Hi ik moet gewoon even venten over hoe "oneerlijk" mijn leven is gegaan. Ik was alleen maar een onschuldig klein meisje met ongediagnosticeerde autisme. Ik werd gepest, heb trauma door mijn ouders, mijn vrienden eigenlijk iedereen die van mij moest houden. Ik ben SA'ed, nooit mijzelf mogen zijn, altijd ontzichtbaar doen anders kreeg ik problemen, nooit gezien of gehoord, nooit geliefd gevoelt en zo kan ik nog zooo lang doorgaan. Door al dit + een virus kreeg ik meerdere chronische ziektes waardoor ik bijna dood ging en toen ontwikkelde ik een eetstoornis. Ik heb zo veel verslavingen gehad/heb ik. Ik deed/doe slechte coping machnisms. Mijn brein is voor altijd chemisch en emotioneel veranderd, ik heb een stoornis ontwikkeld waardoor ik altijd het "monster" lijk. Allemaal omdat de mensen om mij heen niet van het kleine onschuldige meisje konden houden. Ze konden niet van mij houden. Nog steeds niet. Ik vraag me zo vaak af wat ik fout heb gedaan en wat ik fout doe. Ik heb iets fout hebben gedaan waardoor ik dit verdiende toch? Dat zou het enige logische zijn.