Hoi, allemaal
Ik heb een andere account die jullie misschien wel kennen ‘GoldenRetrieverGuy’ 
die is gebanned. Maar dat terzijde.. 

(Mijn ouders zijn gescheiden)
Al een aantal maanden gaat het niet goed met mij.. Het begon met mijn punten op school. Het was eerst allemaal heel goed maar dan gingen mijn punten heel snel omlaag. Mijn droom is om af te studeren met al mijn vrienden maar ik ben bang dat ik dit jaar niet ga halen in mijn richting. Het voelt te zwaar aan. Tijdens dat mijn punten opeens omlaag gingen, kreeg ik te horen dat mijn oma in het ziekenhuis lag omdat ze een beroerte had gekregen. Dan eenmaal ze terug thuis was bleek het te zijn dat ze niet sterk genoeg meer was om nog behandelingen te doen tegen de borstkanker dat ze inmiddels al 15 jaar heeft. Dat betekent dat ze niet lang meer heeft.. Dan begin ik domme dingen te doen op school door bijvoorbeeld uit de les gezet worden, worden mijn punten NOG slechter en stort alles in. Mijn droom dat ik ga afstuderen met mijn beste vrienden kan ik inmiddels al vergeten. Mijn jeugd voelt niet als een ‘jeugd’ het voelt als ‘geen leven hebben buiten school’. Mijn ouders zijn teleurgesteld. Ik weet niet waarnaartoe.. Als ik naar een andere richting of school moet heb ik niks meer. Mijn enigste vrienden die ik heb, zitten in mijn klas.. Niemand heeft het ook door dat het niet goed met me gaat. Iedereen van mijn klas heeft wel iemand om bij te gaan. Bijna iedereen van mijn klas heeft inmiddels al een vriendin. Ik heb nog nooit het gevoel van een vriendin hebben gevoeld, zoals heel veel andere kinderen van mijn leeftijd (15). Ik heb ook het gevoel dat iedereen mij meer en meer irritant begint te vinden. In het begin vond iedereen elkaar leuk enzo. Maar nu ziet bijna niemand mij nog staan, ik sta meestal gewoon zoals altijd bij mijn vriendengroep te lachen en praten enzo. Soms ben ik wat stiller dan anders. Ik wil niet stom doen ofzo maar ik denk als ik uit de richting moet. Dat er dan een einde komt. Ik doe zo ontzettend mijn best bij alles en iedereen. Maar niemand ziet dat. Het enigste dat ze zien in een jongen die lui en niks geeft om wie of wat dan ook. Ik heb het gevoel dat ik niks goed kan doen en dat ik op ieder vlak een stuk vuilnis ben. Ik faal in alles.

Sorry voor mijn depressief verhaal. Bedankt voor het lezen. Ik moest het gewoon eens van mijn schouders doen.
Groetjes.