Meer hulp Meldknop.nl Bel gratis en anoniem 0800 - 0432 of chat
13-18
Beantwoord

Hulp om snijden

  • 2 december 2018
  • 225 reacties
  • 4614 Bekeken


Toon eerste bericht

225 reacties

Reputatie 4
Badge +7
hey

slim dat je een afspraak met je zelf hebt gemaakt dat je geen lange mouwen mag dragen boven de 25 graden. ik hoop dat ze niet als nog slechter er op gaan reageren.

meestal hebben docenten het eind van het jaar drukker dan normaal. in iedergeval mijn school wel...

Eerlijk gezegd heb ik er niet zo'n zin in, maar goed, ik heb mezelf hiermee opgescheept 👀.
het is een voorlichtings dag. als je het na die dag toch niks lijkt kan je dan niet stop zetten?

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Ik ben inderdaad benieuwd, want ervaring heeft geleerd dat mensen het pas na een tijdje doorhebben...

Ja klopt, ik zag haar vandaag ook de hele dag bezig met examens nakijken, dus ik begrijp het wel. Vind eerder dat ze niet zo veel tegelijkertijd moet doen 😂.

Ja dat kan, maar mag ik van mezelf niet, nu ga ik me namelijk ook aanmelden (niet per se op die voorlichtingsdag, maar die keuze heb ik nu zeg maar gemaakt).

Ik heb trouwens een soort van tekening gemaakt voor mijn mentor, ze heeft iets met het heelal (ze is natuurkunde docent) en dus heb ik het heelal getekend met 'Bedankt' erop. Je had me ook geloofd als ik had gezegd dat een 5 jarig kind dit had gemaakt, want mijn tekentalent is ver te zoeken, maar daar gaat het nu even niet om 😂. Ik ben dus van plan dat kaartje aan haar te geven op de laatste lesdag of het laatste gesprekje.

Nu ben ik dus aan het nadenken over wat ik op dat kaartje zal schrijven en ik weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. Eigenlijk wil ik haar gewoon bedanken dat ze zo aardig en begripvol is en dat ik blij ben met haar als mentor (ik houd mijn mentor namelijk tot de 6e, dus ik heb nog 2 jaar met haar te gaan). Nu weet ik dus niet hoe ik dit goed moet verwoorden of dit creatief op kan schrijven en dus dacht ik dat ik het hier even zou vragen, want jullie zijn volgens mij allemaal een stuk creatiever dan ikzelf. Iemand ideeën?

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 4
Badge +7
hey

me mentor heeft voor dit vak gekozen dus ze moet eenmaal veel dingen gelijkertijd doen.

goed dat je een beslissing hebt genomen. dat had ik ff gemist sorry 😊

lief dat je een kaart tekening hebt gemaakt!
ik weet zeker dat het niet zo lelijk zal zijn. maar anders zou ze het idee al waarderen.

wat je zelf al hebt getypt is toch al mooi!
ik heb ook een kaartje gemaakt voor mijn docente omdat ik nog niet weet of ik haar hou (hoop het wel) een ik heb geschreven "bedankt voor alle hulp van dit jaar. ik heb het je wel moeilijk gemaakt. hoe zwaar ik het ook had ik kon bij je terecht. je hebt me gesteund van af moment 1 dat ik je in vertrouwen nam. zonder jou had ik nooit zulke grote stappen kunnen zetten. ik hoop echt dat ik volgend jaar met jou kan blijven praten. maar als we volgend jaar blijven praten, mag jij gaan oefenen om eerder je grenzen aan te geven 😉"
gelukkig heb ik een klein handschrift 😂

ik weet zeker dat je er een mooie tekst van gaat maken!

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Ja, eigenlijk heb je wel gelijk, ze heeft er zelf voor gekozen, maar ik wil haar gewoon niet tot last zijn.

Mooie tekst heb je geschreven voor je docente! Dat zal ze zeker waarderen, inderdaad knap dat dat allemaal op een kaartje past 😂. Het geeft mij wel wat inspiratie, bedankt!

