Ik heb zoveel stress dat ik denk en SH. (Lange text)

Ik heb te veel stress en denk aan SH.

Hoi iedereen, ik zal snel tot het punt komen. Het gaat echt vreselijk met mij. Ik probeer de hele situatie een beetje uit te leggen. Als je meer achtergrond over mij wilt weten, kan je mijn vorige forum lezen.

Een week geleden kregen mijn ouders een e-mail van de dagbesteding waar ik naartoe ga. Ik ga al een tijdje niet meer naar school vanwege stress en mentale problemen, omdat het daar gewoon niet meer goed ging. Daarom ben ik uiteindelijk naar een dagbesteding gegaan.

Mijn eerste dagbesteding voelde eerlijk gezegd niet echt als de juiste plek voor mij. Het leek meer op een praktijkschool dan een plek waar ik echt rust kon vinden. Ik deed daar dingen zoals ICT, knutselen met een groepje en wandelen door de stad, maar ik voelde me er nooit echt op mijn plek.

Een paar maanden later vond ik een nieuwe dagbesteding. In het begin moest ik daar erg aan wennen, vooral omdat ik niet de meest sociale persoon ben. Maar na een tijdje begon alles steeds soepeler te gaan. Voor het eerst in lange tijd voelde het alsof ik eindelijk mijn plek had gevonden.

Maar toen kregen mijn ouders dus die e-mail.

Daarin stond dat de dagbesteding helaas moet stoppen vanwege geldproblemen en problemen met de steeds veranderende regels van de wet. Sindsdien voel ik me compleet kapot vanbinnen. Het voelt alsof alles waar ik eindelijk weer een beetje houvast aan had, opnieuw wordt afgepakt.

Mijn moeder vond het ook heel erg jammer en belde meteen mijn therapeut om het hele verhaal uit te leggen. Even wat context over mijn therapeut: het is echt een lieve vrouw met wie ik al jaren praat. Ze zegt altijd dat ze het beste voor mij wil en mij wil helpen, maar soms voelt dat voor mij juist benauwend.

Elke keer als er iets misgaat, probeert ze meteen allerlei dingen te regelen terwijl ik daar nog helemaal niet klaar voor ben of niet eens om heb gevraagd. Zoals direct nieuwe dagbestedingen zoeken, scholen regelen, woongroepen voorstellen of proberen mij met mensen af te spreken waar ik totaal geen behoefte aan heb. Ik denk dat sommigen wel begrijpen wat ik bedoel.

Nu ze dus heeft gehoord dat mijn dagbesteding stopt, is ze vandaag langsgekomen en begon ze opnieuw meteen van alles te regelen waar ik eigenlijk totaal niet voor opensta. Ze heeft bijvoorbeeld direct een gesprek ingepland met mijn familie om te praten over de situatie en hoe we zo snel mogelijk iets nieuws kunnen vinden.

Maar ik ben gewoon moe, jongens. Echt moe. Ik ben hier kapot van. Ik heb net gehoord dat de enige plek waar ik me eindelijk een beetje veilig en op mijn gemak voelde gaat stoppen, en nu willen ze me alweer ergens anders naartoe sturen alsof ik geen tijd nodig heb om dit eerst te verwerken.

Ook heeft ze met mijn oom gepraat over de mogelijkheid dat ik bij hem en zijn gezin ga wonen, omdat ze denkt dat ik thuis niet de juiste steun krijg. Mijn oom is politieagent, dus hij kan waarschijnlijk snel allerlei dingen regelen waardoor ik straks opnieuw in situaties terechtkom waar ik helemaal geen energie voor heb.

Alles gaat gewoon veel te snel voor mij op dit moment, en ik voel me compleet overweldigd.

Sommige van jullie lezen dit misschien en denken dat ze het goed bedoelen, en dat weet ik zelf ook wel. Maar jullie moeten begrijpen dat ik hier echt gek van word. Ik wil dit allemaal op dit moment gewoon niet. Helemaal niet.

De stress in mijn hoofd wordt steeds erger en erger. Soms denk ik eraan om mezelf pijn te doen, gewoon zodat mensen eindelijk begrijpen hoeveel pijn en druk ik vanbinnen voel. Zodat ze kunnen zien dat de dingen die ze denken dat zo goed zijn alleen maar dingen erger maakt voor mij, Niet omdat ik aandacht wil, maar omdat ik me compleet vastgezet voel en niet meer weet hoe ik dit allemaal moet verwerken.

Heeft iemand hier ooit iets soortgelijks meegemaakt? Of zich ook zo overweldigd gevoeld door alles en iedereen om je heen? Laat het me alsjeblieft weten. Ik heb echt steun nodig op dit moment. ❤️