Hoi,
Ik ben G, ik ben 14 jaar en ik voel me best vaak… tja, anders. Niet per se op een enge manier, maar gewoon alsof ik uit een andere handleiding kom dan de rest van de klas.

Ik zal het uitleggen met een paar voorbeelden, dan snap je het misschien:

• Als iemand vraagt wat m’n favoriete artiest is, noem ik zonder nadenken Hatsune Miku (een Japans digitaal zingend meisje), terwijl anderen het over Drake of Travis Scott hebben.

• Tijdens pauzes speel ik liever een indiegame in m’n hoofd dan dat ik mee praat over voetbal.

• Ik maakte ooit een soort strip over mezelf als ruimteheld en gaf die per ongeluk in bij Engels in plaats van m’n boekverslag. De docent dacht dat het satire was. Het was bloedserieus.

• Soms oefen ik gesprekken in m’n hoofd vóór ik met iemand praat. En dan gebeurt het alsnog dat ik “dankjewel” zeg als iemand “hoi” zegt.

• Laatst had ik een knuffel van thuis in m’n tas zitten “voor de grap”, maar hij viel eruit tijdens biologie. Iemand dacht dat het een emoji-kussen was. Het was dus een animepop. Awkward x1000.

Ik weet dat ik niet de enige op de wereld ben die zich zo voelt, maar op school lijkt het soms wel zo. Iedereen doet alsof alles normaal is en ik ben dan degene die nét weer iets geks zegt of precies op het verkeerde moment lacht.

Zijn er meer mensen zoals ik? Die zich anders voelen, maar ook gewoon graag erbij willen horen?

Groetjes,
G