Hallo,

Ik bergijp dat je zo denkt, ik heb dat ook weleens. Ik denk dat dat voor iedereen geldt.
En ik denk ook dat dat steeds meer wordt naarmate je ouder wordt, helaas.

Ik weet niet of je het weleens is opgevallen, maar veel volwassenen zijn heel nostalgisch naar vroeger. Ik hoor van mijn vader altijd veel verhalen van toen hij even oud was als ik of nog jonger. 

Maar als je dan nog oudere mensen spreekt, ongeveer de leeftijd van je opa of oma of nog ouder, dan praten ze altijd over toen ze nog 20-25 waren. Blijkbaar is 20-25 dus een hele mooie leeftijd. 
Het kan trouwens zo zijn dat ik dat zo ervaar, ik ben niet volwassen en ook niet 65+ of zo.

Ik denk wel dat je als mens constant zit opgescheept met de angst voor de dood. Als kind heb je daar geen last van omdat je daar nog niet mee zit (als het goed is), maar naarmate je ouder wordt kom je steeds dichter bij de 80 en veel mensen zien dat als de sterfleeftijd. Tegelijkertijd lijkt het alsof de tijd steeds sneller gaat, dus mijn vader heeft mij een keer uitgelegd dat dat de reden is waarom volwassenen het niet prettig vinden als je ze vraagt hou oud ze zijn, want dan realiseren ze zich weer hoe dicht ze bij die sterfleeftijd zitten.

Ik zou dus proberen nog van het leven te genieten en niet te veel nadenken over nostalgie. Het is natuurlijk leuk na te denken over je kindertijd, maar probeer dat niet op een negatieve manier te doen. 

Groetjes en veel sterkte!

hey, bedankt voor je reactie
ik vond het echt heel mooi hoe je dat beschreef vooral dat van die volwassenen en hoe ze naar vroeger kijken dat herken ik inderdaad ook bij mijn ouders en grootouders en dat van die angst voor ouder worden en de dood ja daar zeg je echt iets raars hoe je als kind daar nooit bij stilstond en nu soms ineens overspoeld wordt door zo’n gedachte

ik ga inderdaad proberen meer te genieten maar ik vind het gewoon moeilijk nu het zomer wordt besef ik het nog meer ik ben 14 ik ga niet meer zoals vroeger in bikini op straat lopen of in de wijk spelen met de buurmeisjes en jongens dat voelt nu raar ik ben ouder zij zijn ouder en dat doet pijn
ik hoop dat ik dat gemis ooit een beetje een plaatsje kan geven dat ik niet iedere keer tranen hoef te verbergen als iemand praat over vroeger of over de lagere school

nogmaals bedankt voor je lieve reactie 💛

groetjes

zijn er nog mensen die zich hierin herkennen? wand vandaag sprak ik met een vriendin en ze ging er nog al licht over dus ze herkent zich er niet in en ziet ook niet dat ik het er echt wel moeilijk mee heb en dat niet gewoon een mededeling was maar ik ga er eens over praten met een andere vriendin die dat waarschijnlijk wel voelt.

Halloo,

ik herken me hier heel erg in, mijn ouders zijn namelijk gescheiden en vaak mis ik die tijd dat ze nog bij elkaar waren en dat alles 'goed' was. 

Ik denk dat dit gevoel menselijk is, en dat iedereen hier wel iets van ervaart. (Ik denk dat je vriendin het op een andere manier ervaart, misschien ook minder??) Het is hoe dan ook een normaal gevoel om te hebben, en ik denk dat Natuurlijk_Roodharige gelijk heeft met dat ouder worden.  

Dat je niet meer gaat spelen met buurmeisjes kan ook aan je intresses liggen, want die veranderen ook als je ouder wordt. Gun jezelf ontspanning! (Ik weet dat dat soms moeilijk is.)

Ik hoop dat ik je heb kunnen helpen, en nog een fijne dag!

