ik had al verteld in een andere topic dat er kinderen waren die me pijn hadden gedaan met een grap dat ze crush op me hadden. ik heb dat mijn vriendin en mijn ouders verteld. mijn ouders zeiden dat ik dramatisch ben. en mijn vriendin ze dat ik zwak ben. het wordt nog erger let op! ze zei zelfs dat ze voor me schaamde, omdat ik een zwak vriendin ben. ben ik echt zo zwak. ze zei zelfs dat ze me niet echt nodig heeft om leuk te hebben. en als ze moest kiezen tussen haar toekomst+moeder en vrienden, zou ze kiezen voor haar toekomst en vrienden. ondertussen zegt ze dat ze me bergijpt en helpt. nou volgensmij is dit niet helpen. en ze zegt dat mijn problemen kleiner zijn dan haar problemen. dit is oordelen toch? ik voel me zo slecht. ik kan beter gewoon stoppen met praten over mijn gevoelens, dan denkt teminste niemand dat ik zwak ben en ik ga vragen aan head of year of ik kan stoppen met praten met de schoolcounselor. ik denk dat ik teveel aandacht vraag en waarschijnlijk denken ze ook dat ik zwak ben. wat mijn vriendin ook niet begrijpt is dat ik bang ben. bang ben om weer alleen te zijn en mensen kwijt te raken(dat heet volgensmij verlatingsangst) kortom ze zegt dat ze alles begrijpt en me wil helpen. maar het is verkeerd. als ze me wil helpen. gewoon luisteren, soms advies geven, maar zeker niet oordelen.

liefs zeepsopje