Hoi lieve forum mensen. 
Ik heb laatst ook al een topic gemaakt en daarin staat al dat het niet zo goed met me gaat. Ik ben niet depressief ofzo maar gewoon even een beetje down.. 

ik heb een paar gedichten gemaakt hoop dat jullie ze begrijpen. Door schrijven en dichten wordt ik veel gelukkiger. 
 

praten doen ze. 
praten doen ze. 
het is irritant. 
zoals ik wel zeg arrogant. 
het gaat van. 
advies en kritiek, toto begrijpen van de dingen. 
die volwassen van je denken en vinden. 
arrogant is misschien niet gepast.
maar ze bemoeien met mij. 
hoe wordt ik weer blij? 
me gedachten zijn toch zo raar. 
waarom is dit zo naar.

praten doen ze. 
dat is irritant. 
waarschijnlijk vinden ze mij arrogant. 
 

dat was het eerste gedicht nu nog eentje. Het gaat over mijn vrienden want ik heb met iedereen ruzie en kan het nooit meer goedmaken.  
 

altijd verzonken. 
ik denk niet dat ik volhoudt. 
zoals nu met mij gaat. 
als een knoop in een kleine draad. 
mijn adem is niet meer in ritme zoals tevoor. het is zwaar en benauwd. 
het is niet zoals vertrouwd. 
Ogen prikken. 
mijn buik is samengekrompen. 
lopen is nu slompen. 
ik ben voor altijd. 
verzonken.

dat waren mijn gedichten. 
Wou het  gewoon even delen misschien kent iemand de gevoelens die hierin zitten.  
dankjewel voor het lezen. 🩷