Hey !! Ik ga morgen denk ik een betere reactie posten maar al je gevoelens zijn heftig die je noemt en het is naar voor je.  Je kunt in elk geval hier altijd je dingen zeggen! Heb ik ook gedaan en het helpt al en lucht ook op. Als je zulke k**gevoelens hebt is het iig al een goed begin dat je er hier over kunt schrijven en reacties krijgt! Ik neem je serieus net als iedereen hier en je hoeft er niet alleen mee te knokken! Ik hoop dat je wat beter slaapt strakkies 😘 ben een jongen van ook net 14 trouwens en begrijp zeker de stormpjes in het hoofd soms ;) 

Liefs, Tover xxxx

Praat met iemand die je vertrouwt

Vertel het aan je ouders

Vertel het tegen je mentor op school.

Hey Sanne, ik begrijp je echt. Het komt ook denk ik vooral doordat we altijd vrolijk zijn. Het is onze persoonlijkheid. Maar dat betekent natuurlijk niet dat wij ook geen pijn kunnen voelen, we zijn niet alleen maar blij. 

Het niet tegen die ene vriendin van je vertellen is een goed idee, geloof me, meestal zijn hun nu meer op hun zelf gefocust en zien jou problemen dan vaak al als minder belangrijk. Je ouders, het ligt eraan wat de reden is waarom je het hun niet verteld, is het omdat jij hun niet wilt lastig vallen(wat je trouwens dan echt niet doet) of is het omdat je hun niet “vertrouwd” als je het snel wilt formuleren. Daar zou ik vooral naar kijken. Een docent op school? Moet je wel echt lang over nadenken. Meestal leidt dat tot ouders die er achter komen en andere kinderen.  
 

Er is altijd wel iemand die vertrouwelijk is waar je het hier mee over kan hebben, maar let wel op dat je je zelf niet nu voor de gek houd. Ik heb ook voor een lange tijd lopen “zoeken” naar iemand die ik vertrouw. Maar het was uiteindelijk ik zelf die het er gewoon niet over wou hebben omdat dit mijn “vrolijke” kant zou “beschadigen”. Dus let daar op. 
 

Als je in een situatie komt waarin je niemand kan vinden, probeer dan jezelf te helpen. Uiteindelijk is het al knap genoeg dat je dit alleen moet dragen, maar ook nog knapper als je er zelf weet uit te komen! Help je zelf door het gevoel te ontbinden: “Waarom voel ik me zo slecht?” “Wat is er vandaag gebeurd waardoor dat gevoel komt?” “Waarom heb ik geen motivatie?” “Waarom voel ik me alleen?” “Wat is er nodig om dit gevoel te laten verdwijnen?” “Is er wat aan de hand?” “Is dit probleem op te lossen?” Door jezelf zo veel mogelijk vragen te stellen, kom je er zelf vaak al achter. Als het uiteindelijk te erg word, kan je natuurlijk altijd de kindertelefoon bellen/appen.  Maar ik adviseer echt om eerst echt zelf na te denken, of iemand zoeken. 
 

Je bent veel waard, ook al sta je er alleen voor, je waarde komt van jou, niet van andere. 
 

Heeeyyy ​@sanne! Wat rot voor je! Ik voel letterlijk: ik ga niet liegen, ik voel precies hetzelfde. Ik denk dat dit wel aardig in de buurt van depressie komt. Ik snap dat je hier niet met iemand die je vertrouwt over durft te praten. Het is al heel knap, en dat meen ik echt; dat je je verhaal en gevoelens met ons deelt. Dat is de eerste stap! En net zoals ​@Glitterunicornkitty123, (love de naam xD) probeer jezelf vragen te stellen. En, vertel het tegen iemand die je meer vertrouwd dan je ouders of je mentor. Misschien een goede vriend van je? Of probeer te praten met het vertrouwenspersoon van school, want de VP’s op mijn school hebben geheimhoudingsplicht. 

Sanne, je staat hier niet alleen voor, want wij zijn er voor je :)

Liefs Misty

Hoi  ​@sanne ,

Dat klinken als zwaarwegende en nare gevoelens die je beschrijft. We vinden het wel erg fijn dat je deze met ons wil delen op het Forum. Onthoud dat je er niet alleen voor staat. Je kunt met De Kindertelefoon elke dag van 11:00 tot 21.00 uur bellen (0800-0432) of chatten. Bij ons kan jij anoniem je verhaal delen en/of een van onze vrijwilligers kan met je meedenken over hoe jij jouw situatie, mogelijk kan veranderen.

Weet dat je ook voor hulp of ondersteuning contact op kan nemen met 113 Zelfmoordpreventie via www.113.nl.  Zij zijn 24 uur per dag bereikbaar via telefoon en chat.

In Vlaanderen is er ook een hulplijn, waar je kunt bellen, chatten en e-mailen. Hun website vind je via https://www.vlaanderen.be/organisaties/zelfmoordlijn. Ook zij zijn dag en nacht bereikbaar.

Heel goed van je dat je dit durft te vertellen! Erover praten is altijd een stap vooruit in voor jezelf zorgen!

Veel sterkte!

Robin59 (De Kindertelefoon)