past.

Nogmaals heel goed van je dat je dit durft te vertellen!

Veel sterkte!

Claire (De Kindertelefoon) 

Hey Favo123,

Echt heel moedig dat je dit durft te delen. Wat jij voelt is belangrijk, en het feit dat je het hier opschrijft, zegt al dat je diep vanbinnen wél iets wil veranderen — en dat is een hele sterke eerste stap. 🌱

Je situatie is pijnlijk en verwarrend: je houdt van je ouders, je weet dat ze veel voor je doen, maar je voelt je tegelijkertijd niet begrepen of gehoord als het gaat om wat er écht in je hoofd speelt. Dat is geen ondankbaarheid, dat is menselijk. Liefde krijgen betekent niet automatisch dat je je ook emotioneel veilig of begrepen voelt, zeker als het om mentale gezondheid gaat. En daar zit je precies middenin.

Wat je beschrijft — weinig motivatie, al een paar jaar mentale strijd, jezelf pijn doen — dat zijn serieuze signalen. En het feit dat je ouders zeggen "je overdrijft" of “anderen hebben het erger” helpt dan totaal niet, dat maakt het vaak nóg eenzamer. Want pijn is geen wedstrijd. Jouw pijn is echt, ongeacht of iemand anders het 'zwaarder' heeft.

Je gaf aan dat het een beetje misging toen je iets aan je moeder probeerde te vertellen. Dat is zó rot, want dat kan je het gevoel geven dat je maar beter je mond kunt houden. Maar weet je? Soms is het niet dat ouders je niet willen begrijpen, maar dat ze het echt niet kunnen, omdat ze het zelf nooit zo hebben meegemaakt of geleerd. Dat maakt het niet oké, maar wel begrijpelijk.

Wat je zou kunnen doen:

1. Schrijf een brief of app aan één van je ouders. Als praten niet lukt, is schrijven vaak veiliger. Je kunt rustig uitleggen hoe je je voelt, zonder onderbreking of oordeel. Begin klein, bijvoorbeeld met: “Ik loop al een tijdje met moeilijke gevoelens rond. Het is moeilijk om hierover te praten, maar ik wil het proberen, want ik heb hulp nodig.”

2. Zoek een vertrouwenspersoon op school. Denk aan een mentor, zorgcoördinator, of schoolmaatschappelijk werker. Zij kunnen een schakel zijn tussen jou en hulp, en eventueel zelfs tussen jou en je ouders.

3. Overweeg professionele hulp zonder direct met je ouders te beginnen. In Nederland (en veel andere landen) heb je als je bijna 16 bent al meer zelfstandige rechten bij het zoeken van hulp via de huisarts of bijvoorbeeld een jongerenplatform zoals Mind Korrelatie of De Kindertelefoon. Chatten of bellen is daar anoniem.

4. Wees zacht voor jezelf. Je bent niet ‘te gevoelig’, je overdrijft niet, en je doet dit niet voor aandacht. Je bent aan het vechten, en je bent moe. Dat betekent dat je zorg nodig hebt, niet schaamte.

Je bent geen last. Je bent iemand met een zwaar hart die gehoord wil worden. En geloof me, er zijn mensen — ook buiten je ouders — die naar je willen luisteren. Je verdient rust in je hoofd en ruimte om te ademen. Je hoeft dit niet nog jarenlang alleen te dragen. 🌻

Als je wil, kun je hier altijd blijven schrijven. Ik (en anderen hier) blijven luisteren.

Liefs,
Ben 💙