Vandaag heb ik dus mijn Nederlands docente gesproken en ze vertelde dus over die leerling die hetzelfde programma had gevolgd als ik wil doen. Eigenlijk had ik er niet veel tegen in te brengen, maar ik ga dus overmorgen met die leerling praten. Ik weet niet zo goed wat ik er van moet denken, ik denk niet dat het veel nut heeft, want hetgene dat me tegenhoudt zijn meer de angsten en piekergedachten in mijn hoofd... Ze zei ook dat ik dan alle vragen kon stellen die ik wilde stellen, maar eigenlijk weet ik niet wat ik zou moeten vragen? Heeft iemand enig idee?

Ook nog even een leuk verhaaltje: mijn mentor van vorig jaar nam vandaag een les over en letterlijk het eerste wat ze me vroeg toen ik binnenkwam was of ik mee ging doen aan PUC 😂. Hoezo geen druk of verwachtingen? (niet dat iemand dat ooit heeft gezegd, maar ik bedoel maar, op school verwachten ze best wel wat van me)

Ik heb er trouwens nog aan gedacht om misschien mijn mentor een mailtje te sturen waarin ik zeg dat het niet erg is wat ze kiest dat haar grenzen liggen, dat dat aan haar is om te beslissen en dat ik van voor af aan al wist (die afspraak hadden we) dat als ze vond dat mijn ouders iets moesten weten dat ze dat ook zou doen. Dat ze niet bang hoeft te zijn dat ze mijn vertrouwen schaadt, ik let ook wel een beetje op mijn woorden (vertel haar niet echt over zelfmoordgedachten en ga overal niet te diep op in waarvan ik ABSOLUUT niet wil dat mijn ouders er van weten). Maar heb het niet gedaan 😊, denk niet dat dat zo'n goed idee is..

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 5
Hey,

Al wat gehoord van de huisarts?

Je hebt gewoon korte mouwen gedragen en niemand heeft opmerkingen gemaakt. Mijn ervaring is ook dat ofwel niemand het ziet of niemand een opmerking durft te maken. Kan vaak dus prima!

Je hebt je mentor verteld dat zij de grens moet bepalen. Je had hier namelijk vanaf het begin al op gerekend en je houdt er ook rekening mee wanneer jullie de gesprekken hebben. Heb je dit ook zo aan je mentor uitgelegd? Snapt ze dit?

Jullie zouden het ook per situatie kunnen bekijken. Dat in principe je mentor gewoon groen licht heeft, behalve als ze bij iets specifieks twijfelt.

Je gaat volgende week naar een voorlichtingsdag van dat PUC. Ondanks dat heb je nu besloten dat je het per se moet gaan doen (jezelf inschrijven). Ik vind niet dat je zo streng moet zijn. Kun je niet beter met jezelf afspreken dat je het in principe doet, tenzij je naar die voorlichtingsdag gaat en het je echt super k*t lijkt?

Je had me ook geloofd als ik had gezegd dat een 5 jarig kind dit had gemaakt, want mijn tekentalent is ver te zoeken, maar daar gaat het nu even niet om 😂. Ah joh daar gaat het toch helemaal niet om! Je mentor ziet ook wel het gebaar erachter, dat weet ik zeker. Super tof dat je dat doet!

Ik heb ook verscheidene keren iets voor een docent gemaakt die me had geholpen. Meestal echt gewoon kleine dingetjes, waarvan ik wist dat die docenten dat zouden waarderen. Iets persoonlijks, niet per se iets spectaculairs.

Daarom denk ik ook dat het goed is dat je zelf iets bedenkt. Een tekst die ook echt uit jouw komt. Dat is altijd persoonlijker, wat je uiteindelijk ook verzint.
Eigenlijk wil ik haar gewoon bedanken dat ze zo aardig en begripvol is en dat ik blij ben met haar als mentorDit is toch prima? (Maar dan aan haar gericht.)
Misschien kun je nog een leuke woordspeling ofzo verzinnen met het universum o.i.d. in de richting van je tekening, maar dat moet je zelf weten. Dat is namelijk iets wat ik zou doen en dus niet per se iets wat bij jou past.

