Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18
Beantwoord

In de knoop...

  • 2 september 2019
  • 4 reacties
  • 71 Bekeken

Reputatie 2
Badge +3
Eyyyy,

ik zit dus nog steeds in de knoop met mezelf. Ik durf niet tegen mijn ouders te zeggen welke dingen die meisjes doen ik nu zo leuk vind, ik wil ze niet laten horen uit een jongensmond, mijn jongensmond. Damn, ik weet niet precies hoe ik het uit moet leggen. Toch wilde ik het even zeggen, ik word altijd zo blij van die leuke reacties op het forum, thanks 😊

Gr. Iwemw]\
icon

Beste antwoord door Asy 3 september 2019, 21:29

Srry, ik probeerde gister al antwoord te geven maar ik raakte verdwaald in andere topics. Ik probeerde namelijk ook ff meer over jou te lezen.

Anyways, het antwoord:

Oh, enn ik neem aan dat je een (trans)meisje bent?

Als je je ouders wilt vertellen waarom jij je een meisje voel, en geen jongen zoals zij graag zouden willen, zou je dat persoonlijk kunnen doen, maar dat is dood eng.
Je zou ze ook een appje kunnen sturen, of een brief/mail schrijven waarin je uitlegt waarom jij je een meisje voelt en waarom dat eigenlijk best wel normaal is (als ik jou was zou ik wat meer info enz opzoeken op google) en misschien zou je er ook iets bij kunnen schrijven over dat je het wil laten testen. Want volgens mij (DIT WEET IK NIET ZEKER , GOOGLE HET NOG EVEN) als je de diagnosis van genderdysforie (dat je je een ander gender voelt dan dat je biologisch bent) hebt dan kan je ook hormoonblokkers en later hormonen en chirurgie krijgen.

Asy
Bekijk origineel

4 reacties

Reputatie 2
Badge +3
Iemand ideeën...?
Reputatie 4
Badge +5
Srry, ik probeerde gister al antwoord te geven maar ik raakte verdwaald in andere topics. Ik probeerde namelijk ook ff meer over jou te lezen.

Anyways, het antwoord:

Oh, enn ik neem aan dat je een (trans)meisje bent?

Als je je ouders wilt vertellen waarom jij je een meisje voel, en geen jongen zoals zij graag zouden willen, zou je dat persoonlijk kunnen doen, maar dat is dood eng.
Je zou ze ook een appje kunnen sturen, of een brief/mail schrijven waarin je uitlegt waarom jij je een meisje voelt en waarom dat eigenlijk best wel normaal is (als ik jou was zou ik wat meer info enz opzoeken op google) en misschien zou je er ook iets bij kunnen schrijven over dat je het wil laten testen. Want volgens mij (DIT WEET IK NIET ZEKER , GOOGLE HET NOG EVEN) als je de diagnosis van genderdysforie (dat je je een ander gender voelt dan dat je biologisch bent) hebt dan kan je ook hormoonblokkers en later hormonen en chirurgie krijgen.

Asy
Reputatie 2
Badge +3
Srry, ik probeerde gister al antwoord te geven maar ik raakte verdwaald in andere topics. Ik probeerde namelijk ook ff meer over jou te lezen.

Anyways, het antwoord:

Oh, enn ik neem aan dat je een (trans)meisje bent?

Als je je ouders wilt vertellen waarom jij je een meisje voel, en geen jongen zoals zij graag zouden willen, zou je dat persoonlijk kunnen doen, maar dat is dood eng.
Je zou ze ook een appje kunnen sturen, of een brief/mail schrijven waarin je uitlegt waarom jij je een meisje voelt en waarom dat eigenlijk best wel normaal is (als ik jou was zou ik wat meer info enz opzoeken op google) en misschien zou je er ook iets bij kunnen schrijven over dat je het wil laten testen. Want volgens mij (DIT WEET IK NIET ZEKER , GOOGLE HET NOG EVEN) als je de diagnosis van genderdysforie (dat je je een ander gender voelt dan dat je biologisch bent) hebt dan kan je ook hormoonblokkers en later hormonen en chirurgie krijgen.

Asy


Heel erg bedankt, weer iemand die inspiratie geeft. Ik heb al een idee, zeer dankjewel!

Gr. Iwemw
Badge
Hoi,
Je zou idd zoals @Asy zegt een brief kunnen schrijven! Het is misschien handig daarin uit te leggen wat jij vooral voelt, maar misschien ook een verhaal erbij te zetten hoe iemand anders het heeft ervaren zodat je ouders zich beter kunnen inleven in jouw. Ook zou je een paar sites erbij kunnen zetten waar het allemaal word uitgelegd over transgenders etc. En je zou alvast wat informatie kunnen opzoeken/opschrijven over hoe het allemaal in zn werking gaat, en dat je eerst therapie krijgt en gesprekken of je t zeker weet enz zgmr. Zo kan je hun hopelijk beter geruststellen en het meer laten begrijpen, bovendien zijn het je ouders (die steunen je no matter what?)

Heel veel suc6 iig, ik hoop dat je hier wat aan hebt!

Xx

Reageer