Dit is best een lang berichtje, ik hoop dat mensen wel alles lezen.

Ik voel me zo anders.

Toen ik geboren werd dronk ik moeilijk uit een fles en uit mama's borst. Daarna toen ik ouder werd kon ik moeilijk eten. Het meeste eten kotste ik uit, behalve als ik noedelsoep at. Daarna op de basisschool werd ik snel boos en ging onder de tafel zitten en ik bleef lang hangen in mijn boosheid. Ik kreeg daar hulp voor. Zelfs moest ik naar het ziekenhuis voor onderzoek wat er mis met me was. Er kwam niks uit. Daarna baar de middelbare, ik kreeg een vriendin, en ik was zo blij en trots, tot dat ze depressief werd. Ik werd verdrietig en miste haar zo erg en ik voelde me alleen, meer vrienden maken lukte me niet en begon mezelf te haten en dee sh en kreeg zelfmoordgedachtes, daar kreeg ik ook hulp voor. Nu ben ik verhuisd naar een ander land en zit opp een nieuw school. Nu heb ik weer hulp. Want het gaat nog steeds niet. Telkens ben ik bang. Ik heb verlatingsangst, ik twijfel nog steeds over mezelf, vertrouw weinig mensen. Vrienden maken lukt nog steeds niet echt en ik denk dat niemand me echt goed begrijp ofzo. Zelfs voor mezelf is het moeilijk. 

Ik voel me zo anders denk ik, daarom denk ik dat niemand echt me begrijp. Zelfs ik begrijp mezelf niet en daarom kan ik mezelf ook niet vertrouwen.

Soms denk ik dat ik het voor aandacht ofzo doe, maar denk niet dat dat het is.

Ik voel me zo anders. Ik wil eigenlijk normaal zijn ofzo. Ik wil geen hulp meer.  En makkelijker vrienden maken en mensen vertrouwen.

Ik denk oprecht dat er iets mis is met me. 

Ik heb niet echt een hobby waar ik veel over weet. Misschien wel, ik ben niet zeker, misschien muziek.

Dat zeg ik voor als jullie misschien zeggen dat jullie denken dat ik autisme heb. Zou misschien kunnen.

Hoewel ik we best veel kenmerken heb.

Met ik vind drukt om me heen niet zo fijn. Ik ruik vaak veel dingen en hoor dingen, voel dingen. Voor mij word het lastiger om te praten. In mijn hoofd heb ik er echt best wel veel last van. Maar ik wil normaal zijn dus laat ik het niet zien dat ik er last van heb. 

Gezichten herkennen kan ik ook niet zo goed en duurt voor mij vaak lang om namen te onthouden, pas als ik een jaar in de klas zit ken ik het wel. 

Pas als ik een plaatje heb van ze weet ik wie het zijn.

De gezichtsvorm, kleur van ogen en mond vorm kan ik allemaal niet onthouden. Huidskleur is wel weer wat makkelijker en haarkleur ook.

Sorry dat het een zo'n lang berichtje is, maar bedankt als je het helemaal hebt gelezen.