hey hooii, ik ben Mara. 

Ik ben op mn oude account uitgelogd dus maar nieuw accountje aangemaakt. Was nooit echt mega actief en sinds juni 2024 niets meer gedaan erop eig dus jaa..

Maarrr, ik heb een gedichtje en vroeg mij af of mensen feedback hebben en/of hun mening willen delen :)

Beetje persoonlijk gedichtje maar ben er wel blij mee want eerste keer dat het is gelukt om mijn gevoel echt in woorden om te zetten.

ENJOOOYYY

Omkering

De lucht hangt zwaar 
tegen het plafond,  
alsof ademen iets is dat je moet leren.  

Beweging zit alleen nog in gedachten,  
cirkelend als motten rond een lege lamp.

Ik voel hoe mijn vel krimpt,  
alsof het verkeerd om zit,  
alsof alles wat binnen hoort  
zich langzaam naar buiten duwt.  

Ergens onder mijn ribben
brandt iets kapot,
zonder vuur, zonder rook,
alleen een geur van oud metaal.

De klok tikt niet,
maar klopt als een ader
tegen de binnenkant van mijn schedel.

Ik knijp mijn ogen dicht tot er
kleurvlekken barsten in zwart.
Ik zou ze eruit willen wrijven,
de draden lostrekken,
deze lege ruimte
opvouwen en wegstoppen.

De dagen stapelen zich op,  
een wankele toren  
die bij elke zucht kraakt.

Ergens, diep onder het oppervlak,  
begint iets te beuken—
een stomp verlangen  
naar pijn,  
naar bewijs van gewicht.  

Ik denk aan verdwalen in mijn eigen lichaam,  
aan verdwalen zonder terugweg,  
aan verdwijnen  
zonder dat iemand het ziet.  

De wereld kijkt door mij heen.  
Mijn handen blijven leeg.  
Mijn hoofd is vol.

Binnenstebuiten.  
Dat zou genoeg moeten zijn.

Dat was heeett. 

Lemme know of het iets is.

dag dagg xx