Hey lieve ​@Zeepsopje ,

wat naar zeg, zou je er meer over willen vertellen? Het kan namelijk erg opluchten en we kunnen natuurlijk met je mee denken, je hoeft het niet alleen te doen. 🙂 kun je er wel met je ouders of iemand anders die je vertrouwt over praten?

 
knuffel 🫂 

Ik wil stoppen met hulp. Ik heb nu hulp van een schoolcounselor. Iets in me zegt dat dat niet normaal is ofzo. Terwijl het wel normaal is. Ik bedoel van bij andere mensen is het normaal, maar wanneer ik het heb is het raar.

De band tussen mij en mijn vriendin is erg verslechterd. Het voelt dat het door mij komt. Ik heb besloten om met haar niet meer over mijn mentale problemen te praten.

Ze heeft me al best vele keren me vooroordeelt. Ik begin die vooroordelen te geloven, omdat ik het vaak achter elkaar hoor. Zelf mijn eigen hoofd begint het te zeggen.

Mijn vriendin maakt ook grapjes, maar ze zijn helemaal niet leuk. Ik vroeg aan haar of ze wou stoppen met de vriendschap en zegt ja en daarna zegt ze het is een grapje en dan zegt eerlijk gezegd toch niet. Maar ze is bang om de vriendschap te stoppen. Als ze het vriendschap wil stoppen, begrijp ik dat, ik zou niet boos worden. Wel verdrietig, maar zeker niet boos.

Mensen vooroordelen me, nu denk ik zelfs dat docenten dat ook doen.

Mijn eigen vriendin zegt dat ik zwak ben, ze schaamt zich omdat ze vrienden met me is. Mijn problemen zijn kleiner dan die van haar. En haar oude klasgenoten denken dat ik autistisch ben. Ik doe erg raar. Alleen ik weet niet wat precies.

Mensen maken grappen over haar omdat ze vrienden is met mij. Dat had ze gezegd, maar daarna zij ze iets van dat het een voorbeeld was. Ik snap er niks van.

En ze zegt dat ik verkeerd ben tegen mijn ouders. Ik praat niet met ze over mijn gevoelens of mentale gezondheid. Ik ben een monster.

Ik heb weer zm gedachten. Ik voel waarom als ze schaamt voor me en zwak vindt en dat ik overdrijf, waarom stopt ze de vriendschap niet dan. Sinds gisteren dacht ik het is beter als ik gewoon dood ben ofzo. Ik wil die gedachten niet. Want ik wil blijven leven en niet dood zijn.

Ik wil geen hulp.

Telkens zegt mijn hoofd dat ik raar ben anders, dom, lelijk en xat alles mijn schuld is. Dat ik moet veranderen en normaal moet doen.

Ik werd daar moe van en het werd me te veel wat mijn vriendin zei. Dat ik moest huilen. De hele dag had ik mijn verdriet verstopt, pas 's nachts kwam het er uit.

Ik wil eigenlijk met niemand meer over mijn mentale gezondheid praten, want ik heb het gevoel dat ik toch alleen word vooroordeeld.

Vanaf nu, is er een nieuwe ik, vaarwel naar de oude ik. Nieuwe ik is stoerder en die met niemand praat over mijn gevoelens. Want dat is blijkbaar wat mensen willen en gelukkig maken. 

Het is zo gemeen eigenlijk.

En ik ben zo verdrietig. 

Wat is er mis met mij.

Die overprikkeldheid helpt ook niet eigenlijk.

Maar dat huilen was wel even fijn.

Maar voel toch nog steeds rot.

Ik ga vanavond weer huilen. Denk ik.

En ik wil terug naar nederland, daar zijn mijn vrienden. Ze vooroordelen me teminste niet.

Je kan wel zeggen dat ik de vriendschap moet stoppen met haar, maar dat kan ik niet. Veel mensen zeggen dat tegen mij. Ik heb misschien wel pijn. Misschien wel teveel pijn, maar dat hoef ik haar niet aan te doen.

Ik ben nu bezig met het redden van onze vriendschap. Ik vond dat velangrijker dan mezelf.

Ik vind alles belangrijker dan mezelf.

Mijn zelfbeeld gaat echt weer omlaag, ik was blij dat het weg was. Eigenlijk voelde ik me weer heel wat gelukkiger, maar alles is nu terug.

Misschien is het ook wel dat ik ongesteld ben, ik denk het eigenlijk niet 

Misschien voor aandacht. Ik hoef eigenlijk geen aandacht, maar ik heb wel hulp nodig. Maar ik wil dat echt niet meer.

Het voelt alsof echt alles mijn schuld is.

Ik ben eigenlijk nog heel bang bang voor de verleden. Bang dat dat deel weer herhaald in mijn toekomst. 

Ik voel me ook altijd alleen ook al heb ik een vriendin.

Ik heb ook verlatingsangst

nu is er ook weer nog een probleem bij terug gekomen. Alles wordt alleen maar erger.

Gaat er 1 weg komt er iets anders terug. Of er komt meer bij.

Ik heb pijn zoveel pijn. Heel veel pijn.

Ja i know het is heel veel dat ik heb geschreven, knap dat je tot hier bent gekomen.

Okay dit is alles

Hee ​@Zeepsopje, wat een heftig verhaal. tis ook niet raar dat je hulp hebt, iedereen heeft dat soms nodig, ook al voelt het stom. tisecht rot dat je vriendin zo doet en dat je je daardoor slecht voelt. tis niet jouw schuld dat mensen oordelen of dat jij je anders voelt.

soms helpt huilen en verdrietig voelen juist. das helemaal ok. maar als je gedachten over doodgaan terugkomen, is het wel belangrijk dat je er met iemand over praat die je echt kan helpen, zoals 113 of een andere proffesional

veel sterkte!

xx liefs Wolf 🐺

Ik durf niemand meer te vragen om hulp. Ik hoef het niet en de gedachte aan de dood gaat wel weer weg. Denk ik.

Eigenlijk wat ik ook vaak af vraag is wie ben ik? Ik ben mezelf echt kwijtgeraakt

Tja, das iets wat alleen jij weet. Wij kennen je niet, dus hebben hier ook geen antwoord op.

xx liefs Wolf 🐺

Het was vakantie geweest dus heb ongeveer 2 maanden geen sessie gehad met de schoolcounselor. Wel fijn. Nu is de school weer restart had er over na gedacht om te stoppen. Wil ik nog steeds maar iedereen zegt dat ik door moet gaan zelfs de hoofd van jaar 10 en mijn mentor en ik zelf en de school counselor ook. Maar ik wil het niet meer.

Moet morgen er heen. Maar wil het eigenlijk niet. Ik wil er gewoon niet over praten meer. Ben bang dat iedereen mij vooroordeeld.

En er is een update over het extra les leren praten. Dat zou waarschijnlijk mijn eigen mentor worden, heb ik eigenlijk ook niet al te veel zin in.

Ik heb al 3 dagen dik gelogen tegen mijn vrienden. Dat het geweldig gaat, eigenlijk niet. 

Ik zit er echt mee dat ik moet liegen.

Maar het komt echt door mijn vriendin die me veroordeelt heeft.

Had gisteren nog heel effe met mijn mentor gepraat ik vroeg zo van, Do you think I am weak?

En zij was zo was verwonderd waarom ik dat vroeg. En vroeg me dus, no why are you asking me that.

Ik had toen alles verteld.

Denken jullie dat ik door moet gaan, ik weet echt niet wat ik wil.

Het is zo van ik weet dat ik het echt nodig heb hulp, maar in mij zegt nee ik wil het niet meer.