Flashbacks?

Hoi, ik zou graag even iets willen vertellen wat gisteren is gebeurt en hopelijk wat advies krijgen.

Ik zal details weglaten (voor de regels van het forum en ook omdat ik mensen niet wil triggeren).

Ik had gister groepstherapie, waarbij een van de anderen aangaf dat ze graag willen werken aan het grenzen aangeven, omdat een man hen had aangesproken en vroeg om fysiek contact, wat ze niet oké vonden, maar het lukte niet om hun grens te bewaken. 
Ik was de hele sessie al licht aan het dissociëren (ik volgde de gesprekken niet meer, gevoel dat ik in slaap val, vlakke emoties, etc), maar ik was nog genoeg aanwezig dat het niet *enorm* in de weg zat. Ik heb enorme angst rondom leeftijdsgenoten, dus ik denk dat de combinatie van heftige emoties + 'onveilige’ omgeving voor de dissociatie zorgde.

Na de sessie ben ik gewoon naar buiten gerend en ben enorm hard gaan fietsen, ik had namelijk enorm veel adrenaline en veel emoties die eruit stroomden. Ik kon niet goed meer ademhalen, happend naar adem, ik was enorm paranoïde naar iedereen en voelde handen op / om mijn lichaam. Toen heb ik energy drinks gekocht (comfort drinken en het zorgt bij mij voor dissociatie for some reason). 

Toen heb ik ergens in de natuur gezeten en ik herinner de 2 uur daarna niet helemaal meer, alleen een paar losse herinneringen, waarbij ik gewoon constant in dezelfde plek in de natuur zat, niets speciaals.

Ik wilde vooral vragen om advies. Zijn dit flashbacks? Hoe moet ik dit vertellen aan mijn therapeute? En vooral, aangezien mijn therapeute ook een van de therapeuten is in de groep, hoe geef ik netjes aan dat ik *echt* niet meer naar de groepstherapie ga, omdat de mensen en de kamer mij nu enorm angstig maken.