Je weet niet wat je zou moeten vragen aan een leerling die PUC al gedaan heeft. Zit je überhaupt met vragen, met onduidelijkheden? Je zou sowieso kunnen beginnen met de vraag of die iets over de ervaring kan vertellen. Hoe het is en wat je zoal doet. Wat je ervan merkt in het dagelijks leven, dus zeg maar of je er veel tijd aan kwijt bent enzo. Als zo'n gesprek dan op gang komt, komen er vaak vanzelf nieuwe vragen naar boven en als dat niet komt, dan niet hè. Je kan het ook niet forceren...

Gr. Pin
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Heb nog niks van de huisarts gehoord, maar verwacht eigenlijk wel dat ze morgen belt... Dan is het namelijk een week geleden.

Je hebt je mentor verteld dat zij de grens moet bepalen. Je had hier namelijk vanaf het begin al op gerekend en je houdt er ook rekening mee wanneer jullie de gesprekken hebben. Heb je dit ook zo aan je mentor uitgelegd? Snapt ze dit?

Jullie zouden het ook per situatie kunnen bekijken. Dat in principe je mentor gewoon groen licht heeft, behalve als ze bij iets specifieks twijfelt.


Ja, ze vroeg aan mij waar de grens zat, maar ik heb dus gezegd dat dat aan haar is om te bepalen. Toen reageerde ze een beetje... ik weet niet, geïrriteerd? Dus zijn we er niet verder op ingegaan. De rest wat ik heb opgeschreven heb ik haar dus niet verteld, maar wil ik haar wel vertellen (het kost me vaak even om een goed antwoord te vormen). Aan de ene kant wil ik het haar mailen zodat ze het meteen weet, maar aan de andere kant wil ik haar niet lastigvallen en het dus volgende week woensdag zeggen.

Ja, oké, als die voorlichtingsdag, of misschien wel al dat gesprekje met die leerling niks wordt ga ik waarschijnlijk twijfelen... Maar aan de andere kant zijn er ook mensen die er nu eigenlijk van uitgaan dat ik het ga doen... En misschien is het wel niet zo erg als ik het eenmaal doe...

Ik heb dus niet echt vragen voor dat meisje, die lerares heeft dit gesprek bedacht. Ik was ook van plan om naar de ervaring te vragen, maar voor de rest heb ik dus niks... Maar goed, hopelijk wordt het niet te ongemakkelijk, gewoon niet forceren, zoals je zei.

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 5
Hoi,

Je verwacht dat de huisarts morgen belt. OK, dat zien we dan morgen wel hè 😄

Je twijfelt of je je mentor al moet mailen om wat te verduidelijken over die grens. Ik denk dat het inderdaad wat handiger is om het er de volgende keer gewoon wat beter over te hebben. Dan is alles meteen duidelijker, omdat jullie dan direct op elkaar kunnen reageren en mailtjes niet per ongeluk worden vergeten door de drukte ivm examens enzo.

Je moet PUC sowieso niet voor anderen doen. Mensen ''verwachten'' misschien dat je het doet (ze zien denk ik meer de mogelijkheid voor jou), maar je bent ze precies niks verschuldigd. Je doet PUC voor jezelf en als jij het niet wil, dan doe je het niet. Zo simpel is dat.

Ga gewoon naar die voorlichtingsdag en ga het gesprek aan met die leerling. Kijk daarna verder. Je kan nu toch niet voorspellen wat je ervan vindt. Voor hetzelfde geld vind je het fantastisch en sta je te springen om te beginnen. Het kan allemaal.

Het lijkt me prima om gewoon zo dan het gesprek in te gaan.
Wij hebben op school ieder jaar een oud-leerlingen avond. Dan komen oude leerlingen terug naar school om over hun studie te vertellen. Dan zitten ze allemaal over de school verspreid en dan kun je langs gaan en praten met de mensen die een studie doen die je wel wat lijkt (misschien heb jij het ook wel op school, volgens mij is het wel een veel voorkomend ding). In ieder geval, ik ging daar ook heen zonder vragen en eigenlijk ging alles wel prima. Je moet alleen een opening vinden. Ik was wel per ongeluk bij een verkeerde studie gaan zitten en toen wist ik echt niet wat ik moest zeggen, maar toen ik de juiste had gevonden, ging het gewoon prima. Als je dingen wil weten, ook al weet je niet precies wat, komen die dingen vanzelf naar boven als je in gesprek bent.

