Lieve Navi,

Ik vind het heel erg om te lezen dat je dit soort gedachtes hebt. Ik hoop vurig dat het enkel een periode is waar je in zit en dat je zeker nooit overgaat tot daadwerkelijk een poging tot zelfmoord.

Ik vind het moeilijk om met dit soort berichten om te gaan, maar weet wel één ding: heel veel jongeren hebben dit soort klachten en gedachten, maar er zijn er ook héél veel die er weer uit komen en hun leven op de rails krijgen. Kortom, er is licht aan het einde van de tunnel. Je zit nu nog maar in de start van je leven. Je hebt nog een heel leven voor je en er kan nog vanalles veranderen waardoor je uiteindelijk wel een leuk leven krijgt!

Je zegt dat je geen vrienden hebt of althans jezelf daarvan hebt overtuigd (?) en dat er niemand is die om je geeft. Ik denk eigenlijk meer dat je misschien nog niet de juiste personen hebt gevonden waar je echt een klik mee hebt en waardoor je weer levensvreugde voelt en de wil om te leven veel sterker wordt dan de sombere gedachtes die je ongetwijfeld hebt.

Als het mogelijk zou zijn om af te spreken dan zou ik dat zeker willen. Het mag niet van de kindertelefoon en dat is aan de ene kant begrijpelijk, maar aan de andere kant ook jammer. Ik ben namelijk wel iemand die juist jonge mensen die niet de beste start in hun leven hebben gehad of het moeilijk hebben, graag een hart onder de riem zou willen steken. Al is het maar een knuffel en een ijsje eten in de stad.

Wat je zou kunnen overwegen is om toch contact te zoeken met anderen buiten je eigen groep, een tip zou kunnen zijn surfclubs met jonge jongens die zijn vaak wel lief en relaxed. Maar ik vind het moeilijk om concreet advies te geven aan iemand die ik niet ken. Dit forum heeft zijn beperkingen.

Wil je wel één ding beloven? Dat je niet overhaast beslissingen maakt? Je zit nu echt pas aan het begin van het leven. Het zou heel zonde zijn als je er niet meer bent, maar in potentie wel een fantastisch leven had kunnen hebben. Heel veel mensen weten hun draai weer te vinden na een moeilijke start. Dat jij zegt "ik weet zelf dat ik dichtbij het einde ben" vind ik zeer schokkend en ik hoop je enigszins te overtuigen dat dit zeker niet zo hoeft te zijn. Je kunt misschien wel aan het einde van je moeilijke periode zitten en dus aan het begin van je echte leven waar je gelukkig bent een rijke vriendenkring en leuke partner hebt.

Het leven is heel divers, maar dat heb je vaak niet door als je in een 'systeem' gevangen zit. Tips: studeren in het buitenland, een totaal nieuwe situatie opzoeken en vooral hoop houden dat het beter kan gaan worden. Voor veel mensen met zelfmoordgedachtes lukt dit, dus het zou jou ook kunnen lukken. Ik hoop het van harte!

We houden van jou! 💗 Liefs, xxVera 💋

Hoi navi 

Ik vind het naar om te lezen dat jij je zo voeld.

Maar ik herken mezelf er heel erg in! Ik heb ook de wil niet meer om te leven maar ik wil ook niet dood. Ik ben gewoon zo moe. Altijd maar mensen die zeggen dat ik door moet gaan en niet op moet geven, terwijl ik alleen maar denk het duurt me gewoon te lang ik wil het niet meer. 

En ik ken je niet maar ik denk dat jij een mooi persoon bent! En dat je niet op moet geven want er zijn zo veel mooie dingen op deze wereld. Misschien zie je die nu niet maar ze zijn er wel!

Mijn tips aan jouw die ik zelf doe/probeer zijn:

1: kijk niet naar de toekomst maar gewoon maar het einde van de dag. Het is al moeilijk om de avond te halen. Daarom denk aan hoe je de dag gaat 'overleven' 

2: schrijven! Heel veel schrijven! Schrijf verhalen, gedichten, dingen die in je hoofd zitten of in dagboek vorm.

3: zoek een nieuwe hobby of ga verder met de gene die je al hebt. Ik weet het het is moeilijk. Je hebt geen energie maar de hele dag in bed zitten en niks doen werkt niet. Het wordt dan alleen maar erger. Als je gewoon iets gaat doen het hoeft niet groot te zijn maar dan ben je ff uit je hoofd. (Ik ben zelf elke dag gewoon heel veel aan het doen om niet in mijn hoofd te zitten ookal heb ik geen energie. Dat moet je dan ook weer niet doen want dan stapel je op) ik ben nu zelf weer begonnen met fotografie!

4: sporten, bewegen. Elke dag ff wandelen doet de mens goed!

5: praat er over! Ja klassiek andwoord maar geloof me dit gaat je echt verder helpen. Natuurlijk is het niet zo 1.2.3. Opgelost maar het is dan wel ff uit je hoofd!

Ik hoop dat het je misschien een beetje gaat helpen. En er zullen vast al dingen in staan dat iedereen zegt maar ik dacht ik probeer gewoon wat! Ik hoop dat je er toch voor kiest hier te blijven ookal is het echt heel lastig! 

Groetjes tekst aangepast vanwege regel 3. Plaats op het forum geen persoonsgegevens.

Hoiii navi,

echt heeeel erg klote voor je dat je weer even zo diep zit. Zo depressief voelen is echt verschrikkelijk, het is zoo lastig te dragen en het voelt net eindeloos. Ik ken veel andere jongeren die ook zo diep hebben gezeten, echt veel denkend aan zelfmoord en sommige die het zelfs ook hebben geprobeerd. Ik zie ook waar ze nu zitten, en ik kan daardoor echt met zekerheid zeggen dat je er ècht uit kan komen. Zij zijn nu weer allemaal een normaal leven aan het leiden, gewoon dingen doen die ze nu ecbt leuk vinden etc.

Je hebt waarschijnlijk al wel 100 keer hetzelfde advies gehoord: goed eten, blijf bewegen en let op hoeveel je slaapt, blijf contact houden met mensen. En dat werkt ook wel echt, maar op sommige dagen voel je je gewoon ff zooo kut dat zelfs dat je er even niet uit haalt. 

Ik neem aan dat je allang in therapie zit? Voor het geval dat dat niet zo is, raad ik het echt heeeel erg aan. 
En heb je al antidepressiva geprobeerd? Dat kan ook erg helpen. 

Ik zou als dat nog niet gedaan is je ook even laten bloedprikken. Ik weet dat dat misschien heel erg uit het niets is, maar bijvoorbeeld een vitamine D tekort kan echt ontzettend veel doen met je bui. Als je dat hebt, dan krijg je gewoon vitamine D pilletjes en dan voel je je echt snel veellll beter. En dat gun ik je zo erg!

Verder las ik ook dat je “vrienden” schreef, wat bedoel je daar mee? Vind je het geen goede vrienden of heb je het gevoel dat ze niet om je geven?