Ik weet dat oprecht iedereen hier last van heeft. Dit betekent alleen niet dat ik het zomaar kan laten gaan. Mijn verlatingsangst wordt zwaar getrifferd door mijn fomo. Ik heb door zware stress een jaar geleden niks kunnen en willen doen, en nu voelt het alsof ik van alles mis als ik ergens niet bij ben. Ik heb vaak het gevoel alsof mensen me wel mogen, maar dat ze altijd voor iemand anders zouden kiezen. Op mijn leeftijd drinkt ook ineens iedereen. Behalve ik. Ik heb welleens gezegd in een opwelling dat de eerste keer dat ik drink waarschijnlijk 70% zal komen door groepsdruk of drang om erbij te horen, hoewel ik zelf altijd al heel uniek en onafhankelijk van groepen ben geweest. Het idee past dus niet echt bij me, maar toch eet fomo me levend op. Het is te vaak gebeurd dat mensen iemand anders vinden en me vervangen. Ik ben alleen in vriendengroepen en al sta ik in het midden van de mensen, zij zullen elkaar vinden en ik mijn telefoon.