Gr. Pin
Reputatie 4
Badge +7
hey

ik snap dat je haar niet tot last wilt zijn maar zo lang zij haar grens niet aan geeft kan je gewoon blijven praten toch?

fijn dat ik je inspiratie heb gegeven, haha. jij had mij gister voor de voorkant inspiratie gegeven.

op zich wel fijn toch dat je met iemand kan praten die het er al op heeft zitten?
bijzonder dat je oude mentor meteen over het puc vraagt.

als ik jou was zou ik dat mailtje sturen naar je mentor. ik weet zeker dat ze daar blij mee zou zijn.

je wilt je mentor een mailtje sturen maar je wilt haar ook niet lastig vallen. kan je niet mailen dat je iets belangrijks wilt bespreken. dan vertel je niet wat het is en je hebt meteen volgende week een goed moment om het te zeggen!

als je je mentor eerder spreekt kan je misschien met haar een paar vragen bedenken want zij kent jou natuurlijk beter dan wij...

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey Bella,

Ook fijn dat ik je inspiratie kon geven, gelukkig heb je het niet gezien.

Oké, het spijt me maar van regel een, vier en vijf begrijp ik vrij weinig 😅.

Ja, we blijven ook gewoon praten, ik wil haar gewoon niet op andere momenten dan bij die gesprekjes lastigvallen, maar het liefst wel? Oké, nu klink ik vaag, ik wil haar niet belasten, maar als er iets is wil ik het graag aan haar vertellen, buiten de gesprekjes om, maar vind dat niet gepast. Ik denk eerlijk gezegd dat jullie het daar ook mee eens zijn...

Waar zou ze blij mee zijn? Met een bedankje? Maar dat is niet via de mail?

Nee, ik ga haar niet mailen om aan te kondigen dat ik het over haar grenzen wil hebben, dat doe ik op het moment zelf wel, volgende week woensdag.

Goed idee wel om het mijn mentor te vragen, misschien dat zij nog iets weet...

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 4
Badge +7
hey

Oké, het spijt me maar van regel een, vier en vijf begrijp ik vrij weinig 😅.
ooh sorry ik ben af en toe vaag als ik geïrriteerd/boos ben dan ben ik nog vager dan als ik dat niet ben. ik heb ook 10x in die zinnen me laptop weg gelegd en dacht doe het morgen wel en dan wouw ik toch wel en weer niet dus ik ben op dit moment vaag 😅

Ja, we blijven ook gewoon praten, ik wil haar gewoon niet op andere momenten dan bij die gesprekjes lastigvallen, maar het liefst wel? Oké, nu klink ik vaag, ik wil haar niet belasten, maar als er iets is wil ik het graag aan haar vertellen, buiten de gesprekjes om, maar vind dat niet gepast. Ik denk eerlijk gezegd dat jullie het daar ook mee eens zijn...
ik vind het helemaal niet vaag dat je haar niet lastig wil vallen maar ook als je ergens mee zit gewoon het liefst meteen delen met haar. snap ik heel goed heb ik ook met mijn gesprekjes. dat ik daar buiten altijd veel meer weet te zeggen dat tijdens...

Waar zou ze blij mee zijn?
met dat mailtje die je wilde sturen over de grenzen gebeuren.

ooh lekker vaag ben ik zeg 🤔

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Ben je nu boos of geïrriteerd dan? Of zeg je dat dit nog niet het ergste geval is? 😂

Aan de ene kant ben ik het dus met Pin eens en met de andere kant met jou, misschien denkt ze nu na over die grenzen en helpt het haar met haar beslissing, maar misschien is het ook wel beter om het woensdag pas te zeggen, want dan kan zij ook meteen antwoorden, maar goed, wat als ze al een keuze heeft gemaakt? Oké, ik weet dat dat te veel was om voor een zin te tellen, maar fuck it.