Hey, ik kan het me ook voorstellen. Ik wil ook niet té volwassenen worden en eigenlijk liefst wat bij me houden zoals ik de afgelopen 2 jaar ben geweest. Ook qua "kinderlijkheid" of spontaniteit of hoe het ook getypeerd wordt. Ik vind het heerlijk om lekker te spelen, niet overal een doel bij te moeten hebben of zinvol bezig te zijn. Gewoon lekker je gevoel volgen en een koprol in het gras te maken of een boom in te klimmen. Iemand spontaan knuffelen. Zulke dingen. Zomaar zonder na te denken een shirtje en een korte broek uit de kast pakken en aan trekken en lekker vies worden  in het zand van het bos in de buurt. Precies wat jij zegt, zonder je druk te maken over uiterlijk etc.  Of soms joelend op mn knieën voor de tv een simpel old school spelletje te spelen op een zeer vintage console uit de jeugd van mn moeder xD. Ik houd ook van kleurige kleding en ik loop ook wel eens met een vrolijke opdruk of Mickey shirt en korte broek of rokje en bontgekleurde kniekousen rond en het maakt me allemaal niks uit, sommigen vinden dat dan kinderachtig of te jeugdig hoe ik doe of er uit zie. Hun probleem toch 😉😁. En ik zou het liefst ook geen baardgroei krijgen of een zwaardere stem enzo maar dat heb je niet in de hand. Maar in elk geval, ik vind het prima om nog lang niet (te) volwassen te zijn want dat kan nog lang zat. En ik ben zoals ik ben en zolang mijn lief en besties mij waarderen kan de rest vinden wat ze willen 😍😊. Van lekker spelen of jezelf zijn wordt je een beter mens denk ik ! Ik snap je dus zeker wel. Liefs, Tover xxx

Ik snap je heel goed .

Ik zou dat soms ook wel willen terug een klein kind zijn geen zorgen om je huiswerk om je werk of om je lichaam gewoon thuis komen en lekker spelen 

Heyyy, ik herken me hier ook zeker in. Vroeger als kind was ik namelijk helemaal zorgeloos en vaak erg blij, en nu ik ouder word merk ik dat er gewoon meer zorgenn en gevoelens bij komen.  Ik vind trouwens echt dat je het heel erg mooi omschrijft, dat gevoel! Ik wil soms ook gewoon even stil blijven staan in de tijd, iedereen is nu idd zooo erg bezig met relaties en snapchat en vapen en examens en onzeker zijn en wat dan ook, daar is verder helemaal niks mee (behalve vapen miss) maar soms mis ik vroeger ook wel. En ik vind die opmerking van “geniet ervan, dit is de mooiste tijd van je leven” ook vervelend, want ik vond mijn 14e en nu mn 15e nog behoorlijk tegenvallen hahaha. Maar mijn ouders vinden juist hun 40ste het leukst, ik ken volwassene die juist hun 20-25ste het leukst vinden, dus ik heb daardoor wel wat beter in de gaten dat het echt voor iedereen verschilt. Ik zou je dus zeker niet zorgen gaat maken over dat je het nu “per se leuk moet hebben”, dat had ik namelijk ook nogal op mn 14e. Maar mijn moeder zegt dat de puberteit juist ook best wel overweldigend kan zijn en dat het later juist een stuk rustiger wordt, en ik denk dat dat ook het geval voor jou zal zijn. Er is natuurlijk ook wel een reden waarom veel kinderen niet konden wachten totdat ze ouder werden! Want als volwassene zijn er ook ecbt veel dingen die je niet kon doen als kind en dat is wel leuk.  Ik hoop dat je een beetje troost kan vinden in de reacties op jouw bericht!

heyyy ik herken het heel erg. en naarmate we ouder worden hoe erger het word. we moeten leren, geld verdienen, mee helpen in huishouden, kost geld betalen. wat ik overigs echt belagelijkj vind. soms wil ik ook wel terug naar de goede oude kindertijd. geen zorgen, en alleen maar spelen