Oftewel help?👀

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 4
Badge +7
hey

Ben je nu boos of geïrriteerd dan?
ja maar niet op jou of iemand van het forum maar gezellig van school waar ik morgen de heledag mee samen mag werken en het liefst zou ik me gewoon ziek willen melden voor morgen omdat ik er gewoon geen zin in dat persoon heb. als ik boos ben kom ik nooit uit mijn worden zonder scheld worden er tussen te stoppen dus doe me best om het zo duidelijk mogelijk te houden....
maar ik moet het morgen gaan uit praten dus kom wel goed denk ik en anders heb ik pech....

Oftewel help?👀
kon je haar gedachten maar op afstand lezen 🤔of zwz lezen... dan was de beslissing wel makkelijk geweest...
maar misschien moet je gewoon morgen alleen vragen of ze al over der grenzen heeft na gedacht. misschien zou dat kunnen helpen, idk.
mijn docente kwam naar mij toe toen ik er over heen ging. dus dat is makkelijker...

groetjes
bella
Reputatie 4
Badge +7
hey @amsterdammertje

wat je net zij is volgens mij niet echt meer echt van de orde dat Anoniempje aandacht zoekt.

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hm, nu vraag ik me af wat er is gezegd 🤔
Veel succes met school vandaag Bella!
Reputatie 4
Badge +7
het was niet heel echt aardige reactie maar oke

dankje school is goed gegaan hoor.... haha we mochten die meid niet in de pauze laten stikken maar ze kwam niet naar ons toe in de pauze...
die docent was trot op mij 😱 omdat ik emotie liet zien.

waarom zou die reactie wel verwijdert zijn en de mijne niet 🤔

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

De huisarts heeft nog steeds niet gebeld 🙄... Ik denk dat ik volgende week pas iets van haar hoor. Dit maakt me wel steeds zenuwachtiger...

Vandaag kreeg ik te horen dat mijn mentor een nieuwe baan heeft gevonden en dus naar een andere school gaat... Wat wel aardig aardig was is dat ze voor de les in de pauze naar me toe kwam om dit te vertellen en ze vroeg of we er morgen even over konden praten... Was er net iemand die ik vertrouwde, die aardig was en er tot de zesde zou zijn, gaat ze weg... Ik vind het echt heel naar. Nu heb ik weer het gevoel dat ik er alleen voor sta en het niet aankan.... Maar aan de andere kant snap ik haar keuze wel, want ze is niet zo goed in orde houden en kreeg bijna alleen maar onderbouw.

Vandaag was dus ook dat gesprekje met dat meisje dat PUC al heeft gedaan. Het was wel oké, gelukkig bleef die lerares erbij en stelde ook vragen. Niet dat het heeft geholpen met angsten wegnemen, maar wel fijn om wat extra info te hebben.

Ook ben ik gisteravond weer gaan snijden, niet zo heel bijzonder, maar ik heb soort van besloten dat mijn bovenbenen vol zitten en ben nu begonnen aan mijn enkels. De sneeën zijn heel oppervlakkig, maar goed... Het is in ieder geval niet weer op mijn arm?

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 5
Hey,

De huisarts heeft nog niet gebeld en dat maakt je zenuwachtig. Dat kan ik me voorstellen. Je zou eventueel zelf kunnen bellen...

Ah nee, je mentor gaat weg 😞 Dat is echt vet balen! Hopelijk krijg je een andere mentor die je ook leert vertrouwen.

Fijn dat je nu wel meer info hebt over dat PUC, al heeft het niet echt geholpen ofzo. Meer info is altijd fijn.

Je bent nu gaan snijden op je onderbeen, omdat alles een beetje vol zit. Is dat niet een teken om eventjes wat minder te snijden?

Gr. Pin
Reputatie 4
Badge +7
hai

je mentor gaat weg, balen!
wel lief dat ze het eerst alleen tegen jou kwam zeggen.

je denkt dat je zonder haar weer alleen bent.
het is misschien een raar idee maar kan jij niet samen met je huidige mentor naar een docent gaan waar jij je prettig bij voelt en dan ff samen die gene in vertrouwen nemen en zo aan die gene kan wennen en dan heb je volgende jaar iemand om op terug te vallen.... of is dit te lastig...?

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Ik zal maar niet meer beginnen over de huisarts en als ik ooit nog iets van haar hoor zal ik het wel schrijven...

De huisarts heeft nog niet gebeld en dat maakt je zenuwachtig. Dat kan ik me voorstellen. Je zou eventueel zelf kunnen bellen...

Nee, ik wacht wel gewoon...

Je bent nu gaan snijden op je onderbeen, omdat alles een beetje vol zit. Is dat niet een teken om eventjes wat minder te snijden?

Nee, nu de toetsweek er aan komt en dit met mijn mentor heb ik het wel nodig...

je mentor gaat weg, balen!
wel lief dat ze het eerst alleen tegen jou kwam zeggen.


Ja, klopt, het lullige was alleen dat ik het al eerder in de les had gehoord.

je denkt dat je zonder haar weer alleen bent.
het is misschien een raar idee maar kan jij niet samen met je huidige mentor naar een docent gaan waar jij je prettig bij voelt en dan ff samen die gene in vertrouwen nemen en zo aan die gene kan wennen en dan heb je volgende jaar iemand om op terug te vallen.... of is dit te lastig...?


Dat wilde ze ook, maar ik ben er allereerst nog niet klaar voor om iemand weer te vertrouwen en ten tweede weet ik niet of ik nog wel met een leraar/mentor wil praten, want na de 3e mentor die weggaat (ja, in de brugklas en de tweede vielen mijn mentoren midden in het jaar uit) zie ik het niet meer zitten (volgens mij heeft ze er zelf nog wel vertrouwen in dat dat uiteindelijk gaat gebeuren, zo ging het bij haar immers ook, zei ze).

Ik heb best wel moeite met het feit dat mijn mentor van school verandert, gisteravond heb ik mezelf in slaap gehuild (dat was het niet alleen, volgens mij speelt het feit dat ik ongesteld ben geworden ook mee, maar dat is misschien te veel informatie). Ook vanmiddag na het gesprekje heb ik gehuild en eventjes daarna ook in de klas nadat een vriendin vroeg hoe het gesprek was gegaan. Ik vind het best stom dat ik er zo'n moeite mee heb en als ik er aan denk al meteen de tranen voel opkomen... Dat ik in een paar weken iemand ineens zo erg ben gaan vertrouwen en blijkbaar zo afhankelijk ben geworden verbaast me best wel.

Tijdens het gesprekje hebben we het gehad over hoe het net me ging (niet zo geweldig dus), over de toetsweek (ja hoor, de stress begint al te komen), het praktische deel van het snijden (wat best makkelijk was om over te praten) en over mijn nieuwe mentor (ik mocht een nieuwe mentor kiezen (jaja, ik krijg een speciale behandeling)). Ook zei ze dat ze nu klaar was met de examens enzo en dat als ik ergens hulp bij nodig had, ik nog wat extra natuurkunde met haar wilde doen, een extra gesprekje wilde of zelfs nog een gesprekje in de toestweek, dat dat allemaal kon.

Ze heeft deze keer wel een mailtje gestuurd omdat het nu dus wat minder gaat en om mijn ouders te vertellen dat ze weggaat (dat had ik ze nog niet verteld 😅). Mijn moeder kwam net binnen om te zeggen dat ze het vervelend voor me vond en volgens mij heeft ze zelfs een paar tranen binnen moeten houden, wat een huilebalken hiero 👀.

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 4
Badge +7
hoi

je hoeft ook (nog) niet iemand nu al in vertrouwen nemen. maar jou helpt praten toch?
je moet wel echt als je behoefte aan praten hebt iemand in vertrouwen nemen

het zou inderdaad kunnen zijn dat je door de maandelijks gedoe emotioneler bent dan normaal... dat zeggen volwassenen tegen mij 🤔

het is ook moeilijk dat je vertrouwens persoon weggaat. je vertrouwde geving gaat weg en dat is lastig.

ik vind dat die toets weken af geschraft moet worden! zo als bij mij...

het is een bijzondere behandeling dat jij je mentor mocht kiezen. had ik ook wel gewilt toen de mijne ooit weg ging...

je bent echt geen huilen balk misschien huil je nu iets meer maar dat is niet meer dan normaal als er iets heel lastigs gebeurd

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Praten helpt inderdaad, maar als ik niet bereid ben om te praten heeft het geen nut.

Vandaag had ik weer een gesprek met mijn mentor, en ja hoor, ik ben alweer begonnen met mezelf af te sluiten. Normaal krijgen we een heel uur vol, maar nu maar 15 minuten, ik had allerlei dingen opgeschreven, waar ik over wilde praten. Maar dan denk ik op het moment zelf toch dat het niks uitmaakt, ik haar er maar niet mee zal belasten, want ze gaat toch bijna weg. Ik wil zo graag doen wat ik eerst deed... Gewoon zeggen wat me dwarszit. Ik weet nu ook niet meer of ik dat bedankje wel moet geven, alsof er in vier dagen een heel groot gat is gevormd en ik me niet meer zo vertrouwd bij haar voel...

Ik zie het even niet meer zitten, want ik heb het gevoel dat ik geen kant meer op kan...

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 4
Badge +7
hey

ik denk dat jij je weer afsluit naar je mentor.
jij sluit je weer af omdat je onbewust niet wil dat je straks als ze weg is dat je niet meer zonder kan. anders zou je het van het ene moment op het andere moment heel zwaar hebben.

ik merl het bij me zelf ook hoor. ik kon tegen mijn docente alles zeggen maar vorige week loog ik aan 1 stuk alles bij elkaar...

als het echt niet zonder kan moet je misschien hoe eng hoe lastig hoe stom het ook is iemand anders in vertrouwen nemen.

ik haat ook nieuwe mensen in vertrouwen nemen. en als ik morgen hoor dat ik niet bij me docente in de klas blijf ga ik samen met haar naar de docente van volgende jaar om die in vertrouwen te nemen dat ik niet volgend jaar zonder zit.

ik vind het nu even lastig om je te helpen. dus ik hoop dat je hier wat aan hebt.

groetjes
bella
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Die heb je goed ingeschat. Ik voel me nu al weer schuldig dat ik een gesprekje heb 'verspild' en ik weet dat ze begrijpt waarom ik zo weinig zei (toen ik vandaag vroeg waarom ze vorige week meteen na het 'slechte' nieuws de volgende dag een gesprekje wilde zei ze dat ze dacht dat ik me alleen zou voelen en ze niet wilde dat ik dat zou doen en dat een nieuwe mentor kiezen daar misschien bij zou helpen). Dat maakt het aan de andere kant nog veel stommer dat ze weggaat, want ze begrijpt me. Het ding is, die nieuwe mentor heeft kinderen van mijn leeftijd waar ik mee in de klas heb gezeten (net zoals bij de zorgcoördinator, ook een meisje) ik denk dus niet dat ze me zo goed begrijpt, omdat ze zich dan ook in de ouderrol kan verplaatsen en ze dat dus eerder zal doen dan zich in mijn rol proberen te verplaatsen, bovendien wil ik niet dat als ze buiten onze gesprekjes om met anderen over mij praat (geloof me, ik weet dat dit gebeurt) dat ze dat thuis doet en haar dochter dat dan bijvoorbeeld hoort, ik wil dat ze zoiets over mij weet.

Het liefst zou ik nu op haar aanbod ingaan en deze week nog een extra gesprekje inplannen, maar ik weet niet of dat zo'n geweldig idee is. Wel ben ik van plan om volgende week (ons laatste gesprekje alweer) alles wat ik opschrijf ook echt te zeggen (bleek trouwens dat ik een blaadje nog in mijn tas had liggen, dus daar zal het ook wel een beetje aan gelegen hebben), want ja, dit is mijn laatste kans.

Mijn ouders gaan morgen de huisarts bellen en als het haar niet is gelukt gaan ze ook nog naar de gemeente om te kijken of ze me op die manier ergens sneller binnen kunnen krijgen... Dus we zullen zien. Ze zeiden trouwens ook in de mail naar mijn mentor dat ik 'moeite had de ervaringen met de GGZ te verwerken'. Ik ben vergeten te vragen aan mijn mentor wat ze daar precies mee bedoelden (goh, wat een goede comm
unicatie heb ik met mijn ouders, I know). Weet een van jullie misschien wat dat betekent?

Groetjes,
Anoniempje
Reputatie 5
Hey,

Je hebt het best moeilijk met het feit dat je mentor weggaat. Dat lijkt me niet raar. Blijkbaar had je gewoon heel erg behoefte aan een vertrouwenspersoon. Zeker aks je moeilijk mensen vertrouwt, kan ik me voorstellen dat dit een klap is.

Ik denk dat het heel goed is om nu met je mentor te bespreken wat je voel omtrent haar vertrek. Op deze manier, door erover te praten, denk ik dat je eerder tot vrede kan komen met haar vertrek.

Het klinkt heel zuur, maar nu kun je nog met haar praten. Straks is ze weg en kun je het hier niet meer over hebben. Je mentor begrijpt je. Praat met haar en zoek samen naar de beste optie. Zorg dat je met een goed gevoel echt afscheid kan nemen. Gun jezelf dat.

Gr. Pin
Reputatie 2
Badge +3
Hey!

Ik heb die avond nog een mailtje gestuurd met de vraag of ik nog een keer extra met haar kon praten en ze reageerde meteen de volgende dag dus gisteren heb ik nog met haar gepraat. Toen heb ik wel eerlijk gezegd wat ik die dinsdag wilde zeggen. Ze zei toen ook dat ze bang was dat ik de gesprekjes had opgegeven.

Maandag is het laatste gesprek. Daar kijk ik flink tegen op. Ik heb nu ook besloten een soort afscheidsbrief te schrijven en haar dat te geven. Ik zit er ook over te denken daar in te schrijven dat ik er dus zo'n moeite mee heb, maar weet niet zo goed hoe ik het moet verwoorden. Ik bedoel, ik voel me kut, maar zo ver is zij ook wel. Dat vertrouwensding speelt inderdaad een rol, maar ook het feit dat ze gewoon zo aardig en begripvol is en ik haar zo graag mag, dat ik haar ook zal missen als persoon. Dat vind ik alleen weer raar klinken, want ik spreek haar nog altijd aan met u (om de afstand een beetje te behouden), maar ze voelt als meer dan dat. Wat ik dan weer niet vind kunnen, want ze is mijn lerares. Maar aan de andere kant is ze van plan om de docu Beschadigd dit weekend te kijken, omdat ik er over heb verteld en stuurde ze me vandaag ook nog een appje om te vertellen over vrijwilligerswerk in het buitenland als een idee om in de vakantie te doen, dat heeft zij vroeger ook gedaan (dit omdat ik tegen de vakantie op zie, want ik zal 6 weken lang met slechts mijn ouders opgescheept zitten).

Sowieso ga ik haar nog vertellen dat ik mijn twijfels heb over die nieuwe mentor. We zullen wel nog een gesprekje hebben met mijn nieuwe mentor, een soort overdracht. Hopelijk komt daar ook nog iets nuttigs uit.

De huisarts heeft trouwens niets kunnen doen, er staat bij die ene instelling nu wel een uitroepteken achter mijn naam (weet niet of dat veel uitmaakt, maar oké). Er is geen andere instelling of organisatie in de buurt met 'de juiste expertise' en de gemeente kan ook niks doen, want alle hulp die zij te bieden hebben, willen mij dus niet. De huisarts heeft wel aangeboden om wekelijkse gesprekjes met haar te houden tot ik aan de beurt ben, maar ik weet niet of ik dat nou zie zitten...

Groetjes,
Anoniempje

Reageer

    Cookiestatement

    We gebruiken cookies om je bezoekerservaring te verbeteren en om analyses te kunnen maken van het forum. Ga je akkoord, of ga je door naar het forum, dan ga je akkoord met ons cookiebeleid.

    Akkoord Cookie